Environmentalist


 

تیمار و رهاسازی ۱۱ سارگپه، ۶ عقاب طلایی، ۴ دلیجه و ۱ روباه در هفت ماهه نخست سال جاری در استان قزوین

 مدیر کل محیط زیست استان قزوین اعلام کرد: در ۷ ماهه گذشته ۴۸ گونه جانوری پس از احیا به دامان طبیعت بازگردانده شده اند.

به گزارش روابط عمومی اداره کل حفاظت محیط زیست استان قزوین علی آقا فرهادی در این باره اظهارکرد: در ۷ ماهه نخست سال جاری ۴۸ گونه جانوری شامل پستانداران، خزندگان و پرندگان در مناطق مختلف استان پس از احیا و تیمار، رها سازی و به زیستگاه اصلی خود بازگردانده شدند.

مدیر کل محیط زیست استان قزوین گونه های رها سازی شده را شامل ۱۱ سارگپه، ۶ عقاب طلایی، ۴ دلیجه، ۱ روباه و همچنین گونه های دیگری که در چرخه محیط زیست از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند ذکر کرد.

وی عمده دلایل گرفتاری و یا آسیب دیدگی این جانوران را مسمومیت، برق گرفتگی توسط دکل ها و سیم های برق که در سالهای اخیر نیز افزایش یافته اند و موجب شکستگی بال و پای پرندگان می شود و همچنین تیرخوردگی توسط شکارچیان متخلف ذکر کرد.

فرهادی از تمامی علاقمندان به محیط زیست و طبیعت درخواست کرد در صورت مشاهده جانوران آسیب دیده در طبیعت مراتب را در اسرع وقت به اداره کل یا ادارات و واحدهای تابعه محیط زیست استان اطلاع دهند تا نسبت به درمان و احیای این گونه ها اقدام لازم صورت گیرد.

http://www.iew.ir/1391/08/15/3879

نویسنده: mannane ׀ تاریخ: سه‌شنبه 16 آبان 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

 

سرشماری پرندگان مهاجر تالاب‌های خوزستان

 به نقل از ایسنا، معاون محیط طبیعی اداره‌کل حفاظت محیط زیست خوزستان با بیان این‌ که سرشماری پرندگان مهاجر از دی ماه آغاز می‌شود، گفت: در سرشماری سال گذشته، بیشترین تنوع گونه‌ها در تالاب هورالعظیم و بیشترین تراکم پرندگان مهاجر نیز در تالاب شادگان دیده شد.

عادل مولا اظهار کرد: پرندگان مهاجر به استان خوزستان بیشتر از دو نوع پرندگان جوجه‌آور و پرندگان زمستان‌گذر هستند که پرندگان جوجه‌آور از فصل بهار وارد استان می‌شوند و پس از تخم‌گذاری، جوجه‌آوری و قدرت پرواز گرفتن جوجه‌ها در اوایل مردادماه استان را ترک می‌کنند. این پرندگان اغلب از گونه‌های کبوتریان، باقرقره‌ها و گنجشک‌سانان هستند.

وی افزود: نوع دیگر پرندگان مهاجر به خوزستان پرندگانی هستند که برای زمستان‌گذری به این استان می‌آیند. این پرندگان از مناطق شمالی و سردسیر کره‌ زمین، آسیای مرکزی و شمال آفریقا در اوایل مهرماه وارد کشور می‌شوند و پس از توقف در شمال کشور، به آبگیرهای شمال خوزستان و تالاب میانگران می‌رسند.

مولا گفت: این پرندگان در تالاب‌های شادگان، هورالعظیم، بامدژ و آبگیرهای نیشکر و ناصری توقف می‌کنند که سایت‌های عمده سرشماری نیز در این تالاب‌ها مستقر است. توقف این پرندگان در استان تا اسفندماه ادامه دارد و با گرم شدن هوا، استان خوزستان را ترک می‌کنند.

معاون محیط طبیعی اداره‌کل حفاظت محیط زیست خوزستان خاطرنشان کرد: سرشماری پرندگان مهاجر هر ساله انجام می‌شود که به دو روش اساسی و روزانه است. در سرشماری اساسی و اصولی پرندگان مهاجر که اواخر دی و اوایل بهمن همزمان با سراسر دنیا انجام می‌شود، از تجهیزات و وسایل لازم سرشماری استفاده و سرشماری پرندگان مهاجر انجام می‌شود. در سال‌های گذشته برای سرشماری پرندگان استان از کارشناسان خارجی و اغلب هلندی استفاده می‌شد، ولی در سه سال اخیر کارشناسان استانی مورد استفاده قرار گرفتند. در این سرشماری از تلسکوپ‌های مجهز و پیشرفته و ردیاب‌های قوی، آمار پرندگان و مسیر حرکت آنها مشخص می‌شود.

وی ادامه داد: در سرشماری روزانه نیز که در مناطق خاصی انجام می‌شود، تنها مشاهدات نیروهای حفاظت محیط زیست به صورت روزانه ثبت می‌شود و آمار ماهانه و شش‌ماهه از آن استخراج می‌شود. در این آمارگیری تنها پرندگانی که مشاهده می‌شوند، ثبت می‌شوند.

مولا با بیان این‌که در سرشماری پرندگان مهاجر در سال گذشته در دی و بهمن ماه، ۱۷۶ هزار قطعه پرنده سرشماری شد، تصریح کرد: در این سرشماری ۸۵ گونه پرنده ثبت شد که مرغابیان گونه غالب بودند. در سال گذشته برخی پرندگان که احتمال انقراض آنها وجود داشت در تالاب هورالعظیم دیده شد که “پلیکان پاخاکستری” از این نمونه بود. این نوع پرنده چند سال است که در تالاب‌های استان دیده نمی‌شود و سال گذشته حدود ۱۰۰ قطعه از آن وجود داشت. همچنین در سال گذشته وجود گاکراس آفریقایی” در این تالاب به ثبت رسید.

وی با بیان این‌که تراکم گونه‌ها در تالاب شادگان شامل غازه‌ها، کشیم‌ها و آبچلیک‌ها بود، افزود: امسال نیز در صورت بهبود وضعیت آبی تالاب‌ها و آبگیرهای استان شاهد چنین تنوع و کثرت گونه‌ها خواهیم بود. امسال هم طبق برنامه، اواخر دی ماه سرشماری آغاز می‌شود و تا اواخر بهمن ماه ادامه دارد.

معاون اداره‌کل حفاظت محیط زیست خوزستان با بیان این‌که نمی‌توان به بحران ارقام در سرشماری‌ها توجهی کرد و آن را پایه و اساس قرار داد، گفت: کم و زیاد شدن پرندگان مهاجر به استان به دلایل بسیاری بستگی دارد و نمی‌توان گفت که با کم شدن میزان آب آبگیرها مهاجرت پرندگان کاهش یافته است یا به عکس؛ زیرا در صورت خشک شدن برخی آبگیرها تمرکز پرندگان در یک آبگیر را مشاهده خواهیم کرد و از تعداد پرندگان مهاجر کم نمی‌شود ولی در صورت مساعد بودن شرایط آب و هوایی استان می‌توان شاهد پرندگان بیشتری در استان با تنوع گونه‌های بیشتر بود.

http://www.iew.ir/1391/08/15/3876

نویسنده: mannane ׀ تاریخ: سه‌شنبه 16 آبان 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

 

بازدید معاون برنامه عمران سازمان ملل (UNDP) از پارک ملی توران / مشاهده یک قلاده پلنگ در جریان بازدید

 باراسوبرامانیام مورال معاون دفتر نمایندگی UNDP در ایران با همراهی مدیر پروژه ملی حفاظت از یوزپلنگ آسیایی از ذخیره گاه زیستکره توران و منطقه حفاظت شده پرور بازدید نمودند.

به گزارش روابط عمومی اداره کل حفاظت محیط زیست استان سمنان، مورالی و همکاران در ابتدا از سایت علمی تحقیقاتی توران با هدف تکثیر در اسارت گورخر ایرانی و سایت موقت نگهداری یوزپلنگ بازدید و سپس در یک بازه زمانی حدود ۲/۵ ساعته از زیستگاههای این منطقه در مسیر کال حرب تا پروبال مشاهدات بسیار خوب از گونه های جانوری اعم از پرندگان و پستانداران داشته اند که می توان به مشاهده دستجات متعدد قوچ و میش و کل و بز و به ویژه مشاهده یک قلاده پلنگ ایرانی در نزدیکی منطقه پروبال و همچنین رویت چندین راس گورخر ایرانی و جبیر اشاره نمود.

آقای مورالی پس از بازدید از مناطق استان سمنان اظهار نمود: استان سمنان یکی از مهم ترین نقاط کشور ایران از بابت تنوع زیستی به شمار می رود و انگیزه بسیار عالی پرسنل و برنامه های موفق اجرا شده در استان برای حفظ گونه های در معرض تهدید تحسین برانگیز است.

حمید ظهرابی مدیرکل حفاظت محیط زیست سمنان اظهار داشت: که پروژه حفاظت از یوزپلنگ آسیایی از پروژه های موفق بین المللی کشور است که با همکاری UNDP و سازمان حفاظت محیط زیست در زیستگاه های یوزپلنگ آسیایی به اجرا درآمده و موفقیت های بسیار خوبی نیز حاصل شده است.

هدف بازدیدکنندگان UNDP از زیستگاه های یوزپلنگ آسیایی، بررسی شرایط این مناطق و همچنین احتمال تمدید مهلت این پروژه بوده است.

گفتنی است: پروژه حفاظت از یوزپلنگ آسیایی از شهریور ماه سال ۱۳۸۰ با مشارکت سازمان حفاظت محیط زیست و برنامه عمران ملل متحد UNDP  در ۵ زیستگاه یوز در سطح استان های سمنان و یزد به اجرا درآمده است که طی سال های اخیر ۵ زیستگاه دیگر از استان های اصفهان، کرمان، خراسان شمالی و یزد نیز به آنها اضافه شده است.

http://www.iew.ir/1391/08/14/3832

نویسنده: mannane ׀ تاریخ: سه‌شنبه 16 آبان 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

 

ضرورت ایجاد مجتمع قضایی رسیدگی به جرائم زیست محیطی

 به نقل از خبرگزاری مهر، اسماعیل کهرم فعال محیط زیست اعلام کرد: قوه قضائیه باید برای پیشگیری و مقابله با جرائم زیست محیطی مجتمع ویژه رسیدگی به جرائم زیست محیطی ایجاد کند.

اسماعیل کهرم با اشاره به نقش قوه قضائیه در پشگیری از وقوع جرائم زیست محیطی در کشور گفت: افرادی که به هر طریق اقدام به تخریب محیط زیست کرده و یا گونه های کمیاب جانوری را هدف قرار می دهند قطعا متهم هستند ولی پرونده های زیست محیطی در دادسراهای عمومی رسیدگی می شود.

وی افزود: لازم و ضروری است تا با ایجاد مجتمع ویژه رسیدگی به جرائم زیست محیطی راههای جلوگیری از اینگونه جرائم را گرفته و احکامی قوی و موثر در این خصوص صادر شود.

کهرم گفت: در این مجتمع با ایجاد شعب تخصصی جانوارن، جنگلها، دریا، هوا و… یک حرکت نوین در حوزه قضایی محیط زیست انجام می شود و به جرات می توان گفت این اقدام قضایی می تواند از بسیاری از جرائم جلوگیری کند.

http://www.iew.ir/1391/08/14/3827

نویسنده: mannane ׀ تاریخ: سه‌شنبه 16 آبان 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

 

تعداد مرگ و میرهای ناشی از آلودگی هوای تهران سالانه به ۴ تا ۵ هزار نفر می‌رسد

 به نقل از خبرگزاری مهر، مدیرعامل شرکت کنترل کیفیت هوای تهران با اعلام این که طبق گزارش وزارت بهداشت به واسطه چند آلاینده، تعداد مرگ و میرهای ناشی از آلودگی هوای تهران سالانه به ۴ تا ۵ هزار نفر می‌رسد، گفت: میزان آزبست در تهران ۵۰ تا ۱۰۰ برابر شهرهای پاک است.

کارگاه تخصصی “ترافیک و رسانه” که ویژه خبرنگاران رسانه‌های جمعی برگزار شده بود، با طرح مباحث چالشی در حوزه آلودگی هوا از سوی مدیر عامل شرکت کنترل کیفیت هوا آغاز و با تشریح مبانی مهندسی حمل و نقل و ترافیک از سوی رییس دانشکده مهندسی عمران دانشگاه تربیت مدرس پایان یافت.

یوسف رشیدی به عنوان نخستین مدرس این کارگاه با بر شمردن نقاط مثبت و منفی موضوع آلودگی هوا و مرور برنامه‌های کاهش آلودگی هوا در ۸ کلان شهر کشور، گفت: در بحث نظارت در حوزه آلودگی هوا بسیار ضعیف عمل کرده‌ایم.

وی با اشاره به اینکه هم در زمینه سوخت استاندارد و هم در زمینه خودروی استاندارد با چالش رو به رو هستیم، اظهار کرد: تلنباری از قوانین اجرا نشده و قوانینی که قابلیت اجرا ندارند، مانند موظف کردن وزارت نیرو به بارور کردن ابرها در شرایط هشدار آلودگی هوا را داریم.

رشیدی با بیان اینکه در حوزه آلودگی هوا روح کارشناسی در قوانین وجود ندارد و نگاهمان در این حوزه سطحی و ساده انگارانه است، تصریح کرد: نخستین گام برای کاهش آلودگی هوا اتفاق نظر ملی بر مبنای این است که خسارات آلودگی هوا بر سلامت انسان‌ها باید متوقف شود.

وی با تأکید بر اینکه فشار افکار عمومی در موضوع آلودگی هوا حرف اول را می‌زند، اضافه کرد: ظاهرا اعتراض به وضعیت آلودگی هوا به جز خبرنگاران رسانه‌ها به دو سه نفر در شهرداری تهران محدود شده و کمتر شاهد اظهار نظری از جانب مسئولان حوزه محیط زیست و کارشناسان این حوزه در خصوص وضعیت موجود هستیم.

رشیدی با ارائه تصویری اجمالی از شهر تهران اعلام کرد: کلکسیونی از انواع آلاینده‌ها و تلنباری از انبوه قوانین اجرا نشده داریم و برآورد می‌شود خسارات آلودگی هوا به کشورمان هر سال بالغ بر ۸ میلیارد دلار باشد.

وی با اعلام این که طبق گزارش وزارت بهداشت به واسطه چند آلاینده تعداد مرگ و میرهای ناشی از آلودگی هوای تهران سالانه به ۴ تا ۵ هزار نفر می‌رسد، گفت: میزان آزبست در تهران ۵۰ تا ۱۰۰ برابر شهرهای پاک و میزان بنزن هوای تهران نیز ۱۰ برابر حد استاندارد است.

مدیرعامل شرکت کنترل کیفیت هوای تهران در پایان اظهارات خود از وجود آلاینده‌هایی در تهران خبر داد که تا کنون اندازه‌گیری نشده‌اند و خاطرنشان کرد: در بحث آلودگی هوا در حال در جا زدن هستیم و اگر آلودگی هوا را به جای این که روزانه بسنجیم، در بلندمدت مورد سنجش قرار دهیم، آمارها از این که هست نیز بدتر می‌شود.

دکتر محمود صفارزاده دیگر مدرس این کارگاه بود که با تأکید بر ضرورت آشنایی و اطلاع خبرنگاران از تعاریف ترافیک و مبانی آن به عنوان یک علم، گفت: به عنوان نمونه ترافیک یعنی آمد و شد که فی نفسه چیز بدی نیست و آن چه منفی به نظر می‌رسد، تراکم ترافیک است.

این استاد دانشگاه تربیت مدرس با توضیح تعدادی از مصطلح‌ترین واژه‌ها و تشریح مجموعه‌ای از کاربردی‌ترین عبارات ترافیکی مورد استفاده در رسانه‌ها، خاطرنشان کرد: به عنوان نمونه آزادراه با بزرگراه فرق دارد و هر یک ویژگیهای خاص خود را دارند و خبرنگاران نسبت به این اصطلاحات و کاربرد هر یک از آنها باید آگاهی داشته باشند.

http://www.iew.ir/1391/08/10/3749

نویسنده: mannane ׀ تاریخ: سه‌شنبه 16 آبان 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

 

اولین گروه از پرندگان مهاجر در تالاب های استان گلستان فرود آمدند

به گزارش روابط عمومی حفاظت محیط زیست استان گلستان، مهندس محمد ممشتی مدیرکل حفاظت محیط زیست استان گلستان اظهار داشت در آستانه فصل پائیز و شروع سرما، زیستگاههای آبی استان گلستان پذیرای صدها گونه از پرندگان مهاجر آبزی و کنار آبزی است که از نیمکره شمالی و نقاط مختلف سردسیر جهت زمستان گذرانی به این مناطق زیبا پناه می آورند.

چنگر، خوتکا، اردک سرسفید، اردک بلوطی،‌ قوی، غازی، باکلانی، کشیم های‌،‌ حواصیل های، اگرت های، پرستوهای دریایی، سلیم ها و کاکائی ها با طی هزاران کیلومتر از نواحی سردسیر شمالی به تالابهای استان گلستان مهاجرت نموده و نیمی از سال را در این تالابها سپری می نمایند.

ورود اولین گروه از این پرندگان، جذابیت خاصی به تالابهای استان گلستان بخشیده و مناظر زیبایی را جهت استفاده علاقمندان و دوستداران طبیعت به ارمغان آورده است. این درحالی است که تالابهای استان گلستان و خلیج گرگان بعنوان اولین ایستگاه این پرندگان بوده که در آن زمستان گذرانی و یا پس از توقفی کوتاه به نواحی جنوبی کشور ادامه مسیر می دهند.

مهندس ممشتی گفت: برخی از این پرندگان مانند پلیکان، فلامینگو و قو به لحاظ ارزشهای حفاظتی، حمایت شده بوده و برخی نیز همانند پلیکان پا خاکستری و عقاب دریایی دم سفید از جمله گونه های در معرض خطر انقراض به شمار می روند که همین مسئله حفظ و حراست از این پرندگان ارزشمند را بیش از پیش ضروری می نماید.

وی یاد آور شد: استان گلستان نیز با دارا بودن حدود ۳۰۴ گونه پرنده که از این تعداد ۱۰۲ گونه بومی استان و ۹۷ گونه زمستان گذران و تعداد ۱۹ گونه مهاجر عبوری و اتفاقی در زمستان دیده و ثبت شده اند که از این تعداد ۸۱  گونه نیز برای زادآوری به استان گلستان مهاجرت می کنند.

تالابهای بین المللی آلاگل، آلما گل، آجی گل و گمیشان با دارا بودن پوشش گیاهی متنوع جایگاه مناسبی برای انواع پرندگان آبزی و کنار آبزی است و از گیاهان حاشیه تالابهای استان گلستان میتوان علف شور، جارو ترکمنی، سلمه سفید، گز شاهی، خار شتر، یولاف وحشی و مرغ را نام برد.

همچنین از گیاهان بن در آب می توان به نی، جگن، لویی و از گیاهان غوطه ور در آب به بومادران و گونه گوشاب اشاره کرد. در حاشیه تالابهای بین المللی آلاگل، آجی گل و آلما گل پستاندارانی نظیر: روباه معمولی، روباه سردم سیاه ( ترکمنی )، گربه دشتی، شغالی، گراز، تشی، جرد بزرگ و موش صحرائی زیست میکنند.

مهندس ممشتی افزود: نکته حائز اهمیت راجع به جمعیت پرندگان، تنوع در اراضی پیرامون تالاب ها است که باعث شده طیف وسیعی از پرندگان آبزی، کنار آبزی و خشک زی این منطقه را به عنوان مکانی برای زمستان گذرانی، زاد آوری ویا اقامت دائم برای زیست انتخاب کنند. فلامینگو، قو، انواع اردک ها، غاز، کاکایی، پرستوی دریایی، و حواصیل ها از گروه پرندگان آبزی و خروس کولی، سلیم ها و آبچلیک ها از پرندگان کنار آبزی و پرندگانی نظیر کوکرها ( باقرقره )، کلاغ سیاه، کوکو، زنبور خوارها، سبزقبا، جغدها، سارگپه ها، سنقرها، شاهین، دلیجه، عقاب( عقاب دریائی دم سفید و عقاب شاهی)  از پرندگان خشک زی هستند که می توان به آن اشاره کرد.

از دوزیستان و خزندگانی که در تالاب های استان زیست می نمایند که میتوان به قورباغه مردابی، وزغ سبز، لاک پشت افغانی، انواع مارمولک ها، کورمار سلیمانی، مار آبی، مار چلیپر، مار آتشی، تیر مار، کفچه مار و افعی اشاره کرد.

همچنین از گونه های مختلف ماهی که در این مجموعه تالابها زندگی می کنند می توان گاو ماهی، سرگنده، پاروا، فیتوفاک، کپور، آمور، کاراس و سیاه ماهی را نام برد.حشرات این منطقه نیز انواع پروانه های شب پرواز، روز پرواز و انواع سن ها و سوسک ها را شامل می شود.

مهندس ممشتی در پایان گفت: با توجه به اصل ۵۰ قانون اساسی که در آن حفاظت از محیط زیست وظیفه عمومی تلقی می گردد از کلیه علاقمندان به طبیعت و حیات وحش و ساکنین حاشیه تالاب ها در خواست می نماییم که ما را در حفاظت از این میراث های طبیعی ارزشمند یاری نموده تا بدین وسیله بتوان محلی امن و مطمئن برای زیست پرندگان و همچنین سایر فعالیت های تحقیقاتی فراهم آورد.

http://www.iew.ir/1391/08/08/3684

نویسنده: mannane ׀ تاریخ: سه‌شنبه 16 آبان 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

پرنده نگرها نجیب ترین گردشگران

Written by آرش نور آقایی. 

آن ها از دیدن پرنده ها و تماشای محیط پیرامونشان لذت می برند. دیدار پرنده ها در زیست گاه طبیعی و شرایط عادی، برای آن ها شعفی عمیق را به همراه دارد.به این دسته از گردشگران می گویند پرنده نگر.

آن ها دوربین و تلسكوپشان را بر می دارند و به دل طبیعت می روند تا پرنده ها را در میان شاخسار درختان و یا لابه لای بلندی تپه ها و یا در حال پرواز بر فراز آسمان ببینند. آن ها از پرنده ها عكس می گیرند و نقاشی می كنند و می روند.

پرنده نگر

پرنده نگر


bird watcher ها به پرنده ها آسیب نمی رسانند. آن ها آرام ترین و كم دخل و تصرف ترین گردشگران هستند. پرنده نگرها مجبورند كه آرام و ساكت باشند، زیرا با هرگونه سروصدا، پرنده ای كه برای دیدارش هزینه و وقت زیادی را صرف كرده اند، از دسترسشان خارج می شود و این موضوع ممكن است حسرت بی پایانی را برایشان به همراه داشته باشد.

گردشگرانی كه به پرنده نگر معروف هستند، به اقصی نقاط جهان سفر می كنند تا به لیست پرنده هایی كه دیده اند اضافه كنند و در این میان پرنده های نایاب برایشان ارزش بیشتری دارد.

از این لحاظ، ایران برای این گونه از گردشگران جذابیت های فراوانی دارد. با 523 گونه پرنده شناسایی شده در ایران كه به گفته كارشناسان معادل تمام گونه پرنده های اروپاست، ایران یكی از بهترین مكان ها برای bird watcher ها قلمداد می شود.

هر پرنده نگر برای دیدار از پرنده های ایران ممكن است روزانه از هزار تا هزار و۵۰۰ دلار خرج كند تا یك گونه جدید را ببیند.

bird watching در دنیا برخلاف كشور ما، خیلی خاطرخواه دارد. در سال ۲۰۰۲ در آمریكا و آمریكای شمالی، مردم حدود ۱۷ میلیارد دلار پول خرج كردند تا در تورهای bird watching شركت كنند.

در كشورهای اروپایی، به ویژه هلند ایستگاه های رادیویی وجود دارند كه مدام در رابطه با پرندگان مهاجر و مسیر مهاجرت آن ها برای مردم خبر ارسال می كنند.

هر ساله، جشنواره های متفاوت برای استقبال و بدرقه پرندگان مهاجر برگزار می شود. به بچه ها یاد می دهند كه منتظر آمدن پرنده ها باشند و به كسانی كه اولین پرنده مهاجر را می بینند، جایزه می دهند.

در اروپا كمتر آدمی پیدا می شود كه عضو یك كلوب یا NGO در رابطه با پرندگان نباشد. تعداد مجلات، بولتن ها و روزنامه هایی كه در زمینه پرنده ها چاپ می شود شاید از تعداد روزنامه های كشور ما بیشتر باشد.

جالب این است كه در كشورهایی همچون انگلیس، اتریش و آلمان به اندازه طرفداران فوتبال، پرنده نگر وجود دارد.

اقلیم ایران به خودی خود دارای تالاب های بسیاری است كه پرندگان مهاجر را به سمت خود می كشانند، با این حال مورد بی مهری قرار می گیرند و شاهد نابودی این تالاب ها و در نتیجه زیست گاه پرندگان بومی و تغییر مسیر پرندگان مهاجر هستیم.

از آن طرف كشورهایی همچون امارات متحده عربی در پی این هستند كه جنگل های حرا پرورش دهند تا پرندگان مهاجر را به سمت خود بكشانند و از این راه نیز در پی جذب توریست ها هستند. امیدواریم با توجه به مطالب فوق، كارشناسان، دست اندركاران و متولیان گردشگری به پتانسیل فوق العاده برای جذب گردشگران پرنده نگر به ایران توجه كنند و در فكر معرفی پرندگان ایران از راه های متفاوت باشند.

موضوع بسیار مهم این است كه گردشگران پرنده نگر همچون بقیه گردشگران به زیرساخت های گردشگری چندان اهمیت نمی دهند. آن ها بیشتر اوقات خود را در دل طبیعت می گذرانند و موضوع هتل و حمل و نقل و رستوران خیلی برایشان جذاب نیست. آن ها تنها به یك راهنمای كاربلد و سكوت احتیاج دارند.

http://www.iranbirds.com/en/articles/general/487-birdwatchers.html


نویسنده: mannane ׀ تاریخ: دوشنبه 15 آبان 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

 

درنگی بر طرح انتقال آب به سمنان

    طرح‌های انتقال بین حوضه‌ای آب در بین 14 روش موجود برای استحصال آب شیرین (کاریز، رودخانه، چاه، بهره‌گیری از سطوح آبگیر، سدسازی، تصفیه فاضلاب و پساب، بازچرخانی، باروری ابرها، استفاده از یخچال‌های طبیعی، تجهیز و نوسازی شبکه آبیاری، شیرین کردن آب شور باروش تقطیر یا فیلتراسیون و استفاده از یخ‌های قطبی)، یکی از گران‌ترین و خسارت‌بارترین روش‌ها - به محیط زیست - به شمار می‌آیند و اگر با روش شیرین کردن آب هم تلفیق شوند، آنگاه گران‌ترین روش به صورت مطلق برای استحصال آب در دنیا هستند که هزینه انتقال هر متر مکعب آن، به شرط برخورداری از دانش روز و تیم کارشناسی ماهر بین 0.7 تا 2.4 دلار برآورد شده است. شاید از همین رو است که وقتی به پیشینه‌ی مهم‌ترین طرح‌های انتقال آب بین حوضه‌ای در کشور نگاه می‌کنیم، درمی‌یابیم که اگر یک اراده قدرتمند سیاسی حامی این طرح‌ها نبود، امکان اجرایی‌شدنش بسیار بعید می‌نمود. به عنوان مثال، نگاه کنید به طرح‌های انتقال آب به استان کرمان همزمان با ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی، طرح‌های انتقال آب به یزد در دوران ریاست جمهوری محمّد خاتمی و اینک، طرح انتقال آب از دریای مازندران به استان سمنان در دوران محمود احمدی‌نژاد. این در حالی است که اگر ما بر مبنای ملاحظات اخذ شده از سند مظلوم آمایش سرزمین حرکت می‌کردیم، نباید به رابطه‌ی معنی‌داری با زادگاه هر رییس‌جمهور و انتقال آب به همان مقصد روبرو می‌شدیم!

    و شوربختانه در این میان، آنچه که زمین مانده، همانا اعتبار قضاوت‌ها و نظر کارشناسان تصمیم‌ساز و مستقل در دستگاه متولی آب، منابع طبیعی و محیط زیست کشور است که یا اغلب سکوت کرده‌اند و یا نقش محلل علمی برای توجیه کردن این دستورات را ایفا کردند! نکردند؟

    به عنوان شاهد و در این یادداشت، به آخرین نمونه از لکنت‌های جدی طرح انتقال آب به سمنان می‌پردازم، باشد که ثبت شود برای آیندگان که بدانند: بودند افرادی که سکوت نکردند ...

    خبرهای رسیده حکایت از آن دارد که بزرگترین طرح انتقال آب نامتعارف خاورمیانه در ایران در آستانه اجرایی شدن است؛ طرحی که می‌خواهد ۵۰۰ میلیون متر مکعب آب شور دریای مازندران را از طریق لوله و تونل از نواحی خاوری‌اش به سمنان برساند تا پس از شیرین کردن، مورد استفاده هموطنان عزیز ما در استان سمنان قرار گیرد.

    اما شایسته است تا طراحان این پروژه، به چند پرسش اساسی پیش از اجرایی شدن کامل آن پاسخ دهند:

    نخست آن که آیا از اندوخته‌های آبی موجود در استان سمنان، هم‌اکنون در سطح پذیرفته شده و معقولی استفاده می‌شود؟ آیا راندمان آبیاری در بخش کشاورزی به میانگین منطقه‌ای آن (حدود 60 درصد) و نه استانداردهای کشورهای شمال (بیش از 80 درصد) نزدیک شده است؟ و آیا میزان ضایعات بخش کشاورزی کمتر از 5 درصد است؟ با استناد به سخنان استاندار پیشین سمنان، پاسخ پرسش نخست، منفی است. چرا که چندی پیش ایشان نسبت به هدررفت هنگفت آب در بخش کشاورزی استان ابراز گله‌مندی کرده و راندمان آبیاری را در این بخش – با اندکی خوش‌بینی - ۳۵ درصد عنوان کردند. وی گفت: اگر فقط حدود یک پنجم (۴۰ هزار هکتار) از اراضی کشاورزی استان را بتوان به سامانه‌های آبیاری تحت فشار مجهز کرد، آنگاه سالانه ۱۱۰ میلیون متر مکعب در این بخش صرفه جویی می‌شود؛ معنی سخن استاندار محترم آن است که فقط از محل اصلاح راندمان آبیاری در بخش کشاورزی، می‌توان دست کم 50 میلیون مترمکعب بیشتر از کل آبی که قرار است از طریق دریای مازندران به سمنان انتقال داد، بدست آورد.

    دوم این که آیا سرانه‌ی آب در دسترس هموطنان ما در استان سمنان کمتر از میانگین کشوری آن است و هم‌اکنون با بحرانی جدی در تأمین آب شرب روبرو هستیم؟

    در پاسخ باید اشاره کنم که استان سمنان کم‌تراکم‌ترین استان کشور از نظر شمار ساکنینش است. یعنی در حالی که به طور متوسط سرانه‌ی زمین هر ایرانی ۲٫۳ هکتار است؛ رقم نظیر آن در سمنان به حدود ۱۷٫۱ هکتار می‌رسد. کافی است این رقم را با همین کشور همسایه، پاکستان مقایسه کنیم که از مرز ۰٫۵ هکتار برای هر پاکستانی تجاوز نمی‌کند. حتا بدون توجه به قلمرو پهناور استان سمنان که سبب شده آن را در شمار یکی از هفت استان بزرگ ایران قرار دهد، از نظر جمعیت، این استان با حدود ۵۷۰ هزار نفر جمعیت، سی‌امین استان کشور محسوب می‌شود و فقط ایلام را در پایین دست خود با فاصله‌ای اندک می‌بیند.

    در حقیقت از آنجا که سمنانی‌ها سالانه بیش از یک میلیارد و یکصد میلیون مترمکعب آب را در بخش‌های سه گانه کشاورزی، شرب و صنعت مصرف می‌کنند؛ میانگین آب قابل دسترس هر سمنانی با حدود ۱۹۲۷ متر مکعب در سال، بیشتر از میانگین آبی است که سالانه هر ایرانی (کمتر از 1750 متر مکعب) در اختیار دارد.

    سوّم این که چنانچه این پروژه عملی شود، با حجم عظیم نمک و دیگر پسماندهای خطرناک تولید شده، چه خواهیم کرد؟

    بر بنیاد مطالعاتی که دکتر داودرضا عرب، بخشی از نتایج آن را در همایش ملی انتقال آب بین حوضه‌ای دانشگاه شهرکرد در اردیبهشت ماه سال جاری ارایه داد، سالانه حدود شش میلیون تن نمک وارد دریای مازندران خواهد شد، چرا که غلظت خروجی آب شیرین کن‌ها، 50 گرم بر لیتر یعنی بیش از 4 برابر شوری معمولی کاسپین است. این در حالی است که در این مطالعه به قیمت تمام شده هر مترمکعب آب هم اشاره شده و آن را چند برابر قیمت جهانی آن دانسته است که اصولاً هر نوع توجیهی برای اجرایی شدن این پروژه را با چالش‌هایی جدی مواجه می‌سازد. جالب این که در محاسبه قیمت تمام شده آب، بسیاری از هزینه‌ی تخریب‌های محیط زیستی و اقتصادی اجرای پروژه شامل نابودی 120 هکتار اراضی فاریاب، 21 هکتار باغ، 10 هکتار دیم و 94 هکتار مرتع و جنگل اصولاً دیده نشده است.

    یادمان باشد که گونه‌های ارزشمند و اندمیکی در مناطق حفاظت شده خیبوس و انجیل سی (محل عبور لوله‌ها و تونل‌های انتقال آب) وجود دارند مانند شمشاد خزری، زربین، آزاد و اُرس که در صورت اجرای طرح، باید آنها را قطع کرد؛ آن هم در شرایطی که براساس ماده یک قانون حفظ و حمایت از منابع طبیعی و ذخایر جنگلی مورخ 5/7/71 ، قطع آنها ممنوع است و حتا شگفت‌آورتر آن که این طرح با بند 3 ماده 6 برنامه جامع حفاظت از جنگل‌های شمال کشور مصوب 24/6/82 به شماره 16276ت26239ه مبنی بر حذف فعالیت‌های عمرانی ناسازگار و مخرب جنگل‌های کشور هم آشکارا مغایرت دارد و البته نگارنده هنوز ندیده است که سازمان متولی جنگل‌ها در این خصوص اعلام موضع کند! چرا؟

    درمجموع به نظر می‌رسد نوعی تعجیل و شتاب نامعمول برای اجرایی کردن این پروژه، بدون لحاظ شایسته‌ی بررسی‌های مربوط به ارزیابی محیط زیستی و شاخص‌های SOE به چشم می‌خورد که ممکن است عدم توجه بایسته به آنها، فاجعه‌ای مثل انتقال آب ترکمنستان به بار آورد که سبب هدررفت 5.5 میلیارد متر مکعب آب شد و یا بدتر از آن در آرال.

http://mohammaddarvish.ir/post-2275.aspx

نویسنده: mannane ׀ تاریخ: دوشنبه 15 آبان 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

دومين سمينار حيات وحش در محل سالن اجتماعات انتشارات فنی ايران در روز سه شنبه مورخه  ٩ /٨ /١٣٩١ برگزار گرديد. در اين سمينار که با حضور حدود 45 نفر از کارشناسان و محققين برگزار شد، نتايج دو پژوهش در زمينه آهو و خزندگان برای کارشناسان و دانشجويان ارائه شد.

يکی از مهمترين پرسش های موجود درباره آهوان ايران، وجود تفاوتهای احتمالی ميان آهوان شرق و غرب زاگرس بود که براساس پژوهش های دکتر حیات غیب با عنوان "مقایسه ی تنوع ژنتیکی و مرفولولوژیکی آهوان ایرانی در شرق و غرب زاگرس"، اشتقاق معنی دار ژنتیکی و مرفولوژیکی بین آهوهای شرق و غرب زاگرس نشان داده شد.

در بخش بعد، مهندس کامران کمالی به ارائه نتايج پژوهش های خود از شناسايی خزندگان در حوزه زاگرس مرکزی که با حمايت پروژه حفاظت از زاگرس مرکزی سازمان حفاظت محيط زيست انجام گرفته بود، پرداخت. موضوع پژوهش ایشان "بررسی فراوانی نسبی خزندگان در زیستگاه های عمده ی زاگرس مرکزی جهت شناسایی زیستگاه های دارای اهمیت حفاظتی" بود. معرفی منطقه ی مورد مطالعه، پوشش های گیاهی، ویژگی های توپوگرافی و گونه های موجود در منطقه، بخشهای مختلف این سخنرانی را تشکیل می داد. در این مطالعه بهترین زیستگاه های مناسب برای خزندگان منطقه با توجه به درصد حضور این گونه ها تعیین گردیده است.

در اين نشست همچنين تعدادی از مديران مرتبط از سازمان حفاظت محيط زيست نيز حضور داشتند. دکتر اصغر محمدی فاضل، معاون محيط طبيعی سازمان نيز دقايقی به سخنرانی برای حضار پرداخته و ضمن استقبال از برگزای چنين نشستهای فنی و خالی بودن چنين فرصت هايی در ميان کارشناسان و محققين کشور، ابراز اميدواری نمود که اين سمينارها می تواند به عنوان اتاق فکرهايی برای مدون نمودن هرچه بيشتر اولويت ها و نيازهای حفاظتی کشور باشد. همچنين، آقايان دکتر حسين محمدی، مديرکل دفتر حيات وحش و تنوع زيستی، دکتر منتظمی، مديرکل دفتر موزه و ذخاير ژنتيکی، دکتر سعيدپور، معاونت دانشگاه محيط زيست، مهندس جوکار، مدير پروژه حفاظت از يوزپلنگ آسيايی و مهندس فرقانی پور از شبکه دوم سيما در کنار دانشجويان و محققين مختلف از ديگر مهمانان اين نشست بودند.

دومين نشست حيات وحش در ساعت 20 / 19 به پايان رسيد. اين نشست به صورت ماهيانه با همکاری انتشارات فنی ايران و سايت خبری "زيست بوم" برگزار می شود.

 

IMG_4331.JPG

IMG_4360.JPG

IMG_4353.JPG

سخنرانی دکتر فاضل، معاونت محيط طبيعی سازمان حفاظت محيط زيست

IMG_4346.JPG

دکتر حيات غيب سخنران نخست سمينار

IMG_4369.JPG

مهندس کمالی دومين سخنران علمی سمينار

IMG_4371.JPG

IMG_4372.JPG

عکس گروهی پايان سمينار

http://www.wildlife.ir/ShowInfo.aspx?Lang=1&InfoId=410

نویسنده: mannane ׀ تاریخ: دوشنبه 15 آبان 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

لاشه یک پلنگ مرده در سیستان کشف شد. به گزارش خبرنگار زیست بوم از زاهدان، بر روی بدن این این پلنگ مُرده که بالغ و مسن به نظر می رسد هیچ نشانی از ضرب و جرح دیده نمی شود.

 پس از کشته و سوزانده شدن یک پلنگ در ممسنی توسط روستائیان، مرگ یک پلنگ در شمال کشور به دلیل مصرف طعمه زهرآلود و همچنین کشته شدن یک پلنگ توسط رئیس اداره محیط زیست دماوند این چهارمین مرگ گزارش شده از پلنگ در یک ماه گذشته است.

 در اردیبهشت سالجاری رئیس اداره محیط زیست سراوان اعلام کرد که با استفاده از دوربین تله ای برای نخستین بار موفق به ضبط تصویر پلنگ ایرانی در ارتفاعات منطقه حفاظت شده بیرگ سراوان شده اند.

 

به نظر می رسد علیرغم اتفاقات تلخ یک ماهه گذشته، آمار واقعی پلنگ های موجود در ایران بیش از برآوردهای اعلام شده پیشین است.

 خبر مرگ چهارمین پلنگ ایرانی در یک ماه اخیر غافلگیر کننده بود، در سه مورد قبلی کشتار واژه مناسب تری بود اما پلنگی که امروز خبر مرگ آن در سیستان منتشر شد، هیچ نشانه ای از زخم بر تن ندارد. مدیرکل محیط زیست سیستان مرگ این پلنگ را مبهم می داند.

 خسرو افسری مدیر کل محیط زیست سیستان و بلوچستان در گفتگو باخبرنگار  زیست بوم  در خصوص مرگ این پلنگ  گفت: دلیل کشته شدن این پلنگ مبهم است چرا که هیچگونه اثر زخم و  گلوله بر لاشه این حیوان مشاهده نشده است.

 وی با بیان اینکه با انجام تحقیقات از دو روز گذشته  آغاز شده و لاشه این پلنگ به اداره  کل استان برای انجام آزمایشات بیشتر  و شناسایی گونه و تکمیل بانک ژن منتقل شده، اظهار داشت:  دو گمانه  برای علت مرگ  این گونه وجود دارد. نخستین علت آن بالا بودن سن پلنگ مزبور است که ممکن است براثر مرگ طبیعی جان داده باشد.

 وی همچنین مرگ این  حیوان را به دلیل خشکسالی های اخیر منطقه دور از ذهن ندانست و گفت:  طعمه در ناحیه زیست این حیوان کم شده است و به دلیل سن بالا امکان دارد به دلیل عدم دسترسی به غذای مناسب جان داده باشد.

 وی با اشاره به بالا بودن سن این پلنگ به افسانه ای که بین برخی از مردم رواج دارد اشاره کرد و گفت:  می گویند زمانی که مرگ پلنگ فرا می سد این حیوان به دلیل غرور خاصش به بالاترین نقطه ارتفاعات محل زیست خودش می رود و وقتی هلال کامل شد به سمت ماه کامل جهش می کند و جان می دهد، جالب است که این پلنگ هم در اواسط ماه جان داده است، اما همانطور که عرض کردم این موضوع به افسانه ها تعلق دارد و اظهار نظر قطعی در خصوص مرگ این پلنگ پس از انجام آزمایشات ان شالله رسماً اعلام خواهد شد. 

افسری تعداد پلنگ درمناطق مختلف این استان را ۷ تا ۸ قلاده عنوان کرد که در ۱۵ سال گذشته هیچ گونه تلفاتی در بین این گونه وجود نداشته است.

 لازم به یادآوری است  لاشه این پلنگ در منطقه گوهرکوه  خاش در حدود ۵ کیلومتری زاهدان توسط محیط بانان منطقه کشف شده است.

http://zistboom.com/8669/

نویسنده: mannane ׀ تاریخ: یکشنبه 14 آبان 1391 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

صفحه قبل1...3637383940...115صفحه بعد

CopyRight| 2009 , 5531.LoxBlog.Com , All Rights Reserved
Powered By LoxBlog.Com | Template By:
NazTarin.Com
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران