برخی دانشمندان بر این باور هستند که پستانداران در مخابرۀ احساسات سیستم مغزی مشابهی با انسان دارند و کسب اطلاعات بیشتر دربارۀ افسردگی در حیوانات می تواند ممکن است روزی به حل مشکل افسردگی در انسان نیز کمک کند. البته برخی از دانشمندان هم وجود چنین ارتباطی را نپذیرفته اند.

 امیر طلوعی:http://zistboom.com/7560/

اخیراً نتایچ تحقیق اولیور برتون استاد دانشگاه پنسیلوانیا و همکارانش در شمارۀ ماه اکتبر نشریۀ Science منتشر شده که نتایج بررسی های آنها بر روی جوندگان، پستانداران نخستین و ماهی هایی که علاقۀ شان را به محیط اطراف و هم نوعانشان از دست داده بودند را ارائه نموده است. نشنال جئوگرافی مصاحبه ای را در همین رابطه با اولیور برتون انجام داده است که ترجمۀ آن را در ادامه می خوانید:

نشنال جئوگرافی: آیا حیوانات هم افسرده می شوند؟

اولیور برتون: به طور کلی افسردگی بر اساس علائمی تشخیص داده می شود که همگی بسیاری ذهنی و غیر عینی هستند. علائم اصلی مشترک افسردگی شامل احساس گناه، فکر به مرگ و از دست دادن احساس لذت است. از آنجایی که حیوانات قدرت بیان ندارند، حتی اگر چنین احساساتی را تجربه کنند نیز قادر به بیان آن نیستند، بنابراین پاسخ قطعی برای پرسش شما وجود ندارد.

نشنال جئوگرافی: چه علائمی نشان می دهد یک حیوان ممکن است افسرده باشد؟

اولیور برتون: برخی از علائم این بیماری را می توان در حیوانات مورد سنجش قرار داد. یکی از علائم اصلی افسردگی فقدان احساس لذت یا به عبارت دیگر کاهش و یا فقدان علاقه به فعالیتهای لذت آفرین است. مثلاً میزان تمایل حیوان به غذاهای مورد علاقه اش و یا تمایلات جنسی حیوان مورد بررسی قرار گرفته است. ما همچنین رفتار اجتماعی در جمع حیوانات دیگر، تغییر در الگوی خواب و فعالیتهای روزانه حیوان را نیز مورد ارزیابی قرار داده ایم. یکی از دیگر رفتارهایی که معمولاً برای سنجش افسردگی حیوان به کار رفته، میزان آمادگی آنها برای تسلیم شدن در مواجهه با شرایط پر استرس است.

نشنال جئوگرافی: چه حیواناتی علائم مشابه افسردگی را از خود نشان داده اند؟

تیم برتون: بارزترین علائم در میان حیوانات در پستانداران نخستین مشاهده شد. یک مشاهده گر تعلیم دیده می تواند بر اساس مشاهدات رفتاری دربارۀ افسرده بودن یک میمون قضاوت کند. به دلیل شباهت رفتارهای عاطفی میمونها، با نگاه کردن به حالت چهره و یا خیره شدن به یک جهت مشخص می توان احساس اندوه درآنها را تشخصی داد.

نشنال جئوگرافی: آیا محیط زیست حیوان هم بر نتایج بررسی شما تأثیرگذار است؟

اولیور برتون: یکی از مشکلاتی که ما با آن مواجه هستیم این است که بیشتر مطالعات آزمایشگاهی بر روی حیوانات در اسارت انجام می شود که معمولاً شرایط افسرده کننده و رخوت آوری را در مقایسه با زیستگاه طبیعی خود تجربه کرده اند و همین موضوع می تواند به ایجاد علائم افسردگی در آنها منجر شود. در حال حاضر اطلاعات چندانی برای مقایسۀ رفتارهای عاطفی حیوانات در حیات وحش و شرایط آزمایشگاهی وجود ندارد.

نشنال جئوگرافی: حیوانات در طبیعت چطور با افسردگی کنار می آیند؟

اولیور برتون: مطالعات سازمان یافتۀ بسیار اندکی در این زمینه انجام شده است، بنابراین باید بگویم که نمی دانم. اختلالات رفتاری حیوانات در حیات وحش ممکن است شانس بقای آنها را به خطر بیاندازد. حتی این احتمال وجود دارد که آنها به مرحله ای برسند که دیگر توان مبارزه را نداشته باشند و به یک طعمۀ آسان برای شکارچیان تبدیل شوند.

نشنال جئوگرافی: آیا حیوانات خانگی هم می توانند افسرده شوند؟

اولیور برتون: دامپزشکان معمولاً برای درمان اختلالات رفتاری سگها از داروهای ضد افسردگی استفاده می کنند. برای مثال، اگر صاحب سگ، خانه را ترک کند و سگ دچار اضطراب جدایی شود، احتمال مشاهدۀ رفتارهای غیرعادی مانند ایجاد خراش منجر به خونریزی در بدن و یا گاز گرفتن در خانه از حیوان وجود دارد. به نظر می رسد این رفتارها نسخۀ اختلالات روانی در عالم سگها هستند و اگر چه ظاهراً داروهای انسانی برای درمان آنها نیز مؤثر است، اما نیاز به تحقیقات بیشتری در این زمینه وجود دارد.

 

 

واکنش حیوانات در آینه بارها مورد توجه مردم و دانشمندان قرار گرفته و البته به سوژه مناسبی برای فیلم‌ها و کلیپ‌های سرگرم‌کننده بدل شده‌اند، اما آیا می‌دانید واقعیت چیست؟

واکنش حیوانات در آینه بارها توجه مردم و دانشمندان را به خود جلب کرده است. این واکنش‌ها که بسیاری از آن‌ها مورد مطالعه علمی قرار گرفته‌اند سوژه مناسبی برای فیلم‌ها و کلیپ‌های سرگرم‌کننده است؛ اما واقعیت این است که بسیاری از حیوانات وقتی به آینه نگاه می‌کنند، نمی‌دانند که مشغول نگاه کردن به خودشان هستند و بر همین اساس ممکن است واکنش‌های متفاوتی بروز دهند.
نخستین بار، چارلز داروین بود که واکنش حیوانات را به تصویر خودشان در آینه ثبت کرد. در نوشته‌های داروین مطلبی وجود دارد که واکنش اورانگوتان‌ها را به آینه توصیف کرده، اما داروین از این واکنش‌ها که شامل شکلک‌هایی هم بود، نتیجه واضحی نگرفت و آن‌ها را به دو دسته ابتدایی واکنش به یک حیوان دیگر و یا فقط اشتیاق به یک اسباب‌بازی جدید طبقه بندی کرد.
در سال ۱۹۷۰/۱۳۴۹، گوردون گالاپ بر اساس یادداشت‌های داروین، آزمایشی برای بررسی میزان خودآگاهی حیوانات طراحی کرد که به تست آینه مشهور است. این تست مشخص می‌کند که آیا یک حیوان خودش را در آینه می‌شناسد یا نه. برای مثال انسان‌ها تا حدود ۱۸ ماهگی در تست آینه رد می‌شوند، به این معنا که خودشان را نمی‌شناسند و این زمانی که است که در اصطلاح روانشناسی به آن مرحله آینه گفته می‌شود. تمام میمون‌های بزرگ شامل شامپانزه بابون و اورانگوتان خودشان را در آینه می‌شناسند اما در مورد گوریل تردیدی‌هایی وجود دارد. دلفین‌های نوک‌بطری، نهنگ‌های قاتل، فیل‌ها و زاغ‌ها حیوانات دیگری هستند که می‌توانند خودشان را در آینه تشخیص دهند. در مقابل، واکنش دیگر حیوانات در مقابل آینه مجموعه‌ای از رفتارهای تهدیدآمیز، احساس تهدید، انحصارطلبانه و یا دوستانه است.

اسب های گران قیمت مسابقات سوارکاری اگر پایشان بشکند با شلیک گلوله ای کشته می شوند چون قادر نیستند وزن بدنشان را تا زمان بهبود پای شکسته شان روی سه پا تحمل کنند، برخی دیگر از حیوانات نیز به دلایل مختلف مانند شکار، تصادف و یا سقوط از بلندی و درگیری با دیگر حیوانات دچار صدمه دیدگی می شوند، شاید حکایت “یکی روبهی دید بی دست و پای…” را خاطرتان بیاید، اگر آن زمان روباه بی دست و پای چاره ای جز ساختن با آن مصیبت بی دست و پایی نداشت ولی حالا علم و البته محبت انسان به کمک حیوانات آمده است، به این عکس ها نگاه کنید…..

دولت هائیتی از اول اکتبر واردات، مصرف و فروش کیسه های پلاستیکی سیاه رنگ پلی اتیلنی و ظروف یکبار مصرف اسفنجی تهیه شده از پلی استیرن را ممنوع اعلام کرده است. لوران لامونت، نخست وزیر این کشور با منطقی توصیف کردن این تصمیم معتقد است تولید و واردات محصولات سازگار با محیط زیست در کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت به نفع هائیتی و محیط زیست این کشور خواهد بود.

نخستین بار در ماه آگوست امسال با ارائه بخشنامه ای از طرف ریاست جمهور این کشور، با هدف پاک کردن خیابانها و کانالهای آب پورتوپرنس از پلاستیک، استفاده از کیسه های پلاستیکی در این کشور ممنوع اعلام شد.

البته با توجه به اینکه در این کشور آب آشامیدنی نیز در بسته های پلاستیکی عرضه می­شود، این برداشت برای بخشهایی از جامعه ایجاد شد که قانون جدید برای آنها مشکل ساز خواهد شد و همین امر نیز اعتراضات عمومی را به همراه داشت، ولی با اعلام اینکه کیسه های حمل آب از این قانون مستثنی هستند این اعتراضات نیز فروکش کرد.

جلوگیری از ورود ظروف یکبار مصرف پلی استیرن که از کشور همسایه، جمهوری دومنیکن وارد می­شود، کار دشواری خواهد بود، اما برای حل این مشکل نیز راهکار دیگری اندیشیده شده است، بدین ترتیب که کیسه های پلاستیکی و ظروف یکبار مصرف به فرم بلوکهایی فشرده و بسته بندی می­شود و برای بازسازی خانه های تخریب شده در جریان زلزلۀ ویرانگر این کشور مورد استفاده قرار می گیرد که هنوز هم بازسازی آثار ویرانیهای آن در این کشور دیده می شود.

گروه هایی نیز برای جمع آوری کیسه های پلاستیکی و ظروف یکبار مصرف از خیابانها، کانالهای آب، محلهای تخلیه زباله و … ساماندهی شده اند. زباله های جمع آوری شده توسط این گروه ها با استفاده از یک دستگاه پرس دستی در داخل کیسه های برنج فشرده شده و به صورت بلوکهای ساختمانی با ابعاد یکسان در می آیند. این بلوکهای پلاستیکی سبک وزن و انعطاف پذیر که Ubuntublox نامیده می شوند در مقایسه با آجرها و بلوکهای سیمانی معمولی به مراتب مقاومت بیشتری در برابر زلزله دارند. اخیراً یک خانۀ نمونه نیز با استفاده از این بلوکهای پلاستیکی ساخته شده است و آزمون مقاومت بر روی زلزله بر روی آن انجام شده است که توانسته است با حداقل آسیب تا زلزله ای با قدرت ۲/۸ ریشتر را تحمل کند.

همچنین در سال جاری یک خانه ضد زلزله و مقاوم در برابر طوفان نیز با استفاده از هزاران ظرف یکبار مصرف و کیسه پلاستیکی و با کمک ۲۰ نفر از زنان محلی در این کشور احداث شده است و در حال حاضر کارخانه ای برای احداث این بلوکهای پلاستیکی در دست احداث است.

نخست وزیر هائیتی هدف ممنوعیت استفاده از پلاستیک را محافظت از سواحل و پوشش گیاهی این کشور توصیف کرد و امیدوار است این ممنوعیت به جمع شدن توده های زباله در این کشور کمک کند. به گفتۀ لوران لامونت مواد سمی و زباله ۹۵ درصد سیستم فاضلاب این کشور را مسدود کرده است که به ایجاد سیلهای گسترده در مناطق فقیر این کشور منجر می شود و پاکسازی آنها هزینۀ سالانۀ بیش از ۵۰ میلیون دلار را طلب می کند.

http://zistboom.com/7612/

شاید شما هم در فیلمهای مستند دیده باشید که گاهی فیلها دور هم جمع می شوند و انگار در گوش یکدیگر چیزی را زمزمه می کنند. وقتی فیلها می خواهند تصمیم بگیرند، گرد هم می آیند و صدایی بم و غر غر مانند را از خود ایجاد می کنند که شبیه صدای کامیونی است که از فاصله ای دور به سمت شما در حال حرکت باشد. سالهاست که محققین این رفتار فیلها را تحت بررسی قرار داده و صدای تولید شده توسط آنها را مورد آنالیز قرار داده اند، از جمله در ۵ آبشخور فیل های افریقایی در پارک ملی اتوشا واقع در نامیبیا جایگاه هایی برای پایش رفتار آنها تعبیه شده و ۱۲ مرتبه مکالمه میان فیلها ضبط شده است.

به گزارش نشنال جئوگرافی نتایج تحقیقی که توسط کیتلین اوکانل- رادول، اکولوژیست رفتاری از دانشگاه استانفورد و همکارانش انجام گرفته و در ماه جاری مجلۀ Bioacoustics منتشر شده، نشان دهد که بعد از هر بار آب خوردن در این آبشخورها، حداقل سه فیل از جمع گله دربارۀ زمان ترک محل با یکدیگر مشورت می کنند، بدین ترتیب که معمولاً فرماندۀ گله صدای غرغر مانند سه ثانیه ای از خود ایجاد می کند که بلافاصله دو فیل دیگر که معمولاً از فیلهای مهم گروه هستند پاسخ داده می شود.

مکالمۀ این فیلها ممکن است تا چند دقیقه ادامه پیدا کند و پس از آن کل گروه محل را ترک می کند. محققین این فرآیند را نوعی تصمیم گیری گروهی توصیف کرده اند. چنین رفتاری میان فیلهای غریبه با یکدیگر دیده نمی شود.

امروز قصد داریم شما را با یکی دیگر از کاربردهای غیر نیروگاهی انرژی خورشیدی آشنا کنیم. خشک کردن مواد غذایی برای نگهداری طولانی مدت از آن‌ها، از زمان‌های قدیم انجام می‌گرفت. این روند در صنایع غذایی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. آب می‌تواند مستقیماً در فعل و انفعالات شیمیایی مواد غذایی شرکت کند زیرا در مواد غذایی، به صورت ملکول‌های آزاد وجود دارد. به خاطر همین دلیل، گرفتن آب محصولات غذایی در ماندگاری آن‌ها مؤثر می‌باشد. یکی از بهترین و مقرون به صرفه‌ترین روش‌ها برای خشک کردن مواد غذایی استفاده از انرژی پاک و تجدیدپذیر خورشیدی است که در اینجا به آن خواهیم پرداخت، هرچند روش‌های خشک کردن دیگری مانند انجماد یا استفاده از مایکروویو نیز وجود دارند که از محدوده‌ی بحث ما خارج می‌باشند.

ما در ایران با این مسئله چندان روبرو نبوده‌ایم ولی برای مثال می‌توانم به مردم آفریقا اشاره کنم. در اکثر کشورهای آفریقایی، شغل کشاورزی رواج دارد. حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد مردم آن به کشاورزی مشغول هستند. با وجود این جمعیت شاغل زیاد، محصولات کشاورزی پاسخ‌گوی نیاز مردم این کشورها نیست. عدم وجود وسایل محافظت کننده و نگه‌دارنده از غذاها و محصولات، منجر به ضرر و زیان‌های قابل توجهی می‌شود.

خشک کردن محصولات به روش سنتی

نگهداری غذا با استفاده از نور خورشید رایج‌ترین روش برای نگهداری از غذا در آفریقا است. چیزی که به طور سنتی در آفریقا مرسوم است، برش مواد غذایی و نازک کردن آن‌ها و سپس پراکنده کردن آن‌ها روی یک سطح معمولی و در معرض نور خورشید است. این روش اصلاً مناسب نیست زیرا مواد غذایی در معرض گرد و غبار، هجوم حشرات، واکنش‌های آنزیمی و غیره قرار می‌گیرند و ارزش غذایی خود را از دست می‌دهند. به دلیل مشکلات اقتصادی مردم آفریقا، امکان استفاده از خشک‌کن‌های صنعتی نیز وجود ندارد. بنابراین برای نگهداری بهینه‌ی غذا، به روش‌های کارآمد و مقرون به صرفه نیاز است. بنابراین چاره‌ای نمی‌ماند جز استفاده از خشک‌کن‌های خورشیدی و توسعه‌ی آن‌ها به طوری که بر مشکلات مذکور غلبه کنند.

خشک‌کن‌های خورشیدی به طور کلی بر دو نوع می‌باشند. اکتیو و پسیو

خشک کننده‌های خورشیدی پسیو

خشک کننده‌های خورشیدی پسیو، سیستم‌های گردش طبیعی یا همرفت طبیعی نیز نامیده می‌شوند. آن‌ها معمولاً در سایزی ساخته می‌شوند که برای یک مزرعه مورد استفاده قرار گیرند. این خشک‌کن‌ها می‌توانند در دو نوع مستقیم ( مثلاً خشک‌کننده‌های چادری و جعبه‌ای) یا غیر مستقیم (مثلاً خشک کننده‌ی کابینتی) باشند. خشک‌کننده‌های خورشیدی با جریان طبیعی، برای عملکردشان کاملاً وابسته به انرژی خورشید می‌باشند. در این سیستم‌ها هوای گرم شده توسط خورشید در بین محصولات از طریق نیروهای رانشی یا فشار هوا جریان پیدا می‌کند. در اینجا به برخی از خشک‌کن‌های خورشیدی پسیو اشاره می‌کنیم:

خشک کننده‌های چادری

همان‌طور که در شکل مشخص شده، این خشک کن بسیار ساده است. پلاستیک سیاه باید در طرفی قرار ‌گیرد که خورشید نمی‌تابد. محصولات باید روی قفسه‌ای بالاتر از سطح زمین قرار گیرند. این روش چندان کارآمد نیست و تفاوت چندانی با خشک کردن در فضای آزاد ندارد. تنها مزیت این روش، جلوگیری از نشستن گرد و غبار، باران و کثیفی بر روی محصول است. این خشک‌کن خورشیدی را می‌توان برای خشک کردن میوه‌ها، ماهی، قهوه به کار برد. یکی از بزرگ‌ترین عیب‌های این خشک کن‌ها، تخریب آن‌ها بر اثر بادهای شدید است.

خشک‌کن خورشیدی چادری

خشک کننده‌های جعبه‌ای

این خشک‌کن‌های خورشیدی به طور وسیعی برای خشک کردن محصولات در مقیاس کوچک به کار می‌روند. این خشک‌کن‌ها شامل یک جعبه‌ی چوبی و یک درب شیشه‌ای شفاف می‌باشند. درون این جعبه مشکی‌رنگ است و مواد غذایی بر روی یک سینی بالاتر از سطح خشک‌کن قرار می‌گیرند. هوا از طریق حفره‌های جلو وارد و از طریق منافذ عقب، خارج می‌شود. این خشک‌کن‌ها بسیار سریع‌تر از خشک‌کن‌های قبل مواد غذایی را خشک می‌کنند. بسته به شرایط محیط، دمای داخلی این خشک کن‌ها حتی تا ۸۰ درجه‌ی سانتی‌گراد نیز می‌رسد.

خشک‌کننده‌های الاکلنگی

 این خشک کننده‌ به خاطر حالت الاکلنگی خود، قابلیت تغییر زاویه متناسب با تابش خورشید را دارد. مواد غذایی بر روی یک سری سینی قرار می‌گیرند که سینی‌ها نیز در یک قاب با مثلاً سایز ۱۰۰x50 سانتی‌متر قرار می‌گیرند.

در ساخت خشک‌کننده‌های الاکلنگی سنتی از مواد مختلفی استفاده می‌شد ولی خشک‌کننده‌های الاکلنگی امروزی کمی فرق می‌کنند؛ مثلاً کف آن‌ها از جنس ورقه‌های آهن گالوانیزه‌ی موج دار است که توسط تخته‌های چوبی تقویت شده‌اند. عایق بندی گرمایی خوب می‌تواند توسط به‌کارگیری ورقه‌های عایق از جنس فیبرهای شبه چوب مخصوص، لایه‌های مختلف پلی استایرن، مقواهای راه راه و غیره فراهم شود. عایق‌های مذکور در قسمت خارجی کف خشک‌کن قرار می‌گیرند.

از آنجا که روی سینی‌ها توسط شیشه‌ی شفاف پوشیده شده است، چیزی شبیه به اثر گلخانه‌ای در این خشک‌کن‌ها رخ می‌دهد. زاویه‌ی سینی‌ها نسبت به سطح افقی باید حدود ۳۰ درجه باشد. اندازه‌ی ورودی و خروجی این خشک‌کن دارای یک نسبت مشخص با یکدیگر ‌می‌باشند. مثلاً اگر خروجی هوا ۲۸x50 سانتی‌متر باشد، ورودی باید ۱۵x50 سانتی‌متر باشد. یعنی خروجی هوا باید بزرگ‌تر باشد که این مسائل، علل خاص خود را دارند که در اینجا به آن‌ها نمی‌پردازیم.

خشک‌کننده‌های کابینتی

با مشاهده‌ی شکل‌های زیر با ساختار خشک‌کننده‌های خورشیدی کابینتی آشنا خواهید شد:

(برای بزرگ‌نمایی عکس‌ها بر روی آن‌ها کلیک کنید)

مزیت‌های این‌گونه خشک‌کن‌های خورشیدی عبارتند از:

• اتاق خشک‌کننده‌ی ساده
• بارگیری و تخلیه‌ی ساده
• محصولات غذایی برای خشک شدن نیاز به قرار گرفتن در معرض نور مستقیم خورشید ندارند، در نتیجه رنگ، خاصیت و ارزش غذایی آن‌ها کاهش چندانی پیدا نخواهد کرد.
• سیستم‌های خشک‌کننده‌ی حرارتی می‌توانند در این خشک‌کن‌ها به کار روند (که در این صورت تبدیل به خشک‌کن اکتیو می‌شوند)

و معایب این خشک‌کن‌ها عبارتند از:

• محصولات به طور یکنواخت خشک نمی‌شوند. (تمایل به خشک کردن در سینی‌های پایین خیلی بیشتر است)
• بازده پایین، وقتی که از سیستم‌های حرارتی استفاده می‌شود.
• گرمای بیش از حد داخل اتاقک و عدم توانایی حذف کامل بخارهای آب. (دمای این خشک‌کن‌ها بین ۷۰ تا ۱۰۰ درجه‌ی سانتی‌گراد می‌باشد در حالی که برای خشک کردن برنج به دمای ۴۵ درجه و برای خشک کردن لوبیا به دمای ۳۵ درجه نیاز  است.)

خشک کننده‌های خورشیدی اکتیو کابینتی

خشک‌کننده‌های خورشیدی اکتیو، خشک‌کننده‌های همرفت اجباری یا هیبرید خورشیدی نیز نامیده می‌شوند. جریان بهینه‌ی هوا می‌تواند جهت خشک کردن محصولات به کار رود در حالی که دما و میزان رطوبت – صرفه نظر از شرایط آب و هوا – در محدوده‌ی وسیعی قابل کنترل می‌باشد. علاوه بر این، توده‌ی هوا کمتر محصور است و جریان هوا بهتر قابل کنترل می‌باشد. بنابراین، قابلیت اطمینان این خشک‌کننده‌ها در مقایسه با خشک‌کننده‌های پسیو، بسیار بیشتر است.

استفاده از خشک کننده‌های خورشیدی با همرفت اجباری می‌تواند روند خشک کردن را تا میزان سه برابر سریع‌تر انجام دهد و همچنین مساحت کلکتور مورد نیاز را تا میزان ۵۰% کاهش دهند. بنابراین می‌توان گفت کارایی این خشک کننده‌ها تقریباً شش برابر خشک کننده‌های قبل است. فن‌های این سیستم‌های خشک‌کننده می‌توانند توان مورد نیاز خود را از شبکه‌ی برق بگیرند یا اگر برق در دسترس نباشد، پنل‌های فتوولتائیک که به زودی در اکوگیک با آن‌ها آشنا خواهید شد قادر خواهند بود تا برق مورد نیاز فن‌ها را تأمین کنند. البته باید به این نکته اشاره کرد که تمامی سیستم‌های خشک کننده‌ی خورشیدی پسیو می‌توانند تبدیل به خشک‌کننده‌ی اکتیو شوند.

خشک‌کن‌های خورشیدی کابینتی با تهویه

به گفته‌ی دانشگاه زیمبابوه اگر برق مورد نیاز فن‌ها از طریق شبکه‌ی برق تأمین شود، نسبت به پنل‌های فتوولتائیک مقرون به صرفه‌تر خواهد بود (!). اگر انرژی مورد نیاز فن سیستم خشک‌کننده از طریق شبکه‌ی برق تأمین شود، می‌توان از یک کنترلر برای تنظیم سرعت فن استفاده کرد که این موجب تنظیم دمای مناسب داخل خشک‌کن می‌شود.

در مواردی که از سیستم‌هایی با توان فتوولتائیک استفاده می‌شود، فن مستقیماً به ماژول خورشیدی متصل می‌شود و با یک انباشتگر و کنترل کننده‌ی بار، کار خود را انجام می‌دهد. افزایش تابش خورشید، منجر به افزایش انرژی الکتریکی تولید شده و سرعت فن می‌شود.

خشک‌کننده‌های خورشیدی با گرمای پشتیبان

یکی از معایب قابل توجه خشک‌کن‌های خورشیدی این است که به طور نرمال، از هیچ گونه پشتیبانی برای تأمین گرمای مورد نیاز خود در مواقعی که نور خورشید نمی‌تابد استفاده نمی‌کنند. برای تولید کنندگان تجاری، این عامل، توانایی آن‌ها را در تولید محصولات بسیار محدود می‌کند. این مسئله زمان خشک کردن را نیز بسیار افزایش می‌دهد زیرا این عمل فقط در مواقع تابش نور خورشید رخ می‌دهد. این نه تنها تولید را محدود می‌کند بلکه منجر به پایین آمدن کیفیت محصول نیز می‌شود. برای تولید کنندگان تجاری در حفظ بازارهای فروش خود، توانایی تولید محصول به طور مداوم و همچنین اطمینان پذیری بسیار مهم است.

زیست توده، معمولاً سوخت چوب، رایج‌ترین منبع انرژی در مناطق روستایی کشورهای در حال توسعه است که سوزاندن چوب نیز مشکلات و مسائل مربوط به خود را دارد. با این اوصاف، آن‌ها نیاز به دستگاه‌های احتراق مقرون به صرفه دارند که مکمل مناسبی برای تکنولوژی‌های خورشیدی باشد.

خشک‌کن‌های گلخانه‌ای

ایده‌ی خشک‌کن خورشیدی گلخانه‌ای، با جایگزین کردن کلکتور خورشیدی با سیستم گلخانه‌ای تحقق می‌یابد. سقف و دیوار این خشک کننده می‌تواند از مواد شفاف مانند شیشه، فایبر گلاس، نوعی پلاستیک تثبیت شده UV و یا کاغذ‌های پلی کربنات ساخته شود. مواد شفاف در یک قاب فولادی و بر روی ستون‌های فولادی با پیچ، مهره و لاستیک ثابت می‌شوند تا از نفوذ رطوبت هوای شرجی یا آب باران به درون اتاقک جلوگیری کند. برای ارتقاع میزان جذب تابش خورشیدی، یک سطح سیاه باید در ساختار آن تعبیه شود. تهویه‌های ورودی و خروجی هوا نیز در مکان مناسبی قرار داده می‌شوند تا توزیع یکنواخت هوا را تضمین کنند.

طراحی مناسب خشک کن‌های گلخانه‌ای این امکان را به ما می‌دهد که در قیاس با خشک کن‌های کابینتی یک کنترل بهتر بر روی عمل خشک کردن داشته باشیم ضمن اینکه آن‌ها برای ایجاد تعادل در خشک کردن مناسب‌تر می‌باشند.

خشک‌کن خورشیدی گلخانه‌ای با همرفت طبیعی

این خشک‌کن با تابش مستقیم نور خورشید به محصولات کار می‌کند. این محصولات و یک پرده‌ی مشکی جاذب که به طور عمودی آویزان شده، انرژی تابشی خورشید را جذب کرده و گرم می‌شوند. هوای اطراف نیز با گردش، گرم می‌شود. هوای گرم بوسیله دودکش بالا آمده و از آن خارج می‌شود و به طور همزمان، هوای تازه و تجدید شده از انتهای دیگر خشک‌کن وارد می‌شود.

یک طرح ساده از خشک کن‌‌های طبیعی خورشیدی گلخانه‌ای معمولی تشکیل شده از اتاقک شفاف شبه استوانه‌ای همراه با یک دودکش استوانه‌ای که گازها از آن خارج می‌شوند. هوا، از طریق سمتی پایینی اتاقک وارد می‌شود. دودکش (که برای ارتفاع‌های مختلف طراحی می‌شود) دارای ارتفاع حداکثر ۳ متر از بالای اتاقک و قطر ۱٫۶۴ متر است.

یک نوع خشک‌کن خورشیدی گلخانه‌ای دیگر با تهویه‌ی اجباری نیز وجود دارد که در شکل زیر می‌توانید مشاهده کنید.

با تشکر از آقای رسول فاطمی که قسمت‌های پایانی این متن را ترجمه کردند.