آیا می‌شود از یک دریاچه خشک، ماهی صید کرد؟

    عنوانی که بر پیشانی این نوشتار برگزیده‌ام، جمله‌ای است که سه روز پیش، وزیر محیط زیست چین، آقای ژو شنگ سیان Zhou Shengxian خطاب به مدیران بزرگ‌ترین شرکت‌های چینی بر زبان آورد. وی، ضمن ابراز ناخشنودی از روند توسعه کشور متبوعش در طول دو دهه‌ی اخیر، هشدار داد که اگر همچنان بدون توجه به ملاحظات محیط زیستی در صدد رشد اقتصادی به هر قیمتی برآییم، کشور را با یک ورشکستی جبران‌ناپذیر و آینده‌ای خطرناک هم‌آغوش کرده و درست مانند آن فرد نادانی عمل می‌کنیم که نخست فرمان خشک شدن یک دریاچه را می‌دهد و آنگاه به ماهیگیرها می‌گوید: تورها را در آب بیاندازید و هر چقدر می‌خواهید، ماهی صید کنید! نوش جان ...

     می‌دانم که خوانندگان تیزبین این نوشتار، بلافاصله با خواندن سطور بالا، یاد پیشنهاد شگفت‌انگیز دکتر پرویز کردوانی برای تغییر ماهیت بوم‌سازگان دریاچه ارومیه افتادند که یکی دو هفته پیش، برای نخستین بار در دانشگاه هنر تهران از آن رونمایی کرد . اما، روی سخنم در اینجا، فراتر از یک فاجعه‌ی منطقه‌ای یا ملّی است؛ زیرا آنچه که به وزیر محیط زیست کشوری که همچنان توسط بزرگترین تشکیلات کمونیستی جهان اداره می‌شود، قدرت و جسارت طرح چنین انتقادهای کم‌سابقه‌ای را داده است، همانا آگاهی از ژرفای اطلاعات گسترده و نگران‌کننده‌ای است که نه فقط کشور متبوعش، که تمامیت حیات در همه‌ی کشورهای موجود در همه‌ی قاره‌های جهان را به چالش گرفته است . زیرا او بهتر از هر کسی می‌داند که از سال 2006 تاکنون، این چینی‌ها بوده‌اند که گوی سبقت را از آمریکایی‌ها در تولید گازهای گلخانه‌ای ربودند و به مقام نخستین کشور آلوده کننده جهان با تولید 6200 میلیون تن دی اکسید کربن (400 میلیون تن بیشتر از آمریکا در سال 2012) مفتخر شدند؛ مقامی که دیر یا زود باید عقوبتش را بچشند و البته هندی‌ها هم دارند چهار نعل می‌تازند تا مقام نایب قهرمانی را از آمریکایی‌ها بربایند. هر چند، همچنان با توجه به جمعیت، به نظر می‌رسد رکورد سرانه تولید دی‌اکسید کربن، در رقابت بین این سه کشور، همچنان در دست آمریکایی‌ها باقی خواهد ماند؛ با این وجود باید بسیار خوشحال باشیم که قطری‌ها در آمریکا زندگی نمی‌کنند! چرا که هیچ انسانی به اندازه مردم اندک موجود در کشور کوچک اما زیاده‌خواه قطر نیست که بر طبل مصرف، بی مهابای فرداها می‌کوبد؛ طبلی که طنین آن، دیر یا زود گریبان‌مان را خواهد گرفت و شوربختانه خشک و تر را با هم خواهد سوزاند.

    کافی است نگاه کنیم به گزارش هفته گذشته بانک جهانی که در 18 نوامبر 2012 منتشر شد و در آن به صراحت اعلام گردید: اگر جامعه‌ی جهانی نتواند اقدامی برای مهار تغییرات اقلیمی انجام دهد، در پایان نخستین سده از هزاره سوم میلادی، یعنی تا کمتر از 88 سال دیگر دمای زمین چهار درجه سانتی‌گراد افزایش خواهد یافت. این در حالی است که در طول قرن بیستم، فقط 0.76 درجه سانتی‌گراد بر میانگین دمای کره زمین افزوده شد و حاصلش اینگونه فاجعه‌بار در شمالگان، جنوبگان و یخچال‌های هیمالیا تا جزایر اقیانوس هند و سواحل نیویورک و فوکوشیما خود را نشان داد. به فاصله فقط سه روز از انتشار این گزارش، سازمان ملل متحد در یک گزارش تکان‌دهنده‌تر فاش ساخت که برآورد پیشین دانشمندان در مورد میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای اشتباه بوده و هم‌اکنون این مقدار، دست کم 14 درصد حتا بیشتر از میزانی است که برای سال 2020 پیش‌بینی شده بود . در این گزارش که گروهی مرکب از 55 دانشمند صاحب‌نام از 20 کشور جهان تحت هدایت برنامه محیط زیست ملل متحد (UNEP) و بنیاد اقلیم اروپا کار تهیه و انتشار آن را برعهده داشتند ، آمده است: در صورتی که اقدام فوری از جانب کشورها در زمینه کاهش تولید گازهای گلخانه‌ای صورت نگیرد، انتظار می‌رود میزان اشاعه این گازها تا 58 گیگا تن طی 8 سال برسد. درصورتی که گزارش‌های ارزیابی قبلی تاکید داشتند که میانگین انتشار و گسترش گازهای گلخانه‌ای تا 2020 از مرز 44 گیگاتن هرگز عبور نخواهد کرد.

نقشه بالا میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای توسط کشورهای جهان را نشان می‌دهد (هر چه رنگ قرمزتر باشد، سهم بالاتر است) و نقشه پایین، اثر تغییر اقلیم بر کشورهای جهان.   

یادمان باشد که خطر تغییرات اقلیمی یکی از بزرگترین چالش‌هایی است که توسعه با آن مواجه است و رهبران جهان باید مسئولیت اخلاقی خود را برای انجام اقدامی به نفع نسل‌های آینده، به ویژه فقیرترین آنها ایفا کنند. چرا که در صورت تحقق این افزایش 4 درجه‌ای، شهرهای ساحلی به زیر آب می‌روند؛ مناطق خشک (مانند ایران)، خشک‌تر می‌شوند و مناطق مرطوب، مرطوب تر؛ بروز موج‌های گرمای بی‌سابقه در بسیاری از سرزمین‌ها به ویژه در مناطق حاره‌ای؛ تشدید کمبود آب شیرین در اغلب نواحی زمین؛ افزایش شدت توفان‌های گرمسیری؛ از دست دادن غیرقابل برگشت تنوع زیستی از جمله سامانه‌ی شکننده و بسیار مهم صخره‌های مرجانی از دیگر تغییرات مهیبی است که می‌تواند اثراتی جبران ناپذیر بر توان زیست‌پالایی کره زمین برجای نهد.

    و اینها همه شناسه‌های دهشتناکی است که وزیر محیط زیست چین، آنها را دریافته و می‌داند تا چه اندازه از برنامه عقب است.

    کافی است به نقشه جهانی کشورهای اثرگذار و متأثر از انتشار گازهای گلخانه‌ای نگاه کنیم که هفدهم مارس 2011 منتشر شده است و آشکارا نشان می‌دهد که اتفاقاً کشورهایی چون ایالات متحده آمریکا، کانادا، روسیه، اروپا و استرالیا که در طول یک قرن اخیر بیشترین انتشار گازهای گلخانه‌ای را سبب ساز شده‌اند، خود به مراتب کمتر از کشورهایی نظیر ایران، عربستان، مصر، افغانستان و برزیل در معرض آسیب قرار دارند که گواه دیگری بر نابرابری خطرناک اقلیمی در سده‌ی پیش رو است.

     حال، جای یک پرسش کلیدی از دولتمردان ما در این میان مطرح است؛ ما چه کار داریم می‌کنیم؟ چه برنامه‌ی عملی و جدی برای مهار این بحران، به ویژه در ایرانی داریم که به شدت از تغییر اقلیم آسیب‌پذیر نشان می‌دهد. آیا می‌دانیم که سهم انتشار گازهای گلخانه‌ای برای کشورهای در حال توسعه از میزان کمتر از 40 درصد در سال 1990 به بیش از 50 درصد در سال 2012 افزایش یافته است ؟

    نباید از خاطر برد که همه‌ی خبرها بد نیست و هنوز اگر بتوانیم، به سمت استحصال انرژی‌های نو حرکت کنیم، به سمت تغییر سامانه‌های کشاورزی و استقرار روش‌های بی‌خاکورزی و کاهش مصرف کود و سموم شیمیایی همت گماریم، به سمت حراست از رویشگاه‌های جنگلی و حفاظت از محیط‌های تالابی گام‌های اساسی برداریم و نیز از سهم پروتئین حیوانی در سبد غذایی خود در تعاملی جهانی بکاهیم، می‌توانیم مانع گرم شدن بیش از 2 درجه‌ای کره زمین تا پایان قرن پیش رو شویم.

    آیا این آرزویی محال و دست‌نایافتنی است؟ برای یافتن پاسخ، کافی است این روزها به حجم بحث‌های درگرفته در صحن بهارستان و در ساختمان پاستور دقت کنید و سهم چنین جستارهایی را در آنها بجویید که به خطر تغییر اقلیم پرداخته‌اند تا خود متوجه شوید که ما در کجای این داستان گم شده‌ایم!

http://darvish100.blogfa.com/post-2286.aspx

نوشته شده در  یکشنبه 5 آذر1391ساعت 22:24  توسط محمد درویش 

پایان تلخ یوز پلنگ آسیایی در ایران به روایت یک ایرانی 12 ساله

    نامش سپهر عیدی‌وند است؛ زاده‌ی دیار خوزستان. 12 بهار از زندگیش را گذرانده و سالهاست در ماه‌شهر، در ساحل فیروزه‌ای خلیج فارس زندگی می‌کند؛ جایی که شاید هرگز گذر هیچ یوزی به آنجا نیافتاده باشد؛ با این وجود، وقتی داستان اندک یوزهای باقیمانده را در اینجا و آنجا خواند و وقتی فهمید که سگ‌های گله در سمنان، یکی از 50 یوز باقیمانده را هم کشتند، آنقدر متأثر شد که این یادداشترا نوشت ...

    با خود می‌اندیشم که اگر نسل گذشته ایرانیان، می‌توانستند، سپهرهای بیشتری را تربیت کنند، بی شک فرزندان سپهر و سپهرها این بخت را داشتند تا شاهد خرامیدن نماد حیات وحش وطن بر این بوم و بر مقدس باشند. اما اینک متأسفم که بگویم: ما آخرین نسلی هستیم که یوزپلنگ‌های آسیایی را در ایران می‌بینیم و تمام.

با هم یادداشت سپهر را بخوانیم و در مظلومیت یوز در ایران، آرام آرام اشک بریزیم ...

    آخرین لحظه‌های زندگی یک یوزپلنگ در سمنان!

    ناامید بود. پریشان بود. گرسنه بود. این دیگر پسر بچه‌ای نیست که اشتباهی به جنگل آمده و گرسنه است. این کسی نیست جز یوز ایرانی. بله. سرش را به چپ و راست می‌چرخاند. دنبال غذا می‌گشت. کلی، بزی، چیزی، هیچ چیز نبود، هیچ چیز. انسان‌ها تمامشان را غارت کرده بودند. یوز در حالی که لب پائینی اش را می گزید با خود گفت: آخر آنها این همه گوسفند دارند، این همه مرغ دارند، به مقدار فراوان، چرا می آیند و غذای ما را می کشند. فقط یک دلیل می تواند داشته باشد: تفریح و خوشگذرانی. آهی کشید. در حالی که پیش می‌رفت و دنبال چیزی می گشت، گرچه می‌دانست چیزی پیدا نمی‌کند. با خود گفت: این موجود دوپای خونخوار حتی به آن حیوان‌هایی مانند گاوها و بزها و غیره که برای او زحمت می‌کشند و مزد آنها یک ضربه شلاق و چوب است هم وقتی پیر می شوند، رحم نمی کند و آنها را می‌کشد. یاد بچه‌هایش افتاد. در چشمانش حلقه‌ی اشک پدیدار گشت. لبش می‌لرزید. نمی‌خواهم یا بهتر است بگویم نمی‌توانم حال او را توصیف کنم. چون من هم انسانم. همان موجود دوپا. یوز که کاملاً مطمئن بود غذایی پیدا نمی‌کند، از کوه پایین آمد. دراز کشید و در حالی که دست‌هایش را زیر سرش گذاشته بود، به جلو خیره شد. یاد داستان‌های پدربزرگش می‌افتاد که از سرسبزی و انبوه حیوانات سخن می‌گفت. اما این داستان هم مثل همه داستان هاست. در حالی که تصویر بچه هایش را که گرسنه بودند در ذهنش مجسم می‌کرد و در حالی که کشتن جفتش توسط انسان در جلوی چشمانش نقش بسته بود، صدایی شنید. صدای فلوت. توجهی نکرد. آوای فلوت زیبا بود. اما نمی توانست دل غمگین او را بهاری کند. اما ناگهان جا خورد. با خود گفت: این صدا، صدای فلوت چوپان است. خوشحال شد. امید مثل چراغی در قلب او روشن شد. خرامان خرامان به سوی آوای فلوت پیش رفت. وقتی تصویر مبهمی از گله را دید قدم‌هایش را آهسته تر کرد. وقتی کمی جلوتر رفت در پشت درختی پنهان شد. گله را رصد کرد. لبخند زد. می توانست خودش و بچه هایش را از گرسنگی نجات دهد. آرام آرام از پشت گله به طرف گوسفندی خزید. ناتوان بود. درمانده بود. خسته بود. حتی شک داشت که بتواند گوسفند را بگیرد. چند قدمی به گوسفند نمانده بود که صدایی شنید. صدایی که خیلی برایش آشنا و متاسفانه بسیار تلخ بود. صدای پارس سگ ها. در آن لجظه این گربه ایرانی، دیگر چیزی نمی دید. اشک جلوی چشمانش را گرفته بود. ناامیدانه به طرف گوسفند یورش برد. اما سگی جلویش را گرفت. دندان‌هایش را به علامت تهدید به او نشان داد. یوزپلنگ که می‌دانست دیگر از غذا خبری نیست، با خودش گفت: حداقل در آخرین لحظات زندگی در کنار بچه‌هایم باشم و به طرف کوه دوید. مثل اینکه سگ ها نمی خواستند دست از او بردارند. می خواستند او را بگیرند. ناگهان یوز ناتوان آخرین زورش را برای رسیدن به کوه زد. خیلی درمانده بود. گرسنه ، خسته، روی زمین افتاد. در حالی که نفس نفس می زد و صدای سگ ها را از پشت سرش می‌شنید، ناامیدانه تلاش کرد تا بلند شود. ولی نمی توانست. ناگهان جسمی را بر روی پوست خال خالی اش احساس کرد. بعد فقط چند لحظه طول کشید. تا دیگر چشمانش را باز نکرد. خداحافظ هم وطن.

http://darvish100.blogfa.com/post-2289.aspx

 نوشته شده در  پنجشنبه 9 آذر1391ساعت 13:27  توسط محمد درویش 

اخیرا، بحث های متعددی درخصوص یکی از کلیدی ترین پرسش ها در زمینه یوزپلنگ در ایران در رسانه ها مطرح شده است: "در ایران چند یوز باقی مانده است؟". تا یک سال پیش، آمارها حکایت از حضور 70 تا 100 یوز در پهنه های وسیعی از کشور داشت، لیکن براساس برنامه پایش جمعیت یوزپلنگ در ایران که توسط انجمن یوزپلنگ ایرانی با همکاری پروژه حفاظت از یوزپلنگ آسیایی، سازمان حفاظت محیط زیست و مؤسسه پانترا درحال جریان است، اطلاعات ارزشمندی درخصوص ساختار جمعیت این گونه ارزشمند در کشور بدست آمده است. به منظور دستیابی به یک عدد دقیق و صحیح از یوز در کشور، لاجرم باید تا سال آینده صبر نمود، زیرا برنامه پایش جمعیت یوز در کشور که از سال گذشته آغاز شد، اکنون در آخرین مرحله خود بوده و جمع بندی داده ها و مدلسازی جمعیت یوز در مناطق حفاظت شده و مناطق آزاد کشور طی ماه های آتی به طول خواهد انجامید.

با این حال، به دلیل مراجعه و پرسش کارشناسان و علاقمندان متعدد که ناشی از فضای رسانه ای هفته های اخیر مبنی بر اعلام انقراض جمعیت یوز در کشور می باشد، انجمن یوزپلنگ ایرانی اعلام می دارد که نتایج مفدماتی بررسی ها نشان دهنده آنست که جمعیت یوزپلنگ در ایران به احتمال قریب به یقین "کمتر از 70 فرد" است و روند جمعیتی روبه رشدی در آن دیده نمی شود. مدارک مستندی دال بر زادآوری یوزپلنگ در سال جاری در کشور در دست نیست و همه این موارد باعث افزایش نگرانی کارشناسان و علاقمندان شده است. با این حال، حکم "انقراض" دادن برای چنین گونه ای که سازگاری بالایی در بقا در شرایط دشوار و سخت دارد، نیازمند بررسی های کارشناسان است و به همین سادگی نمی توان یوز را در کشور منقرض شده دانست. بدون شک، با تلاش محیط بانان و ادارات کل استانها، درصورت حمایت دولت و همکاری جوامع محلی آموزش دیده، امید فراوانی برای حفظ این جانور در کشور وجود دارد. البته همواره باید درنظر داشت که امروزه کشته شدن حتی یک یوز ضربه جبران ناپذیری به جمعیت یوزها در هر بخش از کشور وارد نموده و راهکارهای جدی برای مشارکت دادن جوامع محلی در حفاظت از زیستگاه ها از اولویت بالایی برخوردار است.

در اواسط تابستان سال جاری نیز گزارش کاملی درخصوص تعداد یوزپلنگ در ایران و چگونگی کسب این اطلاعات به عنوان سرمقاله در خبرنامه رسمی انجمن با نام یوزنامه منتشر شد که علاقمندان به مطالعه منابع بیشتر می توانند آنرا از لینک زیر دریافت نمایند.

یوزنامه شماره هفدهم، بهار و تابستان 1391

یک یوزپلنگ جوان در پناهگاه حیات وحش دره انجیر (عکس توسط دوربین تله ای اداره کل حفاظت محیط زیست یزد/انجمن یوزپلنگ ایرانی/پروژه حفاظت از یوزپلنگ آسیایی و پانترا)

http://www.wildlife.ir/ShowInfo.aspx?Lang=1&InfoId=428

دو راه ساده برای نجات زمین!

    پرسش یکشنبه گذشته ( 28 آبان 1391) در هفتادمین برنامه محیط زیستی طلوع، در باره مهم‌ترین زباله جهان بود. از بینندگان برنامه پرسیده بودم که به نظر شما از بین ظروف یکبار مصرف، کیسه های پلاستیکی، ته سیگار و قوطی‌های مواد غذایی، کدامیک بیشترین خطر را برای طبیعت به بار می‌آورند؟ از آنجا که موضوع برنامه هم مدیریت ظروف یکبار مصرف در مراسم عزاداری دهه‌ی محرم بود، اغلب بینندگان گزینه‌های یک و دو را به عنوان پاسخ صحیح به 3000044 ارسال کرده بودند. در صورتی که پاسخ صحیح، ته سیگار است! همان ماده‌ی ظاهراً کوچکی که به راحتی در هر جایی آن را رها می‌کنیم یا به زیر پا انداخته و له می‌سازیم و فکر می‌کنیم که کار تمام است! در حالی که ماجرا تازه شروع شده و دست کم پانزده سال هم ادامه خواهد داشت. در حقیقت، وزن ته سیگارهایی که سالانه فقط در آمریکا در محیط رها می شود به حدود 80 میلیون کیلوگرم می‌رسد. برآوردها حکایت از آن دارد که روزانه یک هزار و دویست میلیون سیگاری جهان، چیزی در حدود 2 میلیارد ته سیگار در محیط رها می‌کنند که بنابراین، مقدار سالانه آن به رقم باورنکردنی هفت هزار میلیارد ته سیگار می‌رسد که وزن آنها به حدود 400 میلیون کیلوگرم بالغ می‌شود! زباله‌های بسیار خطرناکی که فقط میزان آرسنیک موجود در آن به بیش از یک تن می‌رسد و می‌توانند به راحتی بیش از هفت میلیارد متر مکعب آب سالم را از آبزیانش برای همیشه پاکسازی کرده و از بین ببرند. این در حالی است که علاوه بر آرسنیک، در فیلتر باقیمانده از سیگارهای دود شده، مواد سمی و فلزات سنگین خطرناک دیگری چون نیکوتین، سرب، مس و کروم هم وجود دارد که در یک بسته متشکل از 12 هزار الیاف پلاستیکی درهم تنیده مانند استات سلولز و تجزیه‌ناپذیر جاسازی شده‌اند. موادی که سالانه سبب مرگ میلیون‌ها بال پرنده و آبزیان ساکن در تالاب‌ها، دریاچه‌ها، رودخانه‌ها و دریاهای آزاد می‌شوند؛ چرخه‌ی شومی که البته در زنجیره غذایی در نهایت به انسان هم باز می‌گردد. این در حالی است که در این بررسی، عملاً از بخشی از فرآیند سیگار که همانا انتشار گازهای آلاینده به نیوار است، صرف نظر شده است که خود داستان دیگری دارد. اما فقط بدانید که مقدار 50 الی 60 میلی گرم از نیکوتین، کافی است تا یک انسان بالغ را از پای درآورد و بنابراین، می‌توان تصور کرد که نیکوتین باقیمانده از ته سیگار، خود به چه سم مرگباری در زمین تبدیل شده و در بروز و تشدید چند نوع سرطان مؤثر خواهد بود.

    همان طور که مشاهده می‌کنید، به نظر می‌رسد اگر سیگارها اصولاً بدون فیلتر ساخته شوند، هر چند ممکن است اثرات آنی و مضر آنها بر فرد استعمال کننده در کوتاه مدت بیشتر باشد، اما عواقب و خسارت‌های بلند مدت آن بر محیط زیست کمتر خواهد بود و زباله کمتری هم تولید خواهد شد.

    حالا تصورش را بکنید که هر یک از ما بخواهیم سهمی مهم در کاهش آلودگی و افزایش کیفیت زیستن در کره زمین ایفا کنیم، فقط کافی است اگر سیگاری هستیم، آن را به کناری نهاده و یا اگر در بین دوستان و اطرافیان خود، فرد سیگاری‌ای را می‌شناسیم، همین دانستگی‌ها را به او منتقل کنیم، بی شک اگر وجدان داشته باشد، سیگار را ترک خواهد کرد، به ویژه اگر فعال محیط زیست هم خودش را بداند! نه؟

     و اما راه ساده دوم برای نجات زمین که بارها به آن اشاره کرده‌ام، کوشش برای کاستن از سهم پروتئین حیوانی در سبد غذایی است. اخیراً سازمان جهانی حفظ محیط زیست WWF در پژوهشی با عنوان "دگرگونی آب و هوا در تغذیه"، میزان تولید گاز کربنیک را در زمینه‌ها‌ی مصرف مواد غذایی و تغذیه مورد بررسی قرار داده و به این نتیجه رسیده است که هر کس می‌تواند در سال، با مصرف متناسب مواد غذایی و به میزان مورد نیاز خود، تولید گاز کربنیک را به مقدار ۸۰۰ کیلوگرم کاهش دهد. مطابق نتایج این پژوهش در کشور آلمان، «با سرخ‌کردن یک تکه گوشت خوک (یا گاو)، حدود ۲ هزار گرم گاز کربنیک تولید می‌شود.» و اگر مردم آلمان از مصرف گوشت مازاد دست بردارند، آنگاه می‌توانند دست‌کم در سال حدود ۹ میلیون تن گاز کربنیک کمتر تولید کنند. در عظمت این رقم همان بس که بدانیم: هر خودرو در هر کیلومتر به طور متوسط حدود ۱۲۰ گرم گاز کربنیک تولید می‌کند، بنابراین هر راننده‌ی آلمانی، برای کاستن از تولید این گاز به میزان ۹ میلیون تن «باید از طی مسافتی حدود ۷۵ میلیارد کیلومتر در سال با خودروی خود صرف‌نظر کند!

    نگاه کنید که به چه سادگی می‌توانیم به نجات زمین کمک کنیم، اگر بخواهیم و حتا اگر دولتی داشته باشیم که حفظ محیط زیست، در شمار اولویت‌های نخست راهبردی‌اش جایگاهی شایسته نداشته باشد. پس لطفاً بهانه‌ها را به کناری نهاده و عملاً نشان دهید که طرفدار محیط زیست هستید.

نوشته شده در  شنبه 4 آذر1391ساعت 21:17  توسط محمد درویش 

http://darvish100.blogfa.com/post-2285.aspx

افزایش شدید شکار غیرقانونی کرگدن‌ها و فیل‌ها در آفریقا حیات این جانوران را به خطر انداخته است.

ده‌ها هزار فیل و حداقل ۵۸۸کرگدن در سال ۲۰۱۲جان خود را از دست داده‌اند. دکتر جوزف اوکری، سرپرست برنامه محافظت از کرگدن‌ها در صندوق جهانی محیط‌زیست می‌گوید: درصورتی که جلوی شکار غیرقانونی کرگدن‌ها گرفته نشود، کرگدن‌ها ۱۰سال دیگر منقرض خواهند شد. به گزارش صندوق جهانی محیط‌زیست، در آفریقای جنوبی روزانه چندین کرگدن به‌خاطر عاج‌هایشان کشته می‌شوند. شکار غیرقانونی کرگدن‌ها به‌دلیل افزایش تقاضا در کشورهای آسیایی مانند ویتنام برای عاج‌ این حیوان است. مقادیر زیادی عاج‌های غیرقانونی نیز به بازارهای تایلند و چین رسیده است.

اوکری می‌گوید: روستاییانی که درآمد کمی دارند می‌توانند با شکار غیرقانونی، دو یا سه روزه درآمد چندین ماهه خود را به‌دست بیاورند. او می‌افزاید: برای جلوگیری از این شکار و تجارت غیرقانونی کارهای مختلفی چون کاهش تقاضای کشورهای مصرف‌کننده و اذعان سران همه کشورها به سنگینی جرم اینگونه شکار و دادوستد عاج نیاز است. ایجاد حس اعتماد و گفت‌وگو بین مسئولین و روستاییان برای آگاه ساختن آنان به این معضل نیز بسیار مؤثر است.

http://zistboom.com/9474/

هندی ها مردمان عجیبی هستند، بی حکمت نیست که به این کشور لقب ۷۲ ملت داده اند، رنگین کمانی از باورهای متفاوت دینی و اعتقادات خاص که در آرامش کنار همدیگر زندگی می کنند، این کشور که حالا در کنار چین جمعیتی فراتر از یک میلیارد نفر را در خود جا می دهد همیشه مود توجه عکاسان برای ثبت اتفاقات حیرت انگیز بوده است. به این نمونه عجیب نگاه کنید:

در نگاه اول به نظر می‌رسد سطح رودخانه را لایه‌ای از یخ و برف پوشانده، اما اینطور نیست.

هندوها در آب رودخانه یمانا (Yamuna) در دهلی نو که توسط پسماندهای صنعتی آلوده و کف‌آلود شده است آیین فستیوال کارتیک پورنیما (Karthik Purnima) را انجام می‌دهد ـ ۲۸ نوامبر

هندوها برای این مراسم مذهبی و نیایش، هر ماه در شبی که هلال ماه در آسمان کامل است با غسل در این رودخانه به تزکیه نفس می‌پردازند.

سایر هندوها سوار بر یک قایق مراسم این روز را اجرا می‌کنند.

مکان دقیق رودخانه یمانا در دهلی نو بر روی نقشه

http://zistboom.com/9519/

برگزاری نشست هم اندیشی علمی تخصصی تالاب ها در جامعه مهندسان مشاور ایران

دیده بان محیط زیست و حیات وحش ایران: به نقل از ایرنا، نشست هم اندیشی علمی تخصصی تالاب ها امروز یکشنبه با حضور محققان و متخصصان محیط زیستی کشور در جامعه مهندسان مشاور ایران برگزار و مباحث گوناگونی در جریان این نشست مطرح شد.

سند راهبردی حفاظت از تالاب های کشور در انتظار تصویب است

محسن سلیمانی مدیر ملی طرح حفاظت از تالاب های ایران در هم اندیشی علمی تخصصی تالاب ها افزود: آیین نامه های اجرایی سند راهبردی حفاظت از تالاب های کشور در سازمان حفاظت محیط زیست تهیه شده است و ستاد ملی حفاظت از تالاب ها آیین نامه های مربوط به این سند را اجرا می کند.

وی خاطرنشان کرد که قرار است که ستاد ملی حفاظت از تالاب ها یا توسط معاون اول رییس جمهوری و یا توسط رییس سازمان حفاظت محیط زیست مدیریت شود. دراین ستاد اجرای مصوبات احیای و حفاظت از تالاب های کشور با رویکرد زیست محیطی دنبال می شود.

وی در مورد وضعیت تالاب های کشور گفت: تالاب ها همواره در تامین آب مورد نیاز دچار مشکل هستند و از آنجا که تالاب ها همیشه در پایین دست منابع آبی قرار گرفته اند، آن طور که باید به آب مورد نیاز برای ادامه حیات خود دست نمی یابند.

سلیمانی اظهار داشت: در گذشته در مدیریت تالاب ها نقش مردم و اهالی حاشیه تالاب ها نادیده گرفته می شد اما در مدیریت جدید نقش مردم به رسمیت شناخته شده و قرار است در تمام تصمیم گیری ها نقش مردم در حفاظت از تالاب ها و توسعه پایدار لحاظ شود. این تغییر نگاه را در سه تالاب ارومیه، پریشان و شادگان مورد آزمایش قرار دادیم تا در صورت نتیجه بخش بودن در تمام تالاب های کشور اجرا کنیم که خوشبختانه نتیجه رضایت بخش بود.

بیست میلیارد تومان اعتبار برای حفاظت از تالاب های کشور اختصاص یافت

معاون محیط طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست در جریان این نشست گفت: در بودجه سال ۹۰ اعتبار ۱۰۰ میلیارد تومانی برای حفاظت از محیط زیست تخصیص یافت که از این میزان ۴۰ میلیارد تومان برای حفاظت از تالاب هاست که تاکنون ۲۰ میلیارد تومان آن اختصاص یافته است.

اصغرمحمدی فاضل در هم اندیشی علمی تخصصی تالاب ها افزود: تخصیص ۱۰۰ میلیارد تومان اعتبار برای حفاظت از محیط زیست، برای اولین بار بود که در کشور اتفاق افتاد که نشان از توجه مسئولان به حفظ محیط زیست دارد.

وی اظهار داشت: از میزان اعتبار ۱۰۰ میلیارد تومانی ۴۰ میلیارد تومان برای مقابله با ریزگردها، ۴۰ میلیارد تومان برای احیاء و حفاظت از تالاب ها و ۲۰ میلیارد تومان برای دیگر اقدامات زیست محیطی تخصیص داده شد.

فاضل ادامه داد: از میزان ۴۰ میلیارد تومان اعتبار حفاظت از تالاب ها در مرحله اول ۲۰ میلیارد تومان برای حفاظت از ۵۰ تالاب در ۱۸ استان کشور تخصیص یافت که به صورت ۵۰ درصد ملی و ۵۰ درصد استانی تامین شد.

وی اظهار داشت: همچنین در قالب یک طرح جدید که در مجلس شورای اسلامی تصویب شد ۶۴ میلیارد تومان اعتبار به صورت ملی باید در طول برنامه پنجم در اختیار سازمان محیط زیست قرار گیرد که اگر بتوانیم همین میزان اعتبار را از استان ها تامین کنیم حدود ۱۳۰ میلیارد تومان اعتبار خواهیم داشت.

فاضل گفت: با احتساب توان استانی و اعتبارات ملی در کشور می توان یک بسته ۲۵۰ میلیارد تومانی برای حفاظت از تالاب ها در کشور تعریف کرد.

فاضل در ادامه به تهیدات و مشکلات تالاب های کشور اشاره کرد و گفت: تغییرات اقلیم نه تنها باعث کاهش حدود ۱۵ درصدی بارش ها شده، بلکه افزایش دمای متوسط کشور به میزان حدود دو درجه را نیز به دنبال داشته است.

وی افزود: در بسیاری موارد در اجرای طرح های توسعه منابع آب به ویژه طرح های سدسازی و انتقال آب بین حوزه ای سهم آب زیست محیطی در پایین دست نادیده گرفته شده و باعث تغییر عمده در رژیم هیدرولوژیکی حوزه های آبی شده است.

فاضل ادامه داد: تغییرات کاربری حاشیه تالاب ها، آلودگی های سرازیر شده از بالادست توسط جریان های سطحی و زیر زمینی، فرسایش خاک در بالادست حوزه آبخیز تالاب ها بر اثر تخریب جنگل ها و مراتع، شکار و صید غیر مجاز و راه یابی گونه های غیر بومی به تالاب ها برخی دیگر از عواملی است که تالاب های کشور را تهدید می کنند.

وی گفت: سازمان محیط زیست تمهیدات گسترده ای را در راستای حفاظت از تالاب ها اندیشیده که استقرار مدیریت زیست بومی تالاب ها، تصویب و اجرایی کردن سند ملی راهبردها و برنامه عمل ملی حفاظت از تالاب ها، تعیین، تصویب و اجرای مرز و حریم تالاب ها، ارتقاء همکاری های بین بخشی و استفاده از طرفیت های بین المللی و افزایش تحقیق و پژوهش در زمینه تالاب ها برخی از آنهاست.

معاون محیط طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست افزود: تخصیص اعتبار ۴۰ میلیارد تومان برای احیا و حفاظت تالاب ها، تعیین و تامین حقابه زیست محیطی تالاب های کشور، تشکیل کارگروه مشترک کارشناسی بین سازمان محیط زیست و وزارت نیرو، تعیین حداقل نیاز آبی تالاب ها و رویکرد به جلب مشارکت سایر ذینفعان در مدیریت تالاب در جهت تحقق اصل ۴۴ قانون اساسی برخی از اقدامات اجرایی مدیریت تالاب های کشور است.

ارزش اقتصادی تالاب ها ۱۰ برابر جنگل ها و ۲۰۰ برابر زمین زراعی است

سرپرست دفتر محیط زیست و توسعه پایدار در جریان این نشست گفت: برخی صاحب نظران بر این باورند که ارزش اقتصادی تالاب ها حدود ۱۰ برابر جنگل ها و ۲۰۰ برابر زمین های زراعی است.

مجید ولدان در مقاله ای که ارائه کرد افزود: در شرایط کنونی که رشد جمعیت و افزایش تقاضا، گرمایش جهانی و بروز خشکسالی های پی در پی، ورود آلاینده ها و مواد شیمیایی روز به روز بر وخامت زیست محیطی کره زمین دامن می زند.

وی اظهارداشت: کشور ما نیز که در ۵۰ سال اخیر با یک جهش بزرگ در روند توسعه و بهره برداری از منابع پایه مواجه بوده از این قاعده مستثنی نیست و اکوسیستم های طبیعی به ویژه اکوسیستم های آبی کشور به شدت تحت تاثیر این شرایط قرار گرفته است.

وی با بیان اینکه تالابها یکی از مهمترین اکوسیستم های طبیعی است افزود: در فرآیند رشد جمعیت و توسعه اقتصادی کشور، تالاب ها نخستین قربانیان بوده اند و در حال حاضر بیشتر این اکوسیستم ها با بحران های جدی زیست محیطی روبه رو بوده و بسیاری از آنها به مرحله نابودی کامل رسیده اند.

ولدان معتقد است با توجه به ارزش های اکولوژیک و اقتصادی تالاب ها در تولید و ذخیره سازی آب، غنی سازی سفره های آب زیر زمینی، حفظ تنوع زیستی گیاهی و جانوری، مهار سیل و فرسایش، پالایش آب و تولید فرآورده های شیلاتی و پرندگان، اقدامات صورت گرفته به منظور حفظ و احیاء آنها در کشور، نتایج کاملا مطلوبی به دنبال نداشته است.

وی اظهارداشت: به موازات پیشرفت در فن آوری، روند تخریب در چند دهه اخیر نیز شتاب بیشتری گرفته است که باید مورد توجه مسئولان قرار گیرد.

وی گفت: ارتقاء بهره وری آب هدف مهمی است که کشور ناگزیر باید به سوی آن برود و میزان فعلی را تا ۲۰ سال آینده به دو برابر مقدار فعلی برساند. این چالش نیازمند تدوین قوانین و نهادهای جدید درباره مدیریت آب و ارتقای دانش فنی و تحقیقات فنی و مهندسی کاربردی است.

حیات ۶۷ درصد از پرندگان به تالاب ها وابسته است

عضو شورای گروه کشاورزی مهندسین مشاور پویندگان محیط زیست در هم اندیشی علمی – تخصصی تالاب ها گفت: حیات حدود ۶۷ درصد پرندگان بومی و مهاجر کشور به تالاب ها وابسته است.

برهان ریاضی افزود: جوجه آوری ۶۳ درصد از پرندگان و زمستان گذرانی ۷۷ درصد از پرندگان در تالاب ها صورت می گیرد و از این رو این اکوسیستم طبیعی در ادامه حیات پرندگان نقش اساسی دارد.

وی اظهار داشت: همه ساله یک تا دو میلیون پرنده کنار آبزی مهاجر در تالاب های کشور زمستان گذرانی می کنند. اگر چه تعداد پرندگان مهاجر به تالابها در چند سال اخیر کم شده اما همچنان نقش تالاب ها در جذب و حیات این پرندگان موثر است.

این استاد دانشگاه ادامه داد: تالاب ها بیشترین تنوع زیستی را دارند به گونه ای که ۱۵ تا ۲۰ درصد تنوع زیستی هر کشور در تالاب های آن است.

وی افزود: از آنجا که ایران بر روی کمربند خشک و نیمه خشک قرار گرفته تالاب های موجود در کشور از اهمیت ویژه ای برخوردار است زیرا به عنوان تالاب های آب شیرین به حساب می آیند که ۲۰۰ گونه پرنده از ۵۰۰ گونه پرنده موجود در کشور را در خود جای می دهند.

ریاضی با بیان اینکه از نظر کنوانسیون رامسر تالاب ها انواع مختلف دارند گفت: تالاب های ساحلی – دریای، داخلی و انسان ساز تقسیم بندی انواع تالاب هاست که تمام آنها در کشور ما وجود دارد.

کنوانسیون رامسر پیمانی بین‌المللی در سال ۱۹۷۱ میلادی است. نام این پیمان از شهر رامسر در ایران گرفته شده است. این کنوانسیون به منظور حفاظت از تالاب‌ها و پرندگان مهاجر تشکیل شده و کشورهای عضو موظفند از تالاب‌های ثبت‌ شده در این کنوانسیون حفاظت کنند.

این معاهده در ابتدا به امضای نمایندگان ۱۸ کشور شرکت‌ کننده رسید، اما امروزه ۱۶۰ کشور جهان عضو این پیمان هستند.

وی ادامه داد: ۲۷۰ تالاب مهم در کشور وجود دارد که کریدورهای مهاجرتی پاییزی، بهاری و به ویژه زمستان گذرانی خوبی برای چند صد گونه پرنده آبزی به حساب می آیند.

ریاضی گفت: با وجود اهمیت های اکولوژیک ویژه ای که تالاب های کشور ما دارند، روند تخریب و ایجاد تغییرات اکولوژیک شدید در آنها از راه های گوناگون، سبب از بین رفتن برخی از اکوسیستم های حساس تالابی شده همچنین تهدیدی برای انقراض بسیاری از گونه های گیاهی و جانوری اندمیک (بومی) که به تالاب های کشور وابسته اند، به حساب می آید.

محمد جواد محمدی زاده: ایران به دلیل داشتن دانشگاه مستقل محیط زیست همواره از سوی کشور های دیگر مورد تحسین قرار می گیرد. مسعود سمیعی نژاد مدیر عامل شرکت فولاد: نخبگان برگزیده دانشکده فن آوری های نوین محیط زیستی بورسیه تحصیلی دریافت می نمایند

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان حفاظت محیط زیست (پام)  در راستای تحقق اصل پنجاهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، منویات مقام معظم رهبری در زمینه حفظ محیط زیست و دستیابی به فناوری های نوین همچنین نیل به اهداف زیست محیطی و توسعه پایدار در سند چشم انداز بیست ساله کشور و به منظور تأسیس دانشکده فناوریهای نوین محیط زیستی، تفاهم نامه همکاری بین دانشگاه محیط زیست وابسته به سازمان حفاظت محیط زیست و استانداری اصفهان و  شرکت‌ فولاد مبارکه منعقد شد .

این گزارش می افزاید:  تکمیل وتجهیز ساختمان برای ایجاد نخستین دانشکده فناوریهای نوین محیط زیستی در مجاورت شرکت فولاد مبارکه موضوع اصلی این تفاهم نامه می باشد .

بر اساس این گزارش ارتقای سطح مهارتهای زیست محیطی و تربیت نیروی انسانی متعهد و متخصص مورد نیاز واحد های محیط زیست مراکز صنعتی و ارتقای سطح همکاریهای دانشگاه و صنعت کشور  از اهداف مبادله این تفاهم نامه می باشد.

محمد جواد محمدی زاده در آیین مبادله تفاهم نامه همکاری سه جانبه ایجاد نخستین دانشکده فناوری های نوین محیط زیستی کشور  در اصفهان گفت: اولویت اول محیط زیست استفاده از فناوری های نوین است .

وی با اشاره به اینکه استان اصفهان پایه صنعتی کشور و دارای امکانات و دانشگاه های معتبری است ؛ افزود: اصفهان ظرفیت های لازم برای ایجاد دانشکده محیط زیست را دارد به همین دلیل با ایجاد دانشکده فناوری نوین محیط زیست کشور در استان اصفهان موافقت کردیم .

رییس سازمان حفاظت محیط زیست گفت:  در نظر داریم دانشکده های تخصصی محیط زیست در استانهای اهواز ، هرمزگان،‌مازندران و گیلان راه اندازی کنیم

وی تصریح کرد: دانشکده تخصصی  محیط زیست در حوزه نفت و گاز در استان اهواز ، دانشکده  دریایی در بندر عباس و دانشکده تخصصی در حوزه طبیعی در استانهای گلستان،مازندران ، گیلان ایجاد خواهند شد.

محمدی زاده هدف از تاسیس دانشکده های تخصصی محیط زیست را تقویت  رشته های بین رشته ای  عنوان کرد.

معاون رییس جمهور با بیان اینکه ایران  اولین کشور در آسیا دارای دانشگاه مستقل محیط زیست است؛ اظهار داشت : ایران به این جمع بندی رسیده که به دلیل اهمیت موضوع محیط زیست دانشگاه مستقلی در حوزه محیط زیست داشته باشد و همواره از سوی کشور های دیگر مورد تحسین قرار می گیرد .

وی با بیان اینکه افزایش ارتقای سطح آموزش و فرهنگ سازی در حوزه محیط زیست هدفگذاری شده است؛ گفت: در راستای مبادله تفاهم نامه همکاری با آموزش و پرورش مفاهیم زیست محیطی در مفاد درسی کلاسیک مقاطع راهنمایی و دبیرستان لحاظ شد.

محمدی زاده با اعلام اینکه یکی از نقص ها در حوزه محیط زیست ، عدم وجود موضوع محیط زیست در آموزش های کلاسیک و رسمی  کشور بود افزود: در درس جغرافیای تمامی استانها موضوع محیط زیست در دستور کار قرار گرفت و در مقطع ابتدایی نیز  در حال پیگیری است.

وی ادامه داد : بر اساس توافق صورت گرفته با وزارت علوم از امسال واحدی به نام محیط زیست برای همه دانشجویان کشور قرار گرفته است.

محمدی زاده از  شکل گیری شبکه سلامت و محیط زیست در سیما خبر داد و گفت: بر اساس توافق صورت گرفته با رسانه ملی گروه سلامت و محیط زیست  در شبکه رادیو  فعال شده است و بزودی گروه محیط زیست و سلامت در سیما نیز تشکیل خواهد شد که می تواند نقش موثری در ترویج فرهنگ حفاظت از محیط زیست داشته باشد.

معاون رییس جمهور با اشاره به ارتقای آموزشکده محیط زیست به دانشگاه محیط زیست گفت: برای اولین بار در آسیا دانشگاه مستقل محیط زیست با حمایت های دولت دهم تاسیس شد .

وی  تاکید کرد: رشته های موجود در دانشگاه ها نمی توانند نیاز های جدی محیط زیست را تامین کنند و ما نیازمند دانشگاهی هستیم که بتواند نیاز های جامعه را برطرف کند .

محمدی زاده ادامه داد : ما نیازمند علوم جدیدی هستیم که رشته های بین رشته ای را تقویت نماید.

رییس هیات امنای دانشگاه محیط زیست با بیان اینکه آموزشکده محیط زیست سابقه ۴۱ ساله دارد ؛ گفت: تقریبا ۷۵ در صد دانشگاه های کشور عمر شان از دانشکده محیط زیست کمتر است.

وی ادامه داد: با ارتقای آموزشکده محیط زیست به دانشگاه ، پذیرش دانشجو  در این دانشگاه به ده برابر قبل رسیده  است و در حال حاضر ۲ هزار و ۵۰۰ دانشجو در این دانشگاه تحصیل می کنند که باید به ۵۰-۴۰ هزار دانشجو در مقاطع تحصیلات تکمیلی برسد

محمدی زاده خاطر نشان کرد: به این جمع بندی رسیدیم که رشته های پایه در دانشگاه محیط زیست در البرز داشته باشیم  و دانشکده های تخصصی محیط زیست در استانها ایجاد شود.

وی تصریح نمود : به دلیل وابسته بودن دانشگاه محیط زیست به سازمان حفاظت محیط زیست، آموزش ها و رشته های تحصیلی با توجه به نیاز های  بازار کار تدریس می شود  و آموزش ها در این دانشگاه کاربردی است.

گفتنی است این دانشگاه با زیربنا ۳۱ هزار و ۸۴۰ متر مربع و با وسعتی ۲۵۰ هزار مترمربع  در استان اصفهان احداث می شود.

در این مراسم  مسعود سمیعی نژاد مدیر عامل شرکت فولاد اصفهان در جمع حاضرین گفت: نخبگان برگزیده دانشکده فن آوری های نوین محیط زیستی در رشته های مرتبط با صنعت فولاد بورسیه تحصیلی دریافت می نمایند

http://zistboom.com/7245/

قطر و پایتختش دوحه تا کنون به خاطر اقدامات و تلاش‌های زیست‌محیطی زبانزد نبوده‌اند. این کشور اما برنامه‌هایی گسترده دارد تا در آینده نقشی “سبزتر” بازی کند. اما دوحه در حال حاضر تا چه اندازه “سبز” است؟

محل برگزاری مذاکرت

در مرکز ملی کنفرانس که به تازگی افتتاح شده، هجدهمین همایش جهانی تغییرات اقلیمی در حال برگزاری است. در ساخت این مرکز نکات زیست‌محیطی فراوانی در نظر گرفته شده است. بر روی بام این مرکز دستگاه‌های ویژه انرژی خورشیدی نصب شده‌اند؛ چیزی که در قطر به ندرت می‌توان به آن برخورد.

گاز، گاز و باز هم گاز

قطر از ذخائر نفتی و بیش از هر چیز، از ذخائر گازی عظیمی بهره می‌برد و در کنار روسیه در صف سه کشوری در جهان قرار دارد که از بیشترین منابع گازی برخوردارند. این کشور در عین حال از لحاظ تولید سرانه گاز دی‌اکسید کربن که سبب گرمایش جهان می‌شود، رکورددار است و کشور شماره یک محسوب می‌شود.

بهشت خودروهای بزرگ

در خیابان‌های پهن دوحه خودروها با سرعتی تا هشتاد کیلومتر در ساعت در حرکت‌اند. از خودروهای کوچک و کم‌مصرف خبر چندانی نیست و این اتومبیل‌های پرمصرف بزرگ و شاسی‌بلند هستند که زینت‌بخش خیابان‌ها شده‌اند. بهای بنزین در قطر بر حدود لیتری ۲۰ سنت بالغ می‌شود.

صحرانوردی

جیپ و خودروهای شاسی‌بلند در قطر از محبوبیت زیادی برخوردارند، چرا که با آنها می‌توان در صحرا‌های شنی جنوب این کشور سیر و سیاحت کرد. قطری‌ها در آخر هفته‌ها برای استراحت و تفریح راهی این منطقه می‌شوند.

از دوچرخه خبری نیست

در دوحه راه‌های زیادی ویژه‌ی دوچرخه‌سواران احداث شده‌اند، اما از دوچرخه و دوچرخه‌سوار خبری نیست. البته در خیابان جذاب ساحلی پایتخت که کورنیش نام دارد، دوچرخه‌سواری ممنوع است، ولی افراد پیاده‌رو زیادی نیز در آن به چشم نمی‌خورند.

عشق هوای خنک

به هر گوشه‌ای از قطر که نگاه کنید، رد پای کولر را پیدا می‌کنید، حتی روی این کشتی تفریحی قدیمی شش دستگاه کولر نصب شده‌اند. البته چندان هم جای تعجب نیست، هر چه باشد میزان دما در ماه نوامبر بر ۳۰ درجه سانتیگراد بالغ می‌شود و در تابستان تا به ۵۵ درجه هم می‌رسد، طبیعتا در سایه.

استادیوم مجهز به کولر

قطر برای برگزاری جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ برنامه‌ها و پروژه‌های عظیمی تدارک دیده است، از جمله احداث چندین استادیوم مجهز به کولر. گفته می‌شود که برق این کولرها قرار است از طریق انرژی خورشیدی تأمین شود؛ امری که به اعتقاد برخی از کارشناسان به دشواری ممکن است.

رشد قارچ‌گونه‌ی آسمانخراش

در همه‌ی نقاط دوحه پروژه‌های ساختمانی در حال اجرا هستند، از جمله پروژهای احداث آسمانخراش. قطری‌ها می‌کوشند که در ساخت این بناهای جدید موازین و نکات زیست‌محیطی را مد نظر قرار داده و رعایت کنند.

«یخ در صحرا»

یکی از تخصص‌های قطری‌ها ساخت مراکز خرید عظیم به سبک آمریکایی است. در جدیدترین و بزرگ‌ترین مرکز خریدی که در دوحه افتتاح شده، حتی یک سالن پاتیناژ وجود دارد، به عبارتی “یخ در صحرا”.

آینده‌ی سبز؟

در حال حاضر در دوحه از رنگ و بوی “سبز” چندان خبری نیست، اما برنامه‌های این کشور برای رسیدن به این هدف بیشمار است.

 انتشار شده در :http://zistboom.com/9381/

نویسنده: Brigitte Osterath / SA | تحریریه:  SJ

کد خبر : 91101014
 

با تلاش جامعه مهندسان مشاور ايران
نشست هم اندیشی بررسی وضعیت تالاب ها برگزار می شود

 "نشست هم انديشي تالاب ها تحليلي بر علل پايداري و ناپايداري تالاب ها " در مركز همايش هاي جامعه مهندسان مشاور ايران برگزار مي شود.

به گزارش سبزپرس،‌اين نشست روز يكشنبه 12 آذر ماه برگزار مي شود. از جمله محور هاي اين هم انديشي ،‌تغييرات اقليمي و خشكسالي ها،‌نقش مديريت منابع آب و طرحهاي توسعه منابع آب بر تالاب ها، ملاحظات مربوط به ارزيابي اثرات توسعه و نقش مهندسان مشاور ،‌ظرفيت هاي قانوني ،‌سازمانهاي مردم نهاد و جوامع محلي و نقش توسعه كشاورزي بر تالاب ها عنوان شده است.

اين همايش از ساعت 8:30 تا 16 عصر روز 12 آذر ماه در محل سالن همايش هاي جامعه مهندسان مشاور ايران به آدرس  ولنجك ،‌ خيابان 26، بلواردانشجو، ‌نبش گلريزان برگزار مي شود.

ایران دارای 250 تالاب با مساحت حدود 2/5 میلیون هکتار است که از اين ميان 22 تالاب با مساحت حدود 5/1 میلیون هکتار در کنوانسیون رامسر ثبت شده و اهمیت جهانی دارند.

مروری بر وضعیت اين تالاب ها نشان می‌دهد که بسیاری از آن‌ها در اثر عوامل مديريتي، اقتصادي، برنامه‌هاي توسعه منابع آب، بهره‌برداري بي‌رويه انسان، طرح‌هاي راه و نفت، عوامل اقليمي و ... در معرض خشك شدن و نابودي و يا تغييرات اكولوژيكي قابل توجهي هستند، به نحوي كه در اثر این تغییرات 6 تالاب از تالاب های بین المللی ایران در لیست مونترو به عنوان تالاب‌هایی که دارای تغییرات اکولوژیک بوده اند، ثبت شده‌اند.