Environmentalist


 

 
 
 
 
چگونه کوه یخ درست می شود؟
 
 

 

 

 

 

 

 

ممکن است « کوه های یخ » یا « توده یخ های شناور » برای ما چیز جالبی به نظر آیند ، ولی همین ها چون در مسیر کشتی های اقیانوس پیما قرار بگیرند ، خطر بسیار بزرگی را متوجه آنها می سازند .

یکی از بزرگترین فاجعه های دریایی ، هنگامی رخ داد که کشتی « تیتانیک » در شب چهاردهم آوریل ، به سال 1912 ، به توده ای از یخ های شناور برخورد کرد .در این فاجعه ، 1513 تن جان خود را از دست دادند .


 

 

 

 

 

 کوه یخ تکه ای جدا شده از یخچال است . وقتی ( که خود شبیه به رودخانه ای از یخ است ) از دره ها به سوی دریا سرازیر می شود ، ناگهان تکه ای از آن جدا شده و شناکنان در دریا به راه می افتد.

 

 

 

 

 

برخی از یخچال ها هرگز به دریا نمی رسند . بلکه در دره های گود و پر شیبی به نام « آبدره » جای می گیرند . آنگاه کوه یخ از این آبدره ( که چون خلیج تنگ و باریکی است ) به سوی اقیانوس رهسپار می شود.

 

 

 

 

 

کوه های یخ یا یخ های شناور از لحاظ اندازه بسیار متفاوتند . توده های کوچکی به عرض 6 تا 9 متر را دریانوردان معمولا به نام گردونه می خوانند . البته توده های یخ که صد ها متر بزرگی دارند ، نیز بسیارند . گاهی هم توده های غول پیکری به عرض 800 متر یافت می شوند.

 

 

 

 

 

یخی که در یک توده یخ شناور وجود دارد ، 0.89 آب دریا سنگینی دارد . از این رو فقط 0.12 آن از سطح آب بالاتر قرار می گیرد و بقیه اش زیر آب مانده و به چشم ما نمی آید.

بنابراین ، توده یخی که 48 متر آن بیرون آب است ، پیکری به عمق 400 متر نیز در زیر آب دارد.

 

 

 

 

 

یخ های شناور بقدری بزرگند که اندازه ی بزرگی آنها تقریبا باور نکردنی است . آیا می دانید که وزن برخی از آنها به 200 میلیون تن می رسد ؟!

 

 

 

 

 

چون بیشتر حجم یخ های شناور در زیر آب قرار دارد ، از اینرو وزش بادها در آنها بی تاثیر است . در عوض ، جریان آب اقیانوس است که آنها را در روی آب ، شناور می سازد.

 

 

 

 

 

بالاخره ، بیشتر یخ های شناور به نواحی گرمتر که در زیر آبهای دریاست ، رسیده در آنجا ذوب می شوند. تعداد بسیار کمی از آنها حتی پس از برخورد با گلف استریم ، در شرق نیوفانلند ، همچنان باقی می مانند که آفتی بزرگ برای کشتی ها هستند .

از این رو پاسداران سواحل امریکا گروه گشتی خود را به جست جوی آنها می گمارند تا به کشتی ها اطلاعات لازم را در این زمینه بدهند.

 

 

 

http://l4.blogfa.com/post-60.aspx
نویسنده: mannane ׀ تاریخ: جمعه 03 شهریور 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

گودترین اقیانوس کدام است؟

 
اقیانوس ها هنوز از بسیاری جهات به صورت معمایی بزرگ برای ما باقی مانده اند.

ما حتی نمی دانیم عمر اقیانوس ها چقدر است. اما گویا این مسلم است که در مراحل نخستین تکامل زمین ، هیچ اقیانوسی وجود نداشت.

امروزه در عمق اقیانوس ها کاوش می کند تا چیزهای بیشتری درباره شان بفهمد.

کف اقیانوس را در عمق سه هزار و ششصد متری ، گلی نرم و لجن مانند، به رنگ زنگاری ، پوشانده است . این گل از اسکلتهای آهنگین حیوانات ریز دریایی به وجود آمده .

کف قسمت های گود و تاریک دریا ، یعنی در عمق 5/6 کیلومتری ، به وسیله ی لجنی نرم و زنگاری به نام رس قرمز پوشیده است.

این لجن از اجزای خرد اسکلت حیوانات ، پوشش گیاهان ریز و از خاکستر های آتشفشانی درست شده است.

اندازه گیری عمق اقیانوس ها به وسیله ی فرستادن امواج صوتی و انعکاس آنها صورت می گیرند. آنگاه زمان رفت و برگشت آنها را اندازه گیری کرده ، تقسیم بر دو می کنند و عمق اقیانوس را بدین طریق به دست می آورند.

بر پایه ی این اندازه گیری ما به نتایج خوبی در تعیین حد متوسط عمق اقیانوس ها و همچنین گودترین نقطه ی هر اقیانوسی رسیده ایم:

1-اقیانوسی که بطور متوسط از همه گودتر است اقیانوس آرام است.

2-اقیانوس هند از لحاظ گودی در درجه ی دوم است . چون گودی میانه ی آن 3900 متر است.

3-درمرحله ی سوم ، اقیانوس اطلس قرار دارد که بطور میانگین 3865

متر گودی دارد.

در کم عمقی ، دریای بالتیک را مثال می زنیم که تنها 540 متر گود است.

بالتيك

گودترین نقطه ای که تاکنون شناخته شده واقع در اقیانوس آرام نزدیک جزایر گوام است که 10620 متر عمق دارد.

گوام

در اقیانوس اطلس کنار « پورتوریکو » جاییست که 9075 متر عمق دارد و در میان گودترین نقاط دنیا دومین جا به شمار می آید.

اما خلیج « هودسن » که از بسیاری دریاها بزرگتر است ، گودترین جایش فقط به 200 متر عمق می رسد.

http://l4.blogfa.com/post-60.aspx
نویسنده: mannane ׀ تاریخ: جمعه 03 شهریور 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

درختان چگونه رشد می کنند؟

 

 

 

درختان مانند همه ی موجودات زنده برای رشد خود نیاز به غذا دارند.

 

 

درخت از کجا مواد غذایی را می گیرد؟

 

 

درخت آب و مواد معدنی را از خاک ، و گاز کربنیک را از هوا می گیرد.

 

 

سبزینه ی برگ درختان انرژی لازم را از نور خورشید گرفته ، با آن مواد قندی ، نشاسته ای و سلولز می سازد.

بنابراین ، درختان برای ادامه ی حیات و رشد به یک سلسله اعمال شیمیایی دست می زنند.

 

 

میان پوست درخت و چوب آن یک دسته سلول های ظریف و زنده فاصله قرار دارد که به نام کام بیوم یا « لایه ی زاینده » خوانده می شود. همینکه سلول های جدیدی در این ناحیه بوجود می آید، آنها که در طرف چوبی کام بیوم هستند، به چوب درخت تبدیل می شوند . اما سلول هایی که در طرف دیگر کام بیوم هستند، پس از رشد به پوست درخت تبدیل می شوند.

 

 

بدین طریق ، هر چه از عمر درخت بیشتر بگذرد بر قطر آن نیز افزوده می گردد.

 

 

قطر قسمت چوبی درخت دائماً رشد می کند. ولی رشد پوست آن هرگز دائمی نمی باشد. غالبا پوست خارجی درخت ترک برداشته می میرد و از بدنه ی درخت فرو می ریزد.

 

 

همانگونه که بر قطر درخت افزوده می شود ، قد آن نیز بلند تر می گردد.

 

 

در انتهای هر شاخه گروهی سلول زنده وجود دارد. در دوره ی رشد درخت ، این سلول ها پیوسته تقسیم شده سلول های بیشماری را به وجود می آورند. سلول های جدید نیز بزرگ می شوند و برگ ، ساقه و شاخه های تازه ای را در گیاه پدید می آورند . و بدینگونه است که بر طول شاخه ها افزوده می شود.

 

 

پس از مدتی ، سلول های انتهای شاخه فعالیت کمتری پیدا می کنند و رشد شاخه را به کندی می اندازند.

 

 

سپس سلول های جدید محکم شده ، تشکیل جوانه می دهند . این جوانه ها را می توان در زمستان به خوبی بر روی درختان مشاهده کرد.

 

 

در بهار، پوسته ی خارجی این جوانه ها فرو می ریزد و شاخه دو مرتبه شروع به رشد می کند.

 

 

بدینگونه است که لایه های کام بیوم و همچنین سلول های فعال در انتهای شاخه ها ، سال به سال درختان را بلندتر و قطورتر می نمایند.

در برش عرضی یک درخت ، نقاط تیره و روشنی درچوب دیده می شود که به طور یک در میان قرار گرفته اند . این اختلاف رنگ ، بستگی به اختلاف اندازه ی سلول های سازنده ، چوب دارد:

 

 

قسمت روشن تر دارای سلول های بزرگ تری هستند که البته آنها در بهار و یا اوایل تابستان بوجود آمده اند.

 

 

قسمت های باریک و تیره رنگ از سلول های کوچکی اند که فشرده بهم بوده و در آخر تابستان تولید شده اند.

خلاصه ، این نقاط تیره و روشن نشان دهنده ی مقدار رشد چوب در سال است. پس اگر این قسمت ها را بشماریم ، می توانیم عمر درخت را معین کنیم.

http://l4.blogfa.com/post-53.aspx
نویسنده: mannane ׀ تاریخ: جمعه 03 شهریور 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

چرا برگ در پاییز به رنگ های گوناگونی در می آید؟

در فصل تابستان رنگ تمام درختان سبز است.

اگر چه رنگ سبز گاهی روشن است و گاهی تیره ، ولی گویی خداوند تمام برگ ها را طبیعت با یک قلم رنگ کرده است.

در پاییز همین برگ به رنگ های گوناگونی در می آیند.

حال ببینیم چرا؟

می دانیم که سبزینه ، یا کلروفیل ، باعث سبزی برگ هاست. سبزینه ، یک کارخانه ی غذاسازی است که در داخل هر برگی وجود دارد.

دو سوم ماده ی رنگی داخل برگ را همین « سبزینه » تشکیل می دهد.

رنگ های دیگری نیز در داخل برگ ها وجود دارد ، ولی مقدار سبزینه آن قدر زیاد است که مانع می شود ما آنها را ببینیم .

حال ببینیم رنگ های دیگر موجود در برگ ها کدامند .

ماده ی زرد رنگی وجود دارد که حاوی اکسیژن ، هیدروژن و کربن است و اگزانتوفیل نامیده می شود. این ماده حدود 23 درصد از رنگ آمیزی برگ را تشکیل می دهد . « اگزانتوفیل » را به فارسی زردینه می گوییم.

کاروتین ماده ی دیگری است که رنگ هویج را پدید می آورد . ده درصد هم از این ماده در برگ موجود است.

آنتوسیانین ماده ی دیگری موجود در برگ است که رنگ قرمز روشن را در « بلوط » و « افرا » پدید آورده است.

در تابستان هیچ یک از رنگ های بالا غیر از رنگ سبز در گیاهان دیده نمی شوند. اما وقتی که هوا سرد می شود غذای ذخیره شده در برگ ها به شاخه ها و تنه ی درخت سرازیر می شود.

چون در فصل زمستان دیگر غذایی تولید نخواهد شد از این رو سبزینه ی داخل برگ ها تجزیه شده ، از بین می رود . پس اینست دلیل آنکه چرا در پاییز برگ ها به رنگ های گوناگون در می آیند ، رنگ های دلپذیری که آدمی از تماشای آن بسی لذت می برد.

پیش از آنکه برگ ها بریزند لایه ای از سلول های بهم فشرده در پای هر برگ تشکیل می شود . سپس وقتی که باد می وزد برگ ها برزمین می ریزند . آنگاه بر روی هر شاخه نشانی باقی می ماند که جای هر برگ فرو افتاده را به ما می نمایاند.

بیشتر درختانی که همیشه سبزند تمام برگ های خود را در فصل زمستان از دست نمی دهند . بلکه به تدریج در طول سال ، برگ های خود را عوض می کنند . از این رو ما همواره آنها را سبز می بینیم.

 

نوشته شده در تاريخ پنجشنبه هجدهم شهریور 1389 توسط محمدرضا امینیان http://l4.blogfa.com/post-58.aspx
نویسنده: mannane ׀ تاریخ: جمعه 03 شهریور 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

آسفالت از چه پدید آمده؟

 

 

 

امروزه ، شما روی آسفالت قدم می زنید، رانندگی و دوچرخه سواری می کنید و در همه جا آنرا در زندگی روزمره خود می بینید.

 

 

ولی آیا می دانید که آسفالت را در زمان های بسیار قدیم نیز مردم می شناختند و مورد استفاده قرار می دادند؟

 

 

آسفالت دارای یک حالت رطوبت ناپذیری است . نخستین بار آن را بابلیان شناختند و نامش را هم « قیر » یا « لجن » نهادند.

 

 

مدت ها بعد رومیان نیز آنرا شناختند و آن ها هم آن را قیر می خواندند.

 

 

رومیان مخزن های آب و استخر های شنا را آسفالت می کردند و بدین وسیله از رفتن آب آن ها را پیشگیری می کردند.

 

 

آسفالت یک ماده ی معدنی است به رنگ قهوه ای تیره یا سیاه که در زمین به صورت مایع ، جامد و قسمتی هم به صورت نیمه جامد یافت می شود.

 

 

آسفالت جزئی از بیشتر روغن های خام نیز می باشد.

 

 

چون آسفالت گرم شود ، نرم می گردد و هر گاه حرارت بسیار ببیند به صورت مایع در می آید . ولی پس از آنکه سرد گردد ، دوباره سخت و محکم می شود.

 

 

از نظر شیمیایی آسفالت ترکیبی از هیدروژن و کربن است.

 

 

آسفالت بر دو گونه است:

 

 

1-آسفالت طبیعی

 

 

2-آسفالت نفت خام.

 

 

« آسفالت طبیعی » از منابعی که در سطح زمین یا نزدیک آن وجود دارد، بیرون می آید.

 

 

آسفالت نفت ، از نفت خام به کمک روش های جدید تصفیه ، بدست می آید .

 

 

آسفالت طبیعی ، در زمان های بسیار پیش ، این گونه به دست می آمد که ماده ی چرب سیالی از میان لایه های ماسه و سنگ های زیر زمین تحت فشار بیرون می زد و در سطح آن ، آسفالت طبیعی پدید می آورد.

 

 

خالص ترین آسفالت در میان سنگ هایی پیدا می شد که این مواد را در درون خود نگهداری می کردند . این گونه آسفالت  که آسفالتی تقریبا خالص و مایع بود از درون سنگ ها بیرون می تراوید.

 

 

یکی از بزرگ ترین منابع آسفالت طبیعی در جزیره ی ترینی داد واقع در هند غربی است.

 

 

 

در این جزیره در منطقه ای حدود 40 هکتار با عمق بیش از سی متر ، منطقه ایست پوشیده از آسفالت طبیعی .

 

 

به سال 1876 هنگامی که « واشنگتن » را خیابان بندی می کردند ، بیشتر آسفالت هایش از معدن « ترینی داد» فراهم می گردید.

 

 

سیمان آسفالت نامی است برای اسفالت های جدید . با این آسفالت ماسه و سنگ را محکم به هم می چسبانند و با آن جایی را فرش می کنند که آب درون آن نفوذ نکند.

 

 

این آسفالت دارای حالت لاستیکی است ، یعنی در زیر فشارهای زیاد به جای آنکه مانند سنگ بشکند ، خم می شود .

آسفالت های سنگین برای زمین فرودگاه هایی به کار می رود که ممکن است هواپیمایی به وزن 100 تن روی آن بنشیند. یا برای شاهراه هایی که کامیون های 30تنی یا بیشتر می خواهند بر روی آن بگذرند.

 
نویسنده: mannane ׀ تاریخ: جمعه 03 شهریور 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)







كاربرد درختان در فضای سبز

كليه دانشمندان و كارشناسان بهداشت و محيط زيست بر اين عقيده هستند كه مهم‌ترين وساده‌ترين راه برای رسيدن به محيطی سالم و قابل زندگی ايجاد پوشش گياهی به اندازة استاندارهای بين‌المللی است.درختان و درختچه‌ها بيش از ساير انواع پوشش‌های گياهی بر محيط زيست اطراف انسان‌ها تأثيرگذارند. با افزايش تنوع درختان می‌‌توان اكوسيستم پايدارتری را در فضای سبز ايجاد نمود. جنس‌ها و گونه‌های مختلف درختان كاربردهای گوناگون در فضای سبز دارند.درختان ايجاد سايه مي‌كنند، زينت‌بخش جاده‌ها و خيابان‌ها و پارك‌ها هستند و به صورت پرچين يا حصار، هادی ترافيك و پوشانندة مناظر ناخوشايند بوده و گاهی نيز به عنوان بادشكن به كار گرفته می‌شوند. علاوه بر اين با توجه به افزايش (انيدريد كربنيك) كره زمين، خصوصاً شهرهای بزرگ، ويژگی و توان مهم اين گياهان را كه همانا جذب دی‌اكسيد كربن از  هوا و افزايش توليد اكسيژن است را آشكار می‌سازد. از ديگر توانايی‌های حياطی گياهان، جذب اشعه ماوراءبنفش خورشيد است زيرا تشعشعات خورشيدی فوق، حياط بافت‌های زنده را به خطر می‌اندازد از طرف ديگر ساقه، شاخه و برگ درختان سدی در برابر گرد‌وغبار فضا و امواج صوتی محيط هستند و ريشه‌های آنها كمك به تثبيت خاك كرده و مانع رانش زمين می‌شوند. جدا از كاربرد پالاينده، صنعتی و دارويی، درختان و درختچه‌ها با اشكال و رنگ‌ها و بافت‌های گوناگون خود تأثير بر روح و روان انسان‌‌ها گذاشته و فشارهای روحی و امراض جسمی و روحی شهرنشينان را كاهش می‌دهد. انتخاب درختان می‌بايست بر مبنای كاربری مورد نظر و با توجه به نوع خاك وميزان آب موجود و شرايط كلی محيطی باشد كه از اين جهت می‌توان درختان را به شش دسته تقسيم كرد:

 

 1- درختان سايه‌دار:

اگر درخت برای ايجاد سايه كاشته می‌شود، بايد فضايی برای ميزان سايه انداز آن در نظر گرفته شود. درختان با تاج متراكم،، سايه تيره ايجاد مي‌كنند درحالی كه درختان با تاج غير متراكم، و فرم باز مقداری نور از خودعبور داده و نيم سايه ايجاد می‌كنند. بطور كلی بهتر است كه انتخاب درخت با توجه به ويژگيهای فصلی و به منظور رفع مشكلات محيط زيست انجام گيرد. برای مثال مناطقی كه تابستان گرم و زمستان سرد دارند در تابستان احتياج به سايه و در زمستان نياز به نور گرم كننده خورشيد دارند. درختان سايه‌‌دار خزان‌كننده، پاسخگوی مشكل فوق هستند. درختی كه بهترين تناسب را با شرايط محيطی داشته باشد به راحتی رشد كرده و به خواهش‌های نگاهداری اندك نياز دارد.

 

 2- درختان مناسب حاشيه‌ خيابان‌ها:

درخت مناسب حاشيه خيابان‌ها بايد دارای چهار ويژگی زير باشد:

الف- ارتفاع تنه درخت زياد باشد تا مانع عبور مرور نشود.

ب- سيستم ريشه عميق داشته باشد تا صدمه به سازه‌های پياده و سواره‌ رو نزند.

ج- درخت تميزی باشد و برگ و زوائد گل و ميوه و دانه آن ريزش نكند و باعث لك شدن و كثيفی محيط نشود.

د- طول عمر زياد داشته باشد تا نياز به واكاری مكرر نباشد.

در موقع انتخاب اين درختان بايد وجود سيم‌های برق و اندازه ساختمان‌های اطراف آن در نظر گرفته شود. برای ممانعت از تداخل سيم‌های برق و شاخه و برگ درختان بهتر است كه از انواع كوتاه اين گياهان استفاده شود. در غير اينصورت هرس‌های بی‌رويه و شديد برای رفع مشكل فوق، آسيب فراوان به درختان وارد مي‌آورند. توصيه مي‌شود كه درحاشيه خيابانی كه خانه‌‌های كوتاه و ويلايی دارد درختان كوتاه‌تر ،و در اطراف ساختمان‌‌های بلند درختان بلند قامت بكارگرفته شود تا تناسب و اندازه‌های آن محيط شهری حفظ شود.

درختان خيابانی نبايد ريشه‌های تهاجمی يا سطحی داشته باشند، زيرا چنين ريشه هايی به دور لوله‌های زيرزمينی آب و فاضلاب و غيره پيچ خورده و باعث بالا آمدن و ترك خوردن كف پوش سطح پياده‌رو و سواره رو شده و معضلات فراوان ايجاد مي‌كنند. درختان با ريشه عميق به آبياری كمتر نيز نياز دارند پهنای مناسب باغچه بستر بيشتر درختان خيابانی حدود 1.80 متر است. اگر باغچه حاشيه كمتر از اين اندازه است (0.90 تا 1.20 متر ) سعی شود كه از درختان كوچك كه ريشه كمتر دارند استفاده شود. اغلب اوقات باغچه‌های حاشيه خيابان بعلت عبور و مرور، بافتی متراكم و غير قابل نفوذ پيدا می‌كنند كه تبادل آب و هوا را در اطراف ريشه‌ها مشكل و گاهی غيرممكن مي‌كند. در اينجا نيز درختان ريشه عميق، آسيب كمتر ديده و مواد مورد نياز خود را از اعماق بستر كاشت بدست می‌آورند.

 

 3- درختان بادشكن:

در نواحی كه وزش باد‌های شديد آسايش افراد و سلامت گياهان را تهديد می‌كند می‌توان توسط درختان سدی بر پا كرده و جهت و شدت باد را تغيير داد. درختانی كه مناسب سدهای بادشكن هستند ،تنه، شاخه‌های قوی و ريشه‌های عميق و گسترده دارند تا بتوانند در برابر وزش باد‌‌های شديد مقاومت كنند. بسته به شدت باد، بادشكن‌ها را در يك رديف يا چند رديف احداث می‌كنند. معمولاً حوزه آسايش بدست آمده تا ده برابر ارتفاع درخت می‌باشد.

 

 4- درختان پوششی:

معمولاً در هر فضائی منظره‌ای ناخوشايند وجود دارد كه می‌توان آنرا توسط ديوار سبز درختی پوشانيد. با اين ديوارهای سبز، می‌توان حريم آسايش و حفاظ جهت كاهش تراكم سازه‌های اطراف نيز ايجاد نمود. درختان مناسب ديوارهای سبز پوششی، سرعت رشد سريع دارند و بسته به شرايط خاص هر پوشش، از درختان با تاج متراكم يا باز استفاده مي‌‌شود. 

 

5-درختان مناسب پرچين و حصار:

پرچين‌ها برای جدا كردن دو محوطه يا ايجاد مرز و حريم اطراف ملك بكار مي‌روند. در اينجا نيز پرچين و حصار گياهی مقدار سازه را كاهش داده و به لطافت محيط می‌افزايد. پرچين‌ها را معمولاً از ميان درختان كوچك وكوتاه كه رشد هماهنگ و متراكم و قابليت هرس شدن ممتد را دارند انتخاب می‌كنند.

 

 6- درختان مناسب كاشت در پاسيو(درختان گلدانی):

 درختانیكه به عنوان پاسيو يا درختان گلدانی معرفی میشوند، بايد دارای ريشه‌ها و حالات رشد محدود و نمای قابل تنظيم باشند. اكثر آنها ويژگي‌هائی دارند (رنگ پائيزی، گل، برگ با ميوه جالب توجه) كه به عنوان تك درخت نيز به كار می‌روند. چون اين گياهان جلوی ديد هستند، انتخاب آنها بايد با دقت و هم‌آهنگ با رنگ‌ها و سازه‌های اطراف پاسيو انجام گيرد برای مثال برگ خاكستری گياهان هم‌‌آهنگ با آجر قرمز يا نمای چوبی هستند ولی هيچ تناسبی با نماهای سفيد ندارند.


نویسنده: mannane ׀ تاریخ: جمعه 03 شهریور 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

بامیان افغانستان روزگاری زیستگاه ببر بوده است

بسیاری داستان «بامیان» و دره «پنجشیر» و نبرد «احمد شاه مسعود» ملقب به «شیر دره پنجشیر» با طالبان را شنیده اند؛ ولی شاید این پرسش مطرح نشده باشد که بامیان در شمال افغانستان چه ارتباطی با شیر آسیایی Panthera leo persica می تواند داشته باشد.
شواهد برجای مانده از سنگواره ها و سنگ نگاره ای کهن حکایت بر وجود شیر در آسیای میانه تا قزاقستان می کند ولی در یکی از کهن ترین تمدن های این سرزمین یعنی «سغدیان»، ببر جایگاه فرهنگی شیر را در فلات ایران و خاورمیانه باستان، اشغال کرده است. بر دیواره های برجای مانده از شهر کهن «افراسیاب» در نزدیکی «سمرقند»، شکارگرانی سوار بر شتر و پیل، ببرهایی را آماج «خدنگ دلدوز» خود قرار داده اند.
آنگونه که در تاریخ بیهقی اشاره شده در قرن پنجم هجری، شمالی ترین زیستگاه شیر آسیایی مابین «هرات» و «فراه» بوده و «سلطان مسعود غزنوی» در سفری بین این دو شهر موفق به نخجیر هشت شیر شده بود.
در آسیای مرکزی و افغانستان «ببر» به نام «شیر» خوانده می شود و «خوشحال حبیبی» نیز در کتاب «پستانداران افغانستان» به این امر اشاره دارد. بر سر در یکی از بزرگترین مدارس علمی بخارا، تصویر ببری کاشیکاری شده و آن مکان به شیردر مدرسه بخارا شهره است. روزگاری شمال افغانستان از هرات و مزارشریف تا سرچشمه های «امودریا» کنام «ببر هیرکانی» Panthera tigris virgata بود و به احتمال زیاد دره پنجشیر بامیان روزگاری کنام ببر هیرکانی بود که در آن دیار شیر خوانده می شد.
روزگاری نیزارها و گززارهای حاشیه «سیردریا» و «آمودریا» زیستگاه ببری بوده که به «ببر توران» Turan نیز معروف بود. جز زیستگاه های تالابی رودخانه ای با پوشش ویژه جنگلی که به «توگای» Tugai معروف است و در کنار گراز، «گوزن بخارا» را نیز در دسترس ببر قرار داشت.
در کنار زیستگاه های تالابی، دشت ها و حتی شنزارها (اکثر با پوشش انبوه گز) نیز در زیر پای ببر قرار داشت و حتی تا اواسط قرن نوزدهم و تسخیر «تاشکند» به وسیله روس ها ببرهایی همواره در اطراف شهر تاشکند همواره دیده می شدند.
به احتمال زیاد باور کردنی نیست که تا اوایل قرن بیستم «آهوی گواتر دار ایرانی»، «آنتیلوپ سایگا» و «گورخر کولان» در رده شکار های اصلی ببر در آسیای مرکزی قرار داشتند. البته در زیستگاه های کوهستانی تاجیکستان و قرقیزستان و «کپه داغ» ترکمستان همانند شمال خراسان، نیزار های انبوه دره های کوهستانی کنام مطلوبی برای ببر و بهترین طعمه او گراز به حساب می آمدند.
در دیپلماسی آسیای مرکزی، ببر و پوست آن پیشکشی ارزنده به حساب می آمدند. با قدرت گیری روسیه نوین تحت لوای پتر کبیر، امرای رقیب بخارا و «خیوه» و خوانین «کازاخ» (به اشتباه «قزاق» نامیده شده اند) سعی در ایجاد رابطه ای دوستانه با تزار مقتدر روس داشتند و از این رو در کنار اسبان تیزرو و راهوار ترکمن و قالیچه های نفیس بخارایی، ببر و پوست آن یکی از مهم ترین هدایا بود.
در اوایل ۱۸۵۰ «لیدی شل» همسر سفیر بریتانیا در ایران گزارش کرد که در میان تهف و پیشکشی های امیر بخارا به ناصرالدین شاه جوان، چندین تخته پوست ببر زیبا وجود داشت.
نگاره پیوست این نوشتار که یکی از طراحی های «معین مصور» از نگارگران بزرگ عصر صفوی در قرن هفدهم است، گویای پدیده رد و بدل کردن گونه های حیات وحش در بین دولت ها است.

در یکی از روزهای ماه مبارک رمضان سال ۱۰۸۲ هجری، امیر بخارا در میان هدایایی که به همراه سفیر خود به دربار «شاه سلیمان صفوی» فرستاده بود، ببر تورانی را نیز همراه کرده بود؛ که ناگاه ببر مقید به قلاده و زنجیر در دروازه دولت، یکی از دروازه های آن روز اصفهان، به شاگرد بقالی حمله می کند و البته معلوم نیست که برای ماموران حفظ جان ببر به عنوان هدیه امیر بخارا مهم تر بود و یا نجات جان یکی از رعایای دولت علیه ایران!
در عرف دیپلماسی، «پاندا» و هدیه دو عدد از این جانور زیبا به «نیکسون» از سوی «مائو ستونگ» یادآور آب شدن تدریجی یخ روابط بین دو دولت ایالات متحده و چین است. حال باید دید اهدای چندین پلنگ ایرانی به روسیه جز خوش عاقبتی برای آن پلنگ ها چه چیزی را برای ایران به ارمغان خواهد آورد.

 http://vahsh.ir
نویسنده: mannane ׀ تاریخ: جمعه 03 شهریور 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

پایان تلخ شنا در دریاچه "گهر"/ بی توجهی که حادثه می آفریند
دورود - خبرگزاری مهر: هفته جاری شناکردن در دریاچه گهر دومین قربانی خود را گرفت تا بی توجهی به هشدارهای محیط بانان همچنان در این دریاچه حادثه آفرین شود.

به گزارش خبرنگار مهر، دریاچه گهر به عنوان یکی از دریاچه های بکر و زیبای آب شیرین ایران در میان رشته کوه های زاگرس و در دامنه اشترانکوه واقع شده و این دریاچه از ذوب برف های اشترانکوه و انباشت آب آن در پشت سد یا آب بندی که از ریزش کوه پدید آمده تشکیل شده است.

دریاچه گهر که دارای لقب نگین اشترانکوه است از زیباترین دریاچه های کوهستانی ایران است که در 121 کیلومتری شرق استان لرستان به مرکزیت خرم آباد و در 35 کیلومتری جنوب شرقی شهر دورود در این استان واقع شده است.

این دریاچه کم نظیر شامل دو بخش به نامهای گهر بزرگ و گهر کوچک - یا گهر بالا و پایین- است که وسعت دریاچه گهر بزرگ حدود 100 هکتار و عمق دریاچه بین 4 تا 28 متر و عرض آن بین 400 تا 800 متر و طول آن 1500 متر است.

میزان بارش سالانه در منطقه حدود 931 میلی متر است که بیشتر به صورت بارش برف می باشد به طوریکه در سالهای پربرف سطح دریاچه یخ بسته و مناظر زیبا و بدیعی را برای علاقمندان به طبیعت و گردشگران به وجود می آورد.

موقعیت دریاچه گهر محصور شده در بین رشته کوههای اشترانکوه است و بسیاری از کوهنوردان در تمامی فصول سال به قلل مرتفع این کوهها از جمله قله های متنوع اشترانکوه، گل گل، سن بران، پل پازن پیر، تخت شاه و ... صعود می کنند.

پوشش گیاهی اطراف دریاچه گهر و منطقه اشترانکوه شامل بلوط، بید، بادام، پسته وحشی، گلابی وحشی، چنار، نارون، انجیر، زبان گنجشک، سیب، زالزالک، ارژن، کنار و ... است.

طبیعت زیبای این دریاچه و آب و هوای مطبوع آن موجب شده است که این جاذبه طبیعی در فصول بهار و تابستان با سیل گردشگران مواجه شود.

این در حالیست که بی توجهی برخی از گردشگران به هشدارهای مسئولان و محیط بانان در زمینه شنا در آب دریاچه طی سالجاری موجب مرگ دو جوان شد که باید این امر مورد توجه گردشگرانی که مقصد سفر خود را این دریاچه زیبا قرار داده اند باشد.

مدیر کل محیط زیست استان لرستان در این رابطه در گفتگو با خبرنگار مهر با بیان اینکه طی هفته جاری شنا کردن در دریاچه گهر دومین قربانی خود را گرفت، اظهار داشت: این در حالیست که در طول دست کم دو سال گذشته دریاچه گهر شاهد اینگونه حوادث تلخ نبوده ولی در چند ماه طی شده از سالجاری این دومین حادثه است که رخ می دهد.

محمد حسین بازگیر با تسلیت به خانواده دو جوانی که بر اثر حادثه در دریاچه گهر غرق شدند، بیان داشت: بعد از مرگ تاسف بار یک جوان بروجردی در دریاچه گهر طی هفته جاری این بار یک جوان 20 ساله دورودی بر اثر شنا در دریاچه جان خود را از دست داد.

وی با بیان اینکه هر ساله از ابتدای فصل گردشگری تا پایان شهریورماه گردشگران زیادی به دریاچه گهر سفر می کنند، در سالجاری بیش از 80 هزار نفر از این دریاچه زیبا بازدید کرده اند.

بازگیر با تاکید بر اینکه به همه گردشگران هشدارهای لازم در زمینه شنا کردن در آب دریاچه داده می شود، بیان داشت: محیط بانان این سازمان در ورودی به مجموعه از هر اکیپی یک تعهد نامه می گیرند و در قالب یک بروشور فعالیتهایی را که نباید در محل این دریاچه انجام بدهند را یادآوری می کنند.

وی با تاکید بر اینکه شنا نکردن در آب دریاچه یکی از مواردی است که هم در تعهدنامه و هم در بروشورهای توزیع شده به آن اشاره شده است، یادآور شد: از سوی دیگر اطلاع رسانی در این زمینه هم از طریق نصب تابلوها و هم دیوارنویسی بر روی دیوار پاسگاه محیط بانی انجام شده است.

بازگیر با بیان اینکه محیط بانان مستقر در محل نیز نسبت به این موضوع به صورت چهره به چهره هشدارهای لازم را به مردم می دهند، افزود: با این وجود ما همچنان شاهد حوادث تلخی مانند مرگ این دو جوان در دریاچه گهر هستیم.

مدیر کل محیط زیست استان لرستان در مورد استقرار تیم نجات غریق در محل دریاچه نیز به خبرنگار مهر گفت: وقتی ما با اصل موضوع یعنی شنا کردن در دریاچه مخالف هستیم استقرار تیم های نجات غریق چاره موضوع نیست.

بازگیر با یادآوری اینکه بستر دریاچه گهر یک مساحت 100 هکتاری را شامل می شود، افزود: از سوی دیگر ساحل این دریاچه بالغ بر 5 کیلومتر است که نظارت بر وسعت این دریاچه توسط تیم نجات غریق ممکن نیست به طوریکه در یکی از این حوادث جوان غرق شده در زیر نیزارها و خارج از دید محیط بانان ما اقدام به شنا کرده است.

وی با بیان اینکه بحث ایجاد خدمات زیرساختی در مناطق گردشگری بر عهده میراث فرهنگی است، افزود: حتی در صورت استقرار تیم نجات غریق امکان نظارت بر کل دریاچه و ممانعت از حضور گردشگران در آب وجود ندارد.

بازگیر معتقد است که باید خود مردم و گردشگران در این زمینه به هشدارها توجه کرده و موارد را رعایت کنند و بیان داشت: تمام نیروهای محیط بان مستقر در محل دریاچه آموزشهای لازم را اعم از شنا و دیگر آموزشها را فراگرفته اند و در صورت نیاز می توانند اقدام کنند ولی مهم ترین موضوع در این زمینه توجه خود مردم است.

وی با بیان اینکه در جلسات تشکیل شده برای ساماندهی وضعیت دریاچه طبق نظر شورای تامین شهرستان نیازی به استقرار تیم نجات غریق احساس نشد، عنوان کرد: ما برای مقابله با حوادث احتمالی دیگر در محل دریاچه چاره ای جز اطلاع رسانی و توجه خود مردم به هشدارها نداریم.

به هر روی امید می رود گردشگرانی که از دریاچه زیبای گهر بازدید می کنند با در نظر داشتن مخاطرات احتمالی از شنا کردن در آب دریاچه خودداری کنند تا حضور در محل این جاذبه طبیعی با خاطرات خوبی برای آنها همراه باشد.۱۳۹۱/۰۶/۰۳

 امانت داری و اخلاق مداری

استفاده از این خبر فقط با ذکر منبع  "خبرگزاری مهر"  مجاز است.
 
نویسنده: mannane ׀ تاریخ: جمعه 03 شهریور 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

 

روحی ماسوله به مهر خبر داد:
بهره برداری از 218 میلیارد ریال طرح جهاد کشاورزی در گیلان
رشت - خبرگزاری مهر: رئیس سازمان جهاد کشاورزی گیلان گفت: در هفته دولت امسال 73 طرح عمرانی، تولیدی و خدماتی با اعتبار 218 میلیارد و 405 میلیون ریال به بهره برداری می رسد.

اردشیر روحی ماسوله در گفتگو با خبرنگار مهرافزود: با بهره برداری این تعداد طرح برای 94 نفر اشتغالزایی و همچنین 9 هزار و 702 خانوار در 112 روستا از خدمات آن بهره مند می شوند.

وی اظهار داشت: ساخت شبکه های فرعی آبیاری و زهکشی، تجهیز و نوسازی اراضی شالیزاری، حفر و تجهیز چاه عمیق، ساخت ایستگاه پمپاژ و انتقال آب با لوله به مزارع و تعمیق و بازسازی آب بندان با اعتبار 163 میلیارد و 525 میلیون ریال از طرحهای عمرانی قابل بهره برداری جهاد کشاورزی استان در هفته دولت امسال است.

رئیس جهاد کشاورزی گیلان گفت: همچنین در این هفته طرح های تولیدی و خدماتی از قبیل شالیکوبی مدرن، پرورش مرغ گوشتی، پرورش گاوشیری و سردخانه پرورش ماهیان سرد آبی با اعتبار 54 میلیارد و 880 میلیون ریال به بهره برداری می رسد.

وی در ادامه توسعه بخش کشاورزی استان را زمینه ‌ساز تولیدات ملی دانست و افزود: با توجه به سرمایه های ملی و توانمندی ‌های موجود در کشور، امسال از سوی مقام معظم رهبری با عنوان تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی نامگذاری شد.

روحی ماسوله اظهار داشت: توجه بیشتر به بخش کشاورزی و حمایت از آن تولیدات ملی را افزایش و کار و اشتغال را در پی خواهد داشت.

وی یادآورشد: رونق بخش کشاورزی موجب تحقق تولیدات داخلی، حمایت از کار و سرمایه های ایرانی خواهد بود و از سوی دیگر کشاورزی از شاخص های مهم خودکفایی و توسعه کشور است و نیازهای اساسی اقشار جامعه هم از طریق تولیدات کشاورزی تامین می شود.

 امانت داری و اخلاق مداری

استفاده از این خبر فقط با ذکر منبع  "خبرگزاری مهر"  مجاز است.
نویسنده: mannane ׀ تاریخ: جمعه 03 شهریور 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)


روزگاری زیستبوم های آبی مرغزاران بی انتهای کالیفرنیا کنام «سمندر ببری کالیفرنیا» (Ambystoma californiense) بود ولی اکنون به دلیل تخریب گسترده زیستگاه ها تنها شش جمعیت از آن برجای مانده و نهاد های حفاظتی این گونه را در معرض خطر تلقی می کند.

در کنار عوامل انسانی مخرب زیستگاه، اکنون دشواری دیگری باعث تهدید جمعیت این گونه شده است. حدود ۶۰ سال پیش فروشندگان جانوران دست آموز گونه ای از سمندر ببری را که بومی تگزاس بود، به کالیفرنیا معرفی کردند. سمندرهای تگزاسی درشت جثه و مقاوم به شرایط دشوار زیستگاه بوده و به همین دلیل در آن دوره نگهداری از آنها در آکواریوم مد شده بود.
به تدریج تعدادی از این نمونه ها بنا بر دلایلی چون فرار و یا خسته شدن مالکان و معرفی به طبیعت، وارد زیستبوم جدید شدند و با گونه بومی کالیفرنیا جفت شده و نمونه های هیبریدی را تشکیل دادند که خلوص ژنتیکی نمونه های بومی را در معرض خطر قرار داده است.

سمندر دورگه، تهدیدی برای دیگر دوزیستان کالیفرنیا
به دلیل درشتی جثه و به ویژه بزرگ بودن دهان، در کنار رقابت بر سر طعمه با نمونه سمندر بومی کالیفرنیا، دو نمونه دیگر قورباغه و سمندر کالیفرنیا که در معرض تهدید هستند نیز در لیست شکار این گونه ناخواسته قرار گرفته است.
خواسته و یا ناخواسته بسیاری از گونه های غیر بومی وارد زیستگاه های جدید شده و درکنار رقابت با گونه های بومی به دلیل ایجاد نمونه های دورگه خلوص ژنتیکی گونه های قدیمی را مورد تهدید قرار می دهند.
در اسکاتلند و ایرلند معرفی و یا فرار نمونه های «گوزن سیکا» بومی ژاپن از پارک ها باعث هیبرید شدن (دورگه شدن) با «گوزن سرخ»، بزرگترین پستاندار بومی کنونی بریتانیا شده و به ویژه در ایرلند که به دلیل قرن ها فشار انسان و از دست رفتن پوشش کهن جنگلی، تعداد گوزن سرخ محدود است، تولید نمونه های هیبرید بسیار مشکل آفرین است.
در مورد نمونه هایی بزرگ جثه چون گوزن شاید انتقال نمونه غیر بومی و حذف نمونه های ناخواسته دورگه راه حلی برای نجات خلوص ژنتیکی گونه های بومی در معرض نابودی باشد ولی مدیریت جمعیت گونه هایی چون سمندر بسیار دشوار است. در پاره ای از موارد با زنده گیری و پرورش در اسارت می توان جمعیت هایی از دوزیستان ایجاد کرد ولی هیچ تضمینی وجود ندارد که پس از معرفی مجدد به زیستگاه، به دلیل وجود نمونه های بیگانه و یا هیبرید تمام تلاش ها به هدر رود.
در چند سال گذشته پس از مار بی آزار آبی و «لاکپشت خزری» ( در کنار «لاکپشت گوش سبز» مهاجم چینی) این بار نوبت «سمندر امپراتور» (سمندر لرستان) شده که باید تقاص هوس بازی و سود جویی و بی کفایتی را بدهد. قرن هاست که زیستگاه های زاگرسی به شدت تخریب شده است. شواهد تاریخی و لکه های جنگلی از وجود گونه های جنگلی گوزن مرال و خرس قهوه ای در زیستگاه های استان مرکزی حکایت می کند که اکنون باورش بسیار دشوار است.
ولی جز گونه های بزرگ و شکارچی پسندی چون «گوزن زرد» و شیر بسیاری از پرندگان و به ویژه گونه های حساس به تغییرات محیط، دوزیستان به دلیل نابودی کامل زیستگاه برای همیشه از دست رفتند. مدارک نشان دهنده گستره سمندر ببری کالیفرنیا در چمنزارها پیش از تبدیل به زمین های کشاورزی بوده است. به احتمال بسیار زیاد سمندر امپراتور نیز روزگاری در زیستگاه های جنگلی می زیسته است که اکنون بدل به ماهورهایی خشک شده اند.

سمندرهایی که رها می شوند
در روزهای نخست شاید نگهداری سمندری در تنگ و یا آکواریوم جالب به نظر برسد اما در هفته دوم کار به تلنگرزدن به شیشه برای به حرکت درآوردن این جانور به ظاهر مرده رسیده و پس از مدتی یا جانور سر از کیسه زباله در آورده و در خوشبینانه ترین حالت در روزهایی چون «سیزده بدر» در دامان طبیعت جنگلی شمال و یا پارک های تهران (خصوصا پارک ملت) رها می شود.
جانوری گرسنه و ضعیف و پر از استرس ناشی از زیستن در محیطی نامانوس، به احتمال زیاد شانس بقا نخواهد داشت ولی همانند تجربه کالیفرنیا این احتمال وجود دارد که در زیستگاه های جنگلی شمال و به ویژه در حواشی زیستبوم های آبی، سمندر امپراتور شانس اندکی برای بقا وجود داشته باشد.
در وضعیت کنونی، به آینده بیشتر گونه های جانوری و گیاهی ایران به دلیل تخریب زیستگاه نمی توان امیدی داشت پس وای بر زمانی که ورود گونه های ناخواسته و هیبرید شدن گونه ها، بلای جان گونه های حساسی چون سمندر ها شود.
پیشنهاد می شود در پارک های شهری دارای استخر چون پارک ملت تهران، پژوهشی کاربردی درباره احتمال رها سازی گونه سمندر امپراتور و امکان بقای نسل آن انجام گیرد.

 

 

منبع:http://vahsh.ir
نویسنده: mannane ׀ تاریخ: جمعه 03 شهریور 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

صفحه قبل1...7879808182...115صفحه بعد

CopyRight| 2009 , 5531.LoxBlog.Com , All Rights Reserved
Powered By LoxBlog.Com | Template By: NazTarin.Com
💬 نظرات کاربران
نظر خصوصی
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران