Environmentalist


روسیه «سرزمین پلنگ» را در نزدیکی مرز چین ایجاد کرد

انجمن حفاظت حیات وحش (WCS) اعلام کرد که روسیه به منظور حفظ گربه سانان نادر مانند گونه های در معرض انقراض پلنگ و ببر آمور، یک پارک ملی گسترده و وسیع را ایجاد کرده است.
این پارک ملی که «سرزمین پلنگ» نام دارد، وسعتی ۲۶۲ هزار هکتاری از زیستگاه های اصلی پلنگ و ببر را پوشش می دهد.
این پارک با الحاق دو منطقه حفاظت شده ارزشمند به نام های «پناهگاه حیات وحش بارسُوی»، «پناهگاه حیات وحش بوریسوفکو» و اضافه کردن منطقه ای دیگر در نزدیکی مرز کشور چین ایجاد شده است.
به گزارش پایگاه خبری مونگابی، «پیتر زاهلر» معاون بخش آسیای انجمن حفاظت حیات وحش در این باره گفت: این خبر بزرگی برای حفاظت گربه سانان بزرگ جثه است. ایجاد این پارک، میزان زیستگاه های تحت حفاظت جمعیت بحرانی دو گربه سان بزرگ جهان را به طور چشمگیری افزایش می دهد و راه افزایش امینت برای آینده این گونه ها را ادامه می دهد.
او همچنین ادامه داد: ما مشتاقانه منتظر آن هستیم تا پشتیبانی هایی که برای کمک به حفاظت ببرها و پلنگ ها در منطقه احتیاج است را ادامه دهیم.
«دیل میکل» مدیر برنامه روسیه انجمن حفاظت حیات وحش نیز گفت: ایجاد پارک ملی جدید، خبری عالی برای جمعیت های شرقی پلنگ و ببر آمور است.
او گفت: ما دولت روسیه را برای این پیش بینی و ایجاد این پارک ملی ستایش می کنیم و به این مسئله نیز خوشبین هستیم که این منطقه یک پناهگاه حساس برای برخی از بحرانی ترین گونه های گربه سانان بزرگ این سیاره است.
جمعیت ببر آمور یا همان ببر سیبری به دلایلی چون از دست رفتن زیستگاه ها، شکار به عنوان گونه آسیب رسان و آفت و همچنین شکار برای عرضه در بازار طب سنتی چینی به شدت کاهش یافته است. اما این وضعیت برای پلنگ آمور که به پلنگ شرقی نیز شناخته می شود، به مراتب بغرنج تر است چرا که در حال حاضر، دانشمندان تنها برآورد ۴۰ فرد از این گونه پلنگ را در طبیعت دارند و به همین دلیل، پلنگ آمور به عنوان بحرانی ترین گربه سان جهان از نظر تعداد افراد در طبیعت شناخته شده است.
کشور روسیه از چند سال قبل، برنامه های گسترده ای را برای حفاظت و احیای گونه های گربه سانان بزرگ جثه خود به اجرا در آورده است. مهمترین این برنامه ها، برنامه احیای پلنگ در منطقه قفقاز در غرب روسیه و شمال ایران است.
این کشور که میزبان المپیک زمستانی ۲۰۱۴ است، نماد این بازی ها را پلنگ انتخاب کرده در حالی که جمعیت پلنگ در ناحیه قفقاز (بخشی که در کشور روسیه واقع شده) منقرض شده است. به همین دلیل روسیه از چند سال قبل برنامه هایی برای احیای این گونه از طریق تکثیر در اسارت در دست اجرا دارد و پلنگ هایی را از قزاقستان و ایران برای اجرای این پروژه دریافت کرده است.
در سوی دیگر مرزهایی که منطقه قفقاز را به چندین قسمت تقسیم کرده اند، ایران نیز از دو سال قبل اعلام کرده که قصد احیای جمعیت گونه منقرض شده «ببر هیرکانی» از طریق تکثیر در اسارت ببر سیبری را اجرا کند.
هر چند که این برنامه با تبلیغات زیادی همراه بود و برنامه مبادله دو پلنگ ماده ایرانی با یک جفت ببر سیبری، یکی از خبرسازترین برنامه های تاریخ سازمان حفاظت محیط زیست ایران شد، اما بر خلاف گفته مدیران این سازمان، ببرها به محل در نظر گرفته شده در پناهگاه حیات وحش میانکاله منتقل نشدند و در باغ وحش ارم تهران ماندند. هفت ماه پس از انتقال، ببر نر بر اثر بیماری «مشمشه» در دی ماه ۸۹ پشت قفس های باغ وحش ارم جان داد و البته بازهم خبرساز شد.
پس از این اتفاق، ببر ماده برای مدتی طولانی در قرنطینه ماند و با اینکه منابع غیررسمی از ابتلای این ببر به مشمشه خبر می دادند، خبر و عکس خاصی از سوی مقامات رسمی از این ببر منتشر نشد.
با این حال هیئت های روسی و ایرانی چند بار به دو کشور سفر کردند و قرار است چهار ببر دیگر نیز در ازای دریافت چهار پلنگ، از روسیه به ایران بیایند و به مرکزی در میانکاله منتقل شوند. مرکزی که به گفته معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست، تنها ظرفیت نگهداری دو ببر را دارد.

مطالب مشابه

http://vahsh.ir   : منبع

نویسنده: mannane ׀ تاریخ: جمعه 03 شهریور 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

حیات وحش نروژ

  نروژ زیستگاه گونه های مختلف حیوانات وحشی است. بیشتر این حیوانات خطری برای انسان ندارند، و ما می توانیم در کمال امنیت و بدون ترس از حیوانات وحشی از مناطق روستایی و جنگلی استفاده کنیم. برخی از حیوانات در جنگل ها زندگی می کنند و بعضی دیگر در کوهستان ها. در ذیل به بررسی دقیق تر برخی از آنها می پردازیم:

  •  خرس

  •  سنجاب

  •  الک (نوعی گوزن شمالی)

  •  سیاه گوش

  •  خرگوش صحرایی

  •  گوزن

  •  گوزن شمالی

  •  گوزن کوچک

  •  روباه

  •  گرگ

  •  مار جعفری


©Baard Næss/Samfoto

خرس

انواع مختلف خرس وجود دارد.

خرس هایی که در خشکی های نروژ یافت می شوند خرس های قهوه ای نام دارند. امروزه خرس های قهوه ای زیادی در جنگل های نروژ وجود ندارد. قد خرس قهوه ای بالغ می تواند به ١٢۵ سانتی متر تا سر شانه و وزن آن به ٣۵٠ کیلوگرم بالغ گردد. آنها معمولاً از توت ها و گیاهان تغذیه می کنند، اما ممکن است گاهی گوسفندان را نیز بخورند.

خرس ها تمام زمستان را در خواب زمستانی به سر می برند. محل استراحت آنها می تواند گودال های زیرزمینی یا غارها باشد. آنها تا فرا رسیدن فصل بهار در این گونه مکان ها می خوابند.


©Asgeir Helgestad/Samfoto

سنجاب

سنجاب ها را می توان در سراسر کشور یافت، اما بیشتر در نواحی جنگلی دارای درختان صنوبر و کاج زندگی می کنند. سنجاب ها را می توان به راحتی از دم بزرگ و پر پشتشان شناخت. خز آنها در فصل تابستان قهوه ای مایل به قرمز و در فصل زمستان سفید مایل به خاکستری است. سنجاب ها از مغز میوه های فندقی و دانه های مختلف تغذیه می کنند، البته می توانند جوجه ها و تخم پرندگان را نیز بخورند. وزن یک سنجاب بالغ به حدود ١ کیلوگرم بالغ می گردد.


©Kjell-Erik Moseid/Samfoto

الک

الک ها بزرگترین حیوانات جنگل های نروژ هستند. آنها را اغلب «پادشاه جنگل» می نامند. اندازه شاخ یک الک نر می تواند به ١۵٠ سانتی متر هم برسد! قد یک الک بالغ می تواند به ٢٣٠ سانتی متر تا سر شانه و وزن آن به ۴٠٠ تا ۸٠٠ کیلوگرم بالغ شود. الک ها گیاه خوار هستند.


©Asle Hjellbrekke/Samfoto

سیاه گوش

سیاه گوش ها شبیه گربه های اهلی بزگ هستند و موهای دراز سیاه رنگی روی گوش های آنها وجود دارد. خز آنها قهوه ای روشن با خال های تیره و نوک دم آنها سیاه است. سیاه گوش ها در نواحی جنگلی سراسر کشور تا محدوده ترومس (Troms) در شمال زندگی می کنند. طول آنها معمولاً حدود یک متر است و از طریق شکار تغذیه می کنند. آنها از پرندگان، خرگوش های صحرایی و جوندگان کوچک تغذیه می کنند، اما می توانند گربه ها و گوسفندان را نیز بخورند.


©Steinar Myhr/Samfoto

خرگوش صحرایی

تقریباً ١٠٠ گونه مختلف خرگوش صحرایی در دنیا وجود دارد. طول خرگوش صحرایی که در نروژ زندگی می کند می تواند به ۶٠ سانتی متر هم بالغ شود. خرگوش های صحرایی دارای دندان های بالایی بزرگی در قسمت جلو دهان، پاهای بلند و قوی، دم کوتاه، و گوش هایی بلند هستند. رنگ خز آنها با تغییر فصول عوض می شود و در فصل تابستان قهوه ای مایل به خاکستری و در زمستان سفید است. خرگوش های صحرایی را می توان در سراسر کشور یافت و آنها در جنگل ها، فضاهای باز حومه شهر و مناطق کوهستانی رشد و نمو می کنند. خرگوش های صحرایی گیاه خوار هستند.


©Helge Sunde/Samfoto

گوزن

گوزن ها را می توان تقریباً در سراسر نروژ در جنگل ها و حاشیه جنگل ها یافت. در فصل تابستان، رنگ خز آنها قرمز، خاکستری، یا قهوه ای است؛ حال آنکه در فصل زمستان خز آنها تیره تر و خاکستری تر است. گوزن ها گیاه خوار هستند و قد آنها تا سر شانه به ١٢۵ سانتی متر می رسد. گوزن های نر شاخ های زیبایی دارند. گوزن قرمز سلطنتی یکی از زیباترین حیوانات جنگل به شمار می رود.


©Tom Schandy/Samfoto

گوزن شمالی

بیشتر گوزن های شمالی در نروژ حیواناتی اهلی شده هستند، اما گوزن شمالی وحشی هم در اسوالبارد (Svalbard) و در نواحی کوهستانی جنوب (Hardangervidda، Dovre وRondane) یافت می شود. گوزن های شمالی عضو خانواده گوزن ها هستند. گوزن های شمالی نروژ زیاد بزرگ نمی شوند. قد گوزن شمالی بالغ تا سر شانه بین ١١۷ تا ١٢۷ سانتی متر است. هم گوزن شمالی نر و هم گوزن شمالی ماده دارای شاخ هستند. گوزن های شمالی گیاه خوار هستند.


©Kjell-Erik Moseid/Samfoto

گوزن کوچک

قبلاً گوزن های کوچک فقط در جنگل ها و علفزار های شرق نروژ یافت می شدند، اما امروزه تقریباً در سراسر کشور پراکنده شده اند. گوزن کوچک متعلق به خانواده گوزن ها است. نرها شاخ دارند و قد گوزن کوچک بالغ تا سر شانه بین ۶۴ تا ۸۹ سانتی متر و وزن آن فقط ١۷تا ٢٣کیلو گرم است.


©Baard Næss/Samfoto

روباه

٢٠ گونه مختلف روباه در دنیا وجود دارد. فراوان ترین گونه روباه در نروژ روباه قرمز است. روباه های قرمز در جنگل ها و در درون لانه های زیر زمینی زندگی می کنند. طول روباه ها به ۷۵ سانتی متر می رسد. آنها دمی بلند و زیبا دارند که طول آن به ۵٠ سانتی متر هم بالغ می شود. خز آنها عمدتاً قهوه ای مایل به قرمز و در ناحیه شکم و نوک دم، به رنگ سفید است. روباه ها از طریق شکار تغذیه می کنند. آنها از موش، خرگوش، پرندگان، وماهی تغذیه می- کنند. همچنین توت های وحشی را نیز می خورند.


©Baard Næss/Samfoto

گرگ

گرگ ها متعلق به خانواده سگ هستند. آنها حیوانات خالدار خاکستری رنگ با شکمی به رنگ سفید می باشند. گرگ ها در خطر انقراض قرار دارند و امروزه فقط تعداد معدودی از آنها در کشور وجود دارد. گرگ ها بیشتر در دسته های ۶ تا ۸ تایی به زندگی و شکار می پردازند. آنها در نواحی جنگلی و عمدتاً در مناطق هم مرز با سوئد زندگی می کنند.


©Kjell-Erik Moseid/Samfoto

مار جعفری

مارهای جعفری تنها گونه مارهای سمی بومی نروژ هستند. مارهای جعفری به سادگی قابل تشخیص هستند زیرا در قسمت پشت آنها طرحی از خطوط شکسته دیده می شود. مارهای جعفری از موش و سایر حیوانات کوچک تغذیه می- کنند. آنها فقط زمانی که احساس خطر می کنند، نیش می زنند. چنانچه مار جعفری شما را نیش بزند، باید حتی الامکان خونسردی خود را حفظ کنید و به یک پزشک یا بهیار مراجعه نمایید.

منبع: http://intropersisk.cappelendamm.no

نویسنده: mannane ׀ تاریخ: جمعه 03 شهریور 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

وقتی جانوری با شکلی نامتعارف مشاهده می شود!

«عتصرالمعالی قابوس ابن وشمگیر» در کتاب بی همتای خود «قابوس نامه» که در واقع آیینه ای از فرهنگ ایران در آن برهه است، درباره همه مواردی که یک نجیبزاده جوان می باید بداند از «نجوم» و «خرید اسب» تا «شرکت در باده گساری» برای پسر خود «گیلانشاه» نگاشته و صد البته که آموزش سواری و نخجیرداری یکی از مهم ترین آرایه ها و هنرهای یک اشراف زاده بوده است. در بخش مربوط به نخجیر، یکی از ریزه کاری های شکار این بوده که نجیبزادگان به هیچ روی قلاده «تازی» (سگ شکاری) را بدست نگرفته و یوزان آموخته را در نخجیرگاه بر پشت اسب ننشانند؛ چون در عین اینکه اینکار در شان و مقام یک امیرزاده نیست، نشاندن سباع (درندگان) بر پشت اسب به هنگام سواری خلاف عقل و احتیاط است.

یکی از نگاره های پیوست نخجیرگری را در حدود سال ۱۵۶۰ میلادی در ایران دوران «شاه طهماسب صفوی» نشان می دهد که سوار بر اسب کمانی زه کرده را در ترکش (جای کمان) نهاده و یوزی مقید به قلاده و جل بر پشت، بر روی زین سوار کرده است.
هرچند در ادب پارسی واژگانی چون «یوزدار» و «یوزبنده» برای اهل ادب آشناست ولی در مقایسه با هند گورکانی در نگارگری ها کمتر شاهد نخجیر شکارگران همراه با یوز هستیم و شکارگر صفوی در شکار جرگه، بیشتر مایل بوده برای معرکه نبرد آموخته شده و با شمشیر شکارگر(قراچوری، شمشیری بلند تر از شمشیر پیادگان) و نیزه و خشت و زوبین و کمان و کمند به شکار بپردازد. از اواسط دوران صفوی شاهد ورود پیادگان مسلح به تفنگ در نگارگری ها هستیم.

پس از فروپاشی دولت ابدمدت صفوی و شکوه کوتاه مدت خورشید نادری و دوران جنگ های خونین پیش و پس از حکمفرمایی «کریم خان زند» نه برای ادیبان مجال سخنوری بود و نه میرشکاران برای هنر خود خواهانی داشتند.
نقل شده که قوشبان نادر همراه با پرنده ای شکاری به درگاه خان زند آمد و مستدعی شغلی شد. خان به او گفت: «ولش کن سی خودش بگیرد، سی خودش بخورد!»

یوز طیغون
«نورالدین جهانگیر» امپراتور جنگاور و هنرور و دوستدار طبیعت هند در «توزک جهانگیری» (خاطرات جهانگیری) از یوزی سپید که از «آگرا» به او پیشکش شده اشاره داشت… «این اولین و آخرین یوز سپیدی بود که در تمام عمرم با آن برخورد کرده بودم لکه های روی پوست یوز بجای سیاه، آبی رنگ بود و سپیدی بدن یوز به آبی میزد».
در دهه ۱۹۲۰ یک یوزپلنگ با لکه های بزرگ و خطوط عمودی در «رودزیا» شکار شد که در آن دوران به نام علمی «یوز پادشاه» Acinony rex نام گرفت و گمان می رفت زیرگونه جدیدی کشف شده است.
ولی بعدها مشخص شد که همانند شیر های سپید آفریقای جنوبی و «گربه سروال» سیاه رنگ کوهستان های اتیوپی، در واقع جهش ژنتیکی باعث بروز این پدیده شده است.
نگاره های پیوست نشان دهنده ماده یوزی بدون خال است که در کنیا دیده شده است. در ببرها و پلنگ ها نمونه های فاقد شکل های معمول بر روی پوست دیده شده اند ولی این ویژگی در یوزها بسیار نادرتر است. یکی دیگر از نگاره ها نره یوزی است که رنگ بدن او به جای آهویی معمول، سپید با خال است.

مطالب تصادفي
نویسنده: mannane ׀ تاریخ: جمعه 03 شهریور 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

کارگاه آموزشی آشنایی با خزندگان در پارک ملی دز برگزار شد
به گزارش روابط عمومی اداره کل حفاظت محیط زیست خوزستان کارگاه آموزشی آشنایی با خزندگان از سوی اداره حفاظت محیط زیست دزفول با همکاری موسسه خزنده شناسان پارس در پارک ملی دز با حضور محیط بانان شهرستانهای دزفول ،شوش و گتوند برگزار شد.
در این کارگاه آموزشی فرهاد قلی نژاد رئیس اداره حفاظت محیط زیست دزفول هدف از برگزاری این کارگاه را آشنایی بیشتر محیط بانان با خزندگان مناطق تحت حفاظت  عنوان و آموزش محیط بانان را بدلیل حضور آنان در طبیعت در جهت شناسایی بیشتر طبیعت و تنوع زیستی و وضعیت گونه ها بسیار ضروری و از نیازهای آموزشی محیط بانان برشمردند و اینگونه کارگاهها و کلاس های آموزشی را در ایجاد انگیزه و علاقه در محیط بانان مناطق و ادارات به منظور شناسایی گونه های جانوری و گیاهی و ثبت آمار و اطلاعات مربوط به گونه ها ضروری دانست
در ادامه کارگاه نیز خانم دکتر غفاری از اعضای موسسه خزنده شناسان پارس  از همکاری اداره حفاظت محیط زیست دزفول با این موسسه  در برگزاری کارگاههای آموزشی و برنامه های آموزشی متعدد تشکر و آمادگی موسسه را جهت ادامه فعالیتهای آموزشی به منظور شناسایی و آشنایی با خزندگان اعلام نمود.
در این کارگاه آموزشی به مدت ۵ ساعت با ارائه مطالب توسط اساتید ،محیط بانان با خزندگان و دوزیستان ،انواع آنان در ایران و خوزستان ،نحوه نمونه گیری و بیومتری و در نهایت وضعیت گونه های خزندگان آشنا شدند.

مطالب مشابه
نویسنده: mannane ׀ تاریخ: جمعه 03 شهریور 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

در راستای احیاء گونه های جانوری در معرض خطر انقراض ۲ رأس گوزن زرد به منطقه حفاظت شده قلاجه وارد شد.

به گزارش روابط عمومی حفاظت محیط زیست کرمانشاه، مجید ابدی مدیر کل حفاظت محیط زیست استان کرمانشاه گفت : گونه گوزن زرد در گذشته پراکندگی وسیعی از شمال آفریقا تا عراق ، ترکیه و ایران داشته و گمان میرفت که نسل این حیوان منقرض شده باشد تا اینکه در دهه ۱۹۵۰ گله ای از آن در خوزستان کشف شد. ولی در حال حاضر نسل آن در تمامی کشورهای مذکور به جز ایران نابود شده است . در ایران این گوزن در مناطق جنگلی زاگرس و جنگل های گرمسیری خوزستان زندگی میکرد ولی در حال حاضر پراکندگی طبیعی آن محدود به مناطق حفاظت شده دز وکرخه در خوزستان است.

مهندس ابدی افزود: در راستای احیاء و بازگرداندن این گونه نادر به زیستگاه آن در استان کرمانشاه ، سایت تکثیر گوزن زرد در داربادام شهرستان اسلام آبادغرب واقع در منطقه حفاظت شده قلاجه راه اندازی و فعلا”مجوز زنده گیری و انتقال تعداد ۱۰ رأس گوزن زرد به استان از سازمان حفاظت محیط زیست گرفته شده که در مرحله اول تعداد۲ رآس از منطقه دنا زنده گیری و به منطقه داربادام منتقل گردید و انشاءالله در هفته آینده تعداد دیگری از چند مرکز دیگر تکثیرگوزن زرد زنده گیری و به این سایت منتقل خواهد شد.

وی خاطر نشان کرد فعلاً این گوزنها در محل قرنطینه نگهداری میشوند و پس از پیوستن سایر گوزنها رسماً این سایت با حضور مسئولین عالی رتبه استان افتتاح وگوزنها در محل اصلی سایت رها سازی میگردند.
مهندس ابدی در پایان از تلاش و حمایت و همکاری مدیران ستادی سازمان حفاظت محیط زیست و مسئولین استان بخصوص استاندار محترم و محبوب کرمانشاه در راه اندازی این مرکز تشکر و قدر دانی نمود.

مدیر کل حفاظت محیط زیست استان کرمانشاه از انتقال تعداد دیگری گوزن زرد به سایت دار بادام قلاجه خبر داد و گفت: سایت تکثیر گوزن زرد به زودی افتتاح خواهد شد

وی خاطر نشان کرد: در هفته پایانی تیرماه سال جاری به دنبال انتقال ۲ رأس گوزن زرد از منطقه آب سیاه دنا به سایت تکثیر گوزن زرد منطقه داربادام (منطقه حفاظت شده قلاجه) در آینده نزدیک تعداد دیگری گوزن زرد از دشت ناز ساری به این سایت انتقال خواهد یافت و سایت تکثیر گوزن زرد به صورت رسمی افتتاح می شود.

مطالب مشابه
نویسنده: mannane ׀ تاریخ: جمعه 03 شهریور 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

پناهگاه حیات وحش کلاً به محدوده ای از منابع طبیعی کشور اعم از جنگل و مرتع و دشت، آب و کوهستان اطلاق می شود که دارای زیستگاههای طبیعی نمونه و شرایط اقلیمی خاصی برای جانوران وحشی بوده و به منظور احیاء این زیستگاهها تحت حفاظت قرار می گیرد. پناهگاه حیات وحش سلکه صومعه سرامنطقه پناهگاه حیات وحش سلکه بر اساس مصوبه شماره ۱۵ مورخه ۱۷/۱۰/۱۳۴۹ در محدوده ای به مساحت ۳۶۰ هکتار به عنوان پناهگاه حیات وحش تعیین گردید که در قسمت جنوبی تالاب انزلی و در محدوده شهرستان صومعه سرا قرار دارد که از شمال به تالاب از جنوب به حاشیه مزارع روستاهای هنده خاله و صوفیانده از غرب به رودخانه هنده خاله و از شرق به رودخانه ترابخاله محدود است. این منطقه در عرض شمالی ۲۷ درجه و ۲۰ دقیقه و طول شرقی ۴۹ درجه و ۲۵ دقیقه قرار گرفته است ارتفاع این منطقه از سطح آبهای آزاد ۲۰ الی ۲۴ متر در نوسان بوده. پناهگاه حیات وحش سلکه یکی از تالابهای با ارزش شمال کشور است که سالانه تعداد متنابهی از پرندگان مهاجر در این تالاب زندگی می نمایند. بخش یاز این منطقه به صورت تالابی و بخشی دیگر آن بصورت چمنزار و مرتع بوده که از نظر زیستگاه انواع غازها فوق العاده حائز اهمیت و موردنظر بوده که در طول سالیان متمادی در اثر پایین رفتن سطح آب دریای خزر و در نتیجه پائین رفتن سطح آب تالاب انزلی منطقه سلکه نیز با خطر نابودی مواجه گردید که در سال ۱۳۵۴ مطالعاتی در زمینه جلوگیری از نابودی این منطقه با ارزش انجام گرفت که درنهایت جهت احیاء این منطقه یک سد خاکی در ضلع شمالی منطقه حد فاصل رودخانه هنده خاله و ترابخاله به طول ۲۴۰۰ متر به عرض ۶ متر در پایه و ۳ متر در تاج و ارتفاع ۵/۱ متر احداث گردید تا در طول فصل مهاجرت پرندگان به این تالاب نزولات جوی را در خود ذخیره نموده و محیط زندگی پرندگان در آن حفظ گردد. اما در طول دو الی سه سال گذشته در نتیجه بالا آمدن سطح آب دریای خزر و تالاب انزلی سطح آب پناهگاه سلکه نیز افزایش یافته به طوریکه کلیه سطح منطقه حالت تالابی بخود گرفته و نقاطی که قبلاً بصورت چمنزار و مرتع بود کاملاً از بین رفته که در نتیجه این تغییرات زیستگاهی جمعیت غازهای مهاجر نسبت به گذشته فوق العاده تقلیل و جمعیت گونه هایی دیگر که با محیط آبی منطقه سازگاری بیشتری دارند بهمان نسبت افزایش یافته است. یکی از عوامل مخرب در تخریب منطقه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران احداث کانال و زهکش در جنوب شرقی منطقه و جداسازی بیش از ۲۴ هکتار از ارارضی منطقه و واگذاری آن توسط هیئت واگذاری زمین به مردم جهت شالیکاری بوده که محدوده منطقه را بیش از پیش کاهش داده است. در دهه گذشته بدلیل ارتباط مستقیم آب تالاب و پناهگاه حیات وحش سلکه در نوع پوشش گیاهی آبزیان و پرندگان موجود تغییرات محسوسی بچشم می خورد که روند گذشته در صورتیکه ادامه داشته باشد در آینده بسیار نزدیک مرگ تالاب سلکه را خواهیم دید. از آنجائی که هدف و رسالت سازمان حفاظت محیط زیست تضمین بهره وری صحیح و مستمر از منابع طبیعی و ایجاد تعادل مناسبات زیستی بین اعضاء تشکیل دهنده حیات جهت اعتلاء بشر می باشد. این سازمان جهت حمایت و حفاظت از موجودات گیاهی و حیوانی و بهره وری بهینه از این موجودات اقدام به تعیین مناطق حفاظت شده شکار ممنوع، پناهگاه حیات وحش و … نموده با ایجاد یک واحد در این منطقه و کنترل شبانه روزی و جلوگیری از هرگونه سوء استفاده عامه بخصوص طی دو الی سه ساله اخیر این پناهگاه یکی از مهمترین نقاط امن و زمستان گذرانی پرندگان مهاجر و آبزی بوده بطوریکه در اوایل زمستان امسال بیش از دهها هزار انواع پرندگان مهاجر آبزی در تالاب سلکه مشاهده گردیده که این خود نشانگر حفاظت منطقه توسط محیط بانان سخت کوش و پرتلاش می باشد. سلکه بعنوان اولین مرکز بازدیدکنندگان علاقمند به حیات وحش در استان گیلان دنیایی را در مقابل شما به تصویر می کشد که متفاوت از مفاهیم روزمره است و سرعت انسانی شما را به یادتان می آورد این منطقه تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست هر ساله هزاران پرنده مهاجر را که در بدو پرواز، سرزمینهای دوردست را نشانه می گیرند بسوی خود می کشد و بسیاری از ادامه مهاجرت منصرف می کند. در این خوان گسترده از نعمتهای الهی که تلاش مأموریان حفاظت محیط زیست، منبع مزاحمت انسانی و تشویق تعادل طبیعی را به ارمغان آورده دیریست که در جنوب شکوهمندترین تالاب دنیا آرام ننموده و ستبری را برای هیاهوی پرندگان گسترده، جائیکه قوی فریادکش، متانت قوهای گنگ و جسارت غازهای وحشی، شیطنت، انواع مرغابیها را به زیر سؤال می برد و خروس کولیها با همهمه همیشگی، هر مهاجم کمین کرده را رسوا می کنند، و وقتی که کشیم ها در آب غوطه می خورند عقاب تیزپرواز چشمهایش را بر می گرداند و هدف دیگری را دنبال میکند در حالیکه حواصیل پرحوصله ساعتها به آب می نگرد تا وقایع زیر آب را برای لحظه کوتاه صیدی را از نظر دور ندارد و یا گاو چرانک بازیگوش از سر و کله گاوی بالا می رود و دسته سارها تحمل نشستن لحظه ای بر زمین را ندارند. این پرندگان با حضور خود درمنطقه علاوه بر ایجاد بهره ها و منافع اقتصادی، باعث ایجاد تنوع در چشم اندازهای طبیعی می گردند. به اضافه پرندگان مهاجر و آبزی نقش عمده ای در جهت کنترل امراض و آفات گیاهی در آب بندها و آبگیری حاشیه تالاب به عهده دارند. این جانوران، به جهت دارا بودن منقار و پاهای پاروئی شکل خود سطح بستر کم عمق آب گیرها را (که در فصل کشاورزی به شالیزار تبدیل می شوند) در جستجوی دانه های گیاهی . لاروها بر هم زده و نوعی مبارزه پائیزه و زمستانه با انواع آفات بخصوص شایع ترین آنها که در کرم ساقه خوار برنج است به عمل می آورند. کود حیوانی دفع شده از دهها هزار پرنده علاوه بر صرفه جوئی در مصرف انواع کودهای شیمیائی (که سبب ایجاد اختلال در میکروارگانیسم های خاک و بروز دیگر عوارض محیطی و موجب انواع آلودگیها است) حاصلخیزی خاک را نیز فراهم می آورد و عملاً مقدار مصرف آنها را کاهش می دهد. تالاب سلکه (پناهگاه حیات وحش) ناحیه ائی از مظاهر طبیعی خدادادی است که در روند پیدایش خاک آن به وسیله آبهای سطحی بصورت اشباع درآمده و در طی یک دوره کافی و شرایط عادی محیطی تشکیل شده و دارای توالی زیستی می باشد. این مجموعه (اکوسیستم) دارای جوامعی از گیاهان و جانوران ویژه است که امکان سازگاری در چنین شرایط اکولوژیکی را دارا می باشند. از قبیل مرداب، باتلاق، برکه، آب بندان و تالابها که زیستگاههای پرندگان آبزی می باشند. (پرندگان آبزی به آن دسته از پرندگان گفته می شود که از نظر اکولوژیکی وابسته به آب باشند) مدیریت تالابها کلیه عملکردهای انسانی را در رابطه با حفاظت تالاب و پرندگان آبزی، تواماً بایستی موردنظر قرار دهد، پرندگان آبزی از تالابها بعنوان محلی برای تولیدمثل، پرریزان، استراحت موقتی و زمستان گذرانی استفاده می کنند. گونه های مختلف پرندگان به شرایط متفاوتی از منطقه علاقمند بوده و به آن سازگاری دارند به همین دلیل هر تالاب بسته به خصوصیات اکولوژیکی خود نیازهای تعداد محدودی از پرندگان را فراهم می آورد. به همین دلیل تالابهای مختلف از نظر ترکیب و نوع گونه ها جمعیت های متفاوتی را به خود جذب می نماید. به عنوان مثال پناهگاه حیات وحش سلکه از محدود تالابهایی است که عروس غاز و قو و حتی غاز پاکوتاه را در خود جای داده است. تالاب سلکه و سایر تالابها فقط از جنبه زیستگاهی حائز اهمیت نیستند و بدلیل تأثیرات اکولوژیکی خود وضعیت متعادل و پایداری به منطقه می دهند و به همین جهت عدم حفاظت از آن باعث می شود روند تخریب از حوزه تالاب فراتر رفته و دامنه وسیعتری پیدا کرده و بازتاب آن مستقیماً به وضعیت اقتصادی و اجتماعی منطقه لطمه وارد نماید و گاهی اوقات این صدمات غیر قابل برگشت می باشند. از طرف دیگر تالابها دارای شرایط زیستی ویژه ای می باشند. بطوریکه گونه های خاص و ارزشمندی را به طرف خود جلب می نمایند، در این صورت حفظ این ویژگی ها یکی از هدف های عمده در مدیریت تالاب محسوب می شود.

مطالب مشابه
نویسنده: mannane ׀ تاریخ: جمعه 03 شهریور 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

پناهگاه حیات وحش نایبندان طبس بزرگ‌ترین و بکرترین پناهگاه حیات وحش کشور ، جاذبه ای تماشایی در دل کویربرای علاقه مندان به حیات وحش است.

یوزپلنگ آسیائی ایرانی طبس
معاون محیط طبیعی اداره کل حفاظت محیط زیست استان یزد می گوید: این استان ۱۴ منطقه حفاظت شده ، پناهگاه حیات وحش و پارک ملی دارد که وسعت آنها به بیش از دو میلیون و ۷۰۰ هکتار می رسد اما این مناطق کمتر به علاقه مندان حیات وحش معرفی شده و بسیاری از آنها در گمنامی به سر می برند.
آقای اکبری می افزاید: پناهگاه حیات وحش نایبندان بزرگ‌ترین و بکرترین پناهگاه حیات وحش کشور در عمق کویر یزد – طبس از جمله جاذبه های بکری است که کمتر به معرفی آن پرداخته شد در حالی که این پناهگاه می تواند به عنوان جاذبه گردشگری حیات وحش معرفی و سالانه هزاران نفر از علاقه مندان را به سوی خود جذب کند.
وی می گوید: پناهگاه حیات وحش نایبندان طبس واقع در مناطق خشک ایران با هدف حمایت از گونه های جانوری کمیاب از جمله جبیر و یوزپلنگ از اول آذر ۱۳۷۴ تا اول آذر ۱۳۷۹ به مدت پنج سال به عنوان منطقه شکار ممنوع انتخاب شد و در نهایت با تلاش ماموران محیط زیست و احیای حیات وحش منطقه در سال ۱۳۸۰ مساحتی در حدود یک میلیون و ۴۲۲ هزار و ۵۴۲ هکتار از این عرصه به پناهگاه حیات وحش نایبندان طبس اختصاص یافت.
بخش عمده ای از این منطقه دشتی است که در نزدیکی تیپ کوهستان قرار دارد و دارای شوره زارهای وسیع است.
پناهگاه حیات وحش نایبندان با چشم اندازهای وسیع و زیبا و وجود گونه های مختلف و متنوع جانوری و گیاهی تصویری از اوج زیبایی های خلقت و واجد ارزش های گردشگری طبیعی است.
وی گفت: از مهمترین ویژگی های این پناهگاه ، وجود یکی از مهم ترین زیستگاه های یوزپلنگ آسیایی ، زیستگاه های متنوع جانوری و کاروانسراهای قدیمی است که زمینه مناسبی برای فعالیت های علمی و گردشگری است.
وجود جلگه های وسیع و اراضی تپه ماهوری ، ماسه بادی و شوره زارهای گسترده از جلوه های موجود در پناهگاه است.
علاوه برآن وجود رویشگاه های جنگلی طبیعی و گسترده تاغ در پیرامون این بیابان ها و تپه ماهورهای ماسه ای در بخش های شرقی و مرکزی منطقه از عمده ترین چشم اندازهای زیبای منطقه محسوب می شود.
اکبری می گوید: گرچه پناهگاه حیات وحش نایبندان به علت وجود برخی موانع طبیعی شرایط لازم را برای فعالیت های کشاورزی ندارد اما بستر مناسبی است برای رشد و گسترش بخشی از گونه های گیاهی و امکان زیست بسیاری از گونه های جانوری.
رئیس اداره حفاظت محیط زیست طبس می گوید: پناهگاه حیات وحش نایبندان طبس با توجه به رطوبت کم ، فقدان منابع آبی و تبخیر زیاد ، محل رویش مجموعه نباتی خشکی پسند در منطقه می باشد.
آقای نجفی می افزاید: به طور کلی تاکنون ۱۷۷ گونه گیاهی در این پناهگاه شناسایی شده که نام ۲۶ گونه از آنها در فهرست سرخ اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت ( IUCN ) آمده و تنها پنج گونه از این دسته آندمیک نیستند.
وی چوبک تماشایی ، کلا میرحسین خار سفید ، کلاه میرحسین دم عقربی ، بادام عاجی ، بادام خاکستری ، گون درختچه ای ، زیره کرمانی و زیره سیاه را از انواع گونه های گیاهی این منطقه برمی شمرد و می افزاید: این گونه ها از ارزش حفاظتی بالایی برخوردارند.
به گفته نجفی گرچه تنوع حیات وحش در پناهگاه حیات وحش نایبندان به اقتضای ماهیت طبیعی و شرایط اکولوژیک منطقه زیاد نیست اما گستردگی وسعت پناهگاه ، تعارضات اندک و وابستگی ناچیز جوامع انسانی به منابع طبیعی منطقه ، شرایط طبیعی و بکری را برای زیست گونه های بومی و ارزشمند جانوری پناهگاه فراهم آورده است.
وی می افزاید: جمعیت مناسبی از قوچ و میش در تپه ماهورها تا دامنه ارتفاعات نایبندان وجود دارند و به همراه جمعیت کم ، تراکم جبیر در زیستگاه های دشتی و تپه ماهورها طعمه های مناسبی برای معدود بازمانده های یوزپلنگ آسیایی می باشند.
کل و بز ، سلطان صخره ها و ارتفاعات پناهگاه به ویژه قله نایبندان محسوب می شوند و شواهدی نیز مبنی بر زیست پلنگ در این ارتفاعات به دست آمده است.
گونه های متعددی از راسته حشره خواران ، جوندگان ، گوشت خواران ، خرگوشیان ، زوج سمان و خفاش ها در زیستگاه های مختلف پناهگاه حیات وحش نایبندان زیست می کنند.
دامنه انتشار یوزپلنگ آسیایی که از گونه های برجسته پناهگاه حیات وحش نایبندان محسوب می شود به طور عمده در بخش های تپه ماهوری ، نیمه کوهستانی ، مناطق نیمه بیابانی و بیابانی است.
رئیس اداره حفاظت محیط زیست طبس تنوع پستانداران در پناهگاه حیات وحش نایبندان را مطلوب می داند و می گوید: پنج گونه آنها به عنوان گونه های آسیب پذیر از سوی اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت ( IUCN ) معرفی شده اند.
بهمن نجفی با بیان اینکه پستانداران شناسایی شده منطقه به چهار راسته و هفت خانواده تعلق دارند ، می افزاید: بز کوهی ، قوچ و میش ، جبیر ، شغال ، روباه شنی ، شاه روباه ، خارپشت ایرانی ، تشی ، خرگوش ، پامسواکی بزرگ ، کفتار ، کاراکال ، گربه شنی ، یوزپلنگ و روباه معمولی از آن جمله هستند.
وی می گوید: گونه هایی از پرندگان استان شامل گونه های زیستگاه های بیابانی و نیمه بیابانی با تراکم نسبتا پایینی در مناطق کویری شهرستان طبس و در پناهگاه حیات وحش نایبندان گسترده اند و تعدادی از این پرندگان در طول سال ، بومی این منطقه هستند و سایر گونه ها مهاجرند و مدتی از سال به منطقه کوچ می کنند.
رئیس اداره حفاظت محیط زیست طبس می افزاید : هوبره، باقرقره شکم سیاه، باقرقره گندمی، کبک ، تیهو و چکاوکها پرندگان بومی زیبا و ارزشمند در کنار طیف وسیعی از پرندگان شکاری نظیر دلیجه ، سنقر ، سارگپه ، عقاب طلایی ، بحری و … جلوه های دیگری از تنوع زیستی پناهگاه حیات وحش نایبندان را به تصویر کشیده اند.
همچنین ۱۲ گونه پرندگان شناسایی شده منطقه نایبندان طبس در معرض تهدید و یا کمیاب هستند.
نجفی درباره خزندگان این زیستگاه می گوید: گونه های متعددی از خزندگان در زیستگاه های متنوع حیات وحش نایبندان زیست می کنند اما به جز اطلاعات مستند اندک ، شناسایی دقیقی از آنها به عمل نیامده است.
شرایط اکولوژیک منطقه و دست نخوردگی زیستگاه ها سبب ایجاد شرایط مطلوب برای زیستن خزندگان ارزشمند بیابانی در این عرصه شده و مشاهدات محیط بانان و کارشناسان بازدید کننده حاکی از بالا بودن ظرفیت زیستی خزندگان در این منطقه است
نجفی مهم ترین گونه های شناسایی شده خزندگان این منطقه را مار شتری ، شترمار شیرازی ، مار قیطانی ، مار خالدار ، مار جعفری ، جکوی دم پخ گایزرلینگ ، آگامای استپی ، آگامای چابک و آگامای سر وزغی دم سیاه می داند.
وی می گوید درباره جوندگان و خفاش های نایبندان اطلاعات ناچیزی در دست است اما به طور قطع ناشناخته های ارزشمندی در این پناهگاه وجود دارند که امیدواریم آیندگان در شناخت این مواهب خدادادی همت گمارند.
نجفی می افزاید: پناهگاه حیات وحش نایبندان بزرگ‌ترین و بکرترین پناهگاه حیات وحش کشور ، دارای تنوع زیستی چشمگیری است و ویژگی خاص این پناهگاه ، داشتن کم‌ترین تعارضات صنعتی ، معدنی و دامی است.
در نهایت وجود زیستگاه های متنوع ، تنوع زیستی و کاروانسرای قدیمی در مسیر راه ابریشم از جمله قابلیت های گردشگری پناهگاه حیات وحش نایبندان بستر مطلوبی برای فعالیت علمی گردشگری است.
علاوه بر آن سرزمین سیاه ، چشمه های آب سرد و گرم ، دیگ رستم ، قلعه ملک شور ، کاروانسرای حوض قربان و رباط چهل پایه تنها چند نمونه از ده ها نمونه اماکن و ابنیه تاریخی پناهگاه نایبندان طبس است که معرفی مطلوب آنها در توسعه صنعت گردشگری این منطقه نقش به سزائی دارند.
به گفته شاهدان عینی سنگ های سیاهی در سطح زمین این منطقه پراکنده شده و جنس آنها بازالت از مواد آتشفشانی درونی است و گفته می شود این سنگ ها به علت جابجایی گسل نایبند در اواخر دوران دوم زمین شناسی به فضا پرتاب و در سطح وسیعی از زمین پراکنده شده اند.
در معرفی این جاذبه طبیعی می توان گفت که سرزمین سیاه و چشمه های آب سرد و گرم دیگ رستم زمینی است که واقعا سنگ باران شده است.
در کنار این سنگها ، جلگه ای به نام جلگه سرد و گرم وجود دارد و دو چشمه آب سرد و گرم در کنار این جلگه جاری است که آب سرد آن به طور معمول جاری و آب گرم از زمین می جوشد و به گفته کارشناسان محیط زیست احتمال می رود دهانه فوران سنگ های مذکور ، همین جلگه سرد و گرم باشد.
آنچه بیان شد گوشه ای از جاذبه های بکر و تماشایی نایبندان طبس است و در صورت معرفی مطلوب و سرمایه گذاری بخش خصوصی برای توسعه صنعت توریسم ، نایبندان به یکی از قطب های جهانی گرشگری کشور تبدیل خواهد شد

مطالب مشابه

http://vahsh.ir

نویسنده: mannane ׀ تاریخ: جمعه 03 شهریور 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

محيطبان

معاون محيط طبيعي اداره کل حفاظت محيط زيست لرستان گفت: مناطق حفاظت شده استان با کمبود پاسگاه و محيط بان مواجه است.

قائدرحمتي در گفت‌وگو با (ايسنا)، منطقه لرستان ، افزود: در حال حاضر 50 محيط بان در مناطق حفاظت شده استان در حال فعاليت هستند؛ در منطقه حفاظت شده اشترانکوه با مساحت 106 هزار و 673 هکتار بيش از 20 محيط بان فعاليت دارند.

وي با اشاره به گستردگي مناطق حفاظت شده در استان لرستان، خاطرنشان کرد: اين مناطق شامل منطقه حفاظت شده اشترانکوه، سفيدکوه، اثر طبيعي و ملي غارماهي کور و تالاب‌هاي پلدختر و منطقه شکار صيد ممنوع قاني کوه اليگودرز است؛ براي هر 4000 هکتار يک پاسگاه و براي هر 1000 هکتار يک محيط بان لازم است.

معاون اداره کل حفاظت محيط زيست لرستان در خصوص اقدامات انجام شده براي جبران کمبود محيط بان و پاسگاه، اضافه کرد: در دور سوم سفر هيات دولت به استان جذب 50 محيط بان متخصص و کارشناس در استان مطرح شد؛ اين تعداد در صورت دارا بودن شرايط، جذب سازمان خواهند شد.


http://www.iren.ir/Nsite/FullStory/?Id=6573
 
نویسنده: mannane ׀ تاریخ: جمعه 03 شهریور 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)


 دلت را خانه ما کن مصفا کردنش با من
 بیا قبل از وقوع مرگ روشن کن حسابت را
 بیاور نیک و بد را جمع و منها کردنش با من
 اگر عمری گنه کردی مشو نومید از رحمت
 تو نامه توبه را بنویس امضا کردنش با من

     يادش به خير سال‌ 1359، يك معلم فوق برنامه داشتيم به نام آقاي شريعتي كه ساعت شش صبح با اون عينك ته‌استكاني‌اش مي‌آمد در دبيرستان آيت‌الله منتظري نجف آباد (پهلوي سابق) تا به مشتاقان فلسفه، درس نگاه كردن به هستي را دهد، آن گونه كه هست و نه آن گونه كه ما دلمان مي‌‌خواهد! من نيز كه اصولاً سرم درد مي‌كرد واسه شنيدن حرف‌هايي كه تو هيچ دكون قصابي هم پيدا نمي‌شد، شال و كلاه مي‌كردم و با موتورسيكلت ياماها 80 خود مي‌گازيدم به سوي دبيرستان آيت‌الله منتظري در خنكاي صبح و از ميان پرديسان بادام و گوجه سبز (يا به قول نجف‌آبادي‌هاي عزيز: آلوچه) ...
     آن روزها نجف‌آباد در محاصره‌ي پرتراكمي از باغ‌هاي ميوه حبس شده بود ... چند سال پيش كه دوباره – بعد از 24 سال - گذرم به آن ديار افتاد تا سراغي از هم‌كلاسي‌هاي قديم بگيريم، دلم گرفت ... دلم گرفت از آن همه هجوم سيمان و آجر و آسفالت كه بر جنازه‌ي آن پرديسان باشكوه بناشده بود ...    

پلنگ ها كه مي روند، تشي ها مي آيند!

      حق داريد! لابد مي‌خواهيد بپرسيد: چه رابطه‌اي بين نجف‌آباد و باغ‌هاي ميوه و درس فلسفه وجود دارد با گرگ و تشي و پلنگ و جاليز؟!
     امّا باور كنيد كه ربط دارد ... اصلاً همه‌ي حرفم اين است كه از منظر فلسفه‌ي دانش محيط زيست، كمتر چيزي را مي‌توان در اين جهان سراغ گرفت و تغيير داد كه آثارش بر روي چيزهاي ديگر نمايان نشود (نمي‌دانم اين چيز را چرا تازه گي ها اينقدر دوست دارم!)
    از همين روست كه اصل يا قانون پروانه در اين علم مدتهاست كه اعلام موجوديت كرده و هر روز بر باوركنندگان بر صحت و درستي‌اش افزوده مي‌شود.
    سال‌هاست كه به بهانه‌ي توسعه و در اثر افزايش شتابناك جمعيت آدم‌زميني‌ها، ديگر زيستمندان مهمان در كره‌ي خاك به حاشيه رانده شده و پي در پي ناچار از عقب‌نشيني و پژمردگي و نيستي هستند. امّا آنچه كه اين پس‌رفت تلخ و ناگزير را شتاب بخشيده است، همانا آزمندي و نابخردي انساني است كه بيشتر از شمار جمعيت خطرآفرين مي‌نمايد ...
    حالا نيز اگر روايت ساده امّا اثرگذار هموطن عزيز گنابادي خويش – محمدرضا عطارباشي - را در شماره 12 مجله حفاظت شكار و طبيعت – كه دريا ناظري عزيز آن را در تارنمايش بازانتشار داده است -  بخوانيد، درمي‌يابيد كه چگونه و با چه شتاب تأسف‌باري داريم اصل پروانه را ناديده انگاشته و به سوي تحقق زنهار دو هزارساله‌ي ويرژيل پيش مي‌تازيم، آن هم چهار نعل!

                    گرگ خاکستری را چه کسی می گوید که زیب نیست؟! البته منظورم آقای آیینه چیان نیست!!

آسان است پایین رفتن از دوزخ
زیراکه درهای دوزخ تاریک
همواره شبان، روزان گشوده است
اما بازگشتن به سوی بهشت و روشنایی روز
رنج است و محنت بسیار

     زنهار تلخي كه براي نخستين بار در پاييز 1359 از دهان معلم دوست‌داشتني فلسفه‌ام شنيدم و حالا هر روز كه مي‌گذرد، بيشتر پي مي برم كه وي تا چه اندازه درست زنهار داده است.

     پس بياييم، عهد بنديم كه هرگز به ديدن و خواندن چنين سرتيترهايي نخنديم:
جایی که گرگ ها هندوانه می‌خورند و تشی‌ها بادام کوهی!

     چرا كه مراكان آذربايجان غربي، همان جلگه‌هاي ديروز مازندران است كه روزگاري زيستگاه زرخيز گراز بود و البته دامنه‌هاي خفر در پادناي امروز كه كنام پلنگان و شيران بود و فردا ...

جنگل های مورد هجوم سوسک های کاج کوهی

     آنها كه ديروز به احتمال انقراض نسل پنگوئن‌ها در قطب ناشي از مصرف د دت در آمريكاي لاتين مي‌خنديدند و آنها كه از مرگ پرنده هاي مهاجر هلندي به دليل جهان‌گرمايي به خنده مي‌افتادند و آنها كه اضمحلال جنگل‌هاي انبوه كاج كوهي كانادا را در اثر طغيان يك سوسك باور نداشتند، حالا كجايند؟!

    مؤخره:
   طبيعت به ما نجواكنان بارها گفته است كه اگر مي‌خواهي بر من حكومت كني، خيالي نيست! و اصلاً چه كسي بهتر از تو؟ بهتر از تو كه داراي فهم و دانش و ادراك و وجدان و اخلاق هستي؟ فقط يادت باشد كه شرط حكومت بر من، شناخت و پيروي از قوانينم است. و آنگاه كه دلت را خانه‌ي من ساختي، يقين داشته باش كه مصفايش خواهم كرد و گناهانت را خواهم بخشيد.
                                                                                         همين!

نوشته شده در  چهارشنبه 21 مرداد1388ساعت 14:49  توسط محمد درویشhttp://darvish100.blogfa.com

نویسنده: mannane ׀ تاریخ: جمعه 03 شهریور 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

 

  جمهوری اسلامی ایران، اخیراً در بین 151 کشور مورد بررسی، از منظر شاخص سرزمین شاد (HPI) توانست با 4 پله ارتقاء در جایگاه هفتاد و هفتم جای گیرد؛ جایگاهی که موقعیت ایران را از بسیاری کشورهای قدرتمند و ثروتمند جهان از جمله آمریکا، دانمارک و روسیه بهتر نشان می‌دهد. در حقیقت، این شاخص می‌گوید: به رغم آن که ایران از منظر شاخص‌های رفاه و رشد اقتصادی، در حال حاضر از کشورهای یاد شده، موقعیتی ضعیف‌تر دارد، اما سرزمین و قلمرو سیاسی‌اش، واجد چنان ارزش و استعدادی است که می‌تواند در صورت اعمال مدیریتی کارآمدتر و هماهنگ‌تر با توان بوم‌شناختی سرزمین، رفاهی به مراتب پایدارتر و نشاطی درخورتر به اهالی سرزمینش، اعم از انسان، گیاه و جانور اعطا کند؛ موقعیتی که احتمال دستیابی کشورهایی چون دانمارک به آن در شرایط برابر، بسیار کمتر می‌نماید.

    امّا شاید یکی از مهم‌ترین دلایلی که سبب شده تا ایران به چنین جایگاهی دست یابد، وسعت قابل توجه مناطق چهارگانه تحت حفاظت آن است که اینک بیش از 11 درصد از خاک پهناور کشور را دربرمی‌گیرد؛ مناطقی که به رغم وجود لکنت‌های متعدد در مدیریت بهینه‌ی آنها، کماکان از کمترین بارگذاری جمعیتی، صنعتی و کشاورزی برخوردار بوده و به همین دلیل، نرخ بدهکاری بوم‌شناختی یا اکولوژیکی کشور را به طرز معنی‌داری کاهش داده‌اند؛ امتیازی که سبب شده تا ضریب شادمانی سرزمین ایران، 28 پله بالاتر از آمریکا و 50 پله بالاتر از روسیه قرار گیرد.

    با این وجود، همین وسعت زیاد مناطق تحت حمایت سازمان حفاظت محیط زیست، اگر به درستی مورد توجهی بایسته قرار نگیرد، ممکن است به یک چالش و تهدید بزرگ بدل شود. به ویژه در شرایطی که تعداد نیروی انسانی لازم برای حفاظت از این عرصه‌ها که هم اکنون در اختیار نهاد متولی قرار دارد، بین یک پنجم تا یک هفتم آن چیزی است که باید باشد. در چنین شرایطی، یک راهکار مؤثر و کارآمد، به کارگیری گشت هوایی در چند استان مهم کشور، از جمله، فارس، اصفهان، یزد، تهران، خراسان، چهارمحال و بختیاری، لرستان، خوزستان، کهکیلویه و بویراحمد، کرمان و سیستان و بلوچستان است. خوشبختانه چند سالی هم از این تمهید، دست کم در یکی دو استان مرکزی کشور تا آنجا که به یاد دارم، استفاده می‌شد که نتایج بسیار مفیدی هم دربرداشت؛ امّا متأسفانه اینک مدتی است که از این ابزار کارآمد، در حفاظت شایسته‌تر از عرصه‌های طبیعی مملکت استفاده نمی‌شود. رخدادی که برای بسیاری از فعالان محیط زیست، دلیل یا دلایلش مشخص نیست و نگارنده امیدوار است با عزمی که در اصغر محمدی فاضل و ناصر مقدسی، مدیران ارشد و دلسوز حوزه طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست می‌بیند، به این مهم توجهی بایسته‌تر شده و بدین‌ترتیب، بتوان هم جای خالی و کمبود نیروی انسانی پاسدار محیط زیست را جبران کرد و هم، سازمان حفاظت محیط زیست قادر باشد نگهبانی کارآمدتر و مؤثرتر در حفظ اندوخته‌های ارزشمند ژنتیکی کشور به شمار آید؛ رسالتی که اصل پنجاهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران بر دوشش نهاده است.

 نوشته شده در  پنجشنبه 2 شهریور1391ساعت 17:13  توسط محمد درویش http://darvish100.blogfa.com/

نویسنده: mannane ׀ تاریخ: جمعه 03 شهریور 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

صفحه قبل1...7980818283...115صفحه بعد

CopyRight| 2009 , 5531.LoxBlog.Com , All Rights Reserved
Powered By LoxBlog.Com | Template By:
NazTarin.Com
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران