طولانی ترین آبشار ایران

آبشار آتشگاه لردگان طولانی ترین آبشار ایران است که در چهارمحال و بختیاری خودنمایی می کند. این آبشار 3کیلومتری که به آبشار مینیاتوری ایران معروف است، یکی از بی نظیر ترین جاذبه های طبیعی کشور به شمار می رود که در 190 کیلومتری شهرکرد و در40 کیلومتری شهر لردگان قرار دارد و به دره‌ای می ریزد که با پستی و بلندی های خود آبشارهای کوچک متعددی را ایجاد می کند که یکی از بی نظیرترین ترین جلوه های طبیعت را به وجود می آورد.

مسیر این آبشار از محل چشمه تا اتصال به رودخانه خرسان از فضای پرسیب و سرسبزی می گذر که در آن می توانید انواع درختان و گیاهان جنگلی کمیاب را ببینید.

رودخانه خرسان یکی از سرچشمه های اصلی رودخانه بزرگ کارون و از ارتفاعات برفگیر دنا و زاگرس مرکزی در جنوب استان اصفهان و شمال کهگیلویه و بویر احمد سرچشمه می گیرد و پس از الحاق چندین رود و چشمه دیگر در استان چهار محال بختیاری وارد استان خوزستان می شود.

برای رسیدن به این آبشار باید به 40 كیلومتری شهر لردگان، پس از روستاهای میلاس و سردشت شوش در روستای آتشگاه سفر کنید. روستای آتشگاه كه خاطرات سرداران عیلامی را به یاد می‌آورد،‌ دره‌‌ای تنگ و زیبا با خصوصیات بكر و طبیعی است که در میان آن، نهر خروشانی جاری است و سنگ‌های آهی و گچی و درختان كهنسال گردو، چنار، بلوط و زبان گنجشك پیرامون آن را فرا گرفته‌اند.

در فاصله‌ 200 متری‌ دره‌ هم دو آبشار نسبتا بزرگ‌ خواهید دید که در کنار عناصر زیبای‌ طبیعی‌ مانند دره‌، سبزه‌زار و اقلیم‌ مناسب‌، فضای‌ بسیار فرحبخشی‌ را جهت‌ گذران‌ اوقات‌ فراغت‌ فراهم‌ آورده‌اند.

جاده آسفالته، نشیمنگاه، آلاچیق، سرویس بهداشتی و دسترسی به روستاهای اطراف از امکانات موجود درآبشار اتشگاه لردگان است.

اگر گذارتان به لردگان افتاد، یادتان باشد که سری هم به پیست اسكی چلگرد در حاشیه روستای چلگرد بزنید که در بخش شرقی دامنه كوه كاركنان واقع شده است.

چشمه برم، چشمه سندگان، امام‌زاده شهسوار در 45 كیلومتری باختر لردگان، امام‌زاده جعفر در 5 كیلومتری باختر لردگان و امام‌زاده حسن در 75 كیلومتری خاور لردگان هم از دیگر دیدنی های این منطقه هستند.

الهام مرادی

بخش گردشگری

منابع:

جام جم آنلاین

 فرمانداری استان چهارمحال و بختیاری

عجیب ترین درخت دنیا

در یک نگاه کلی به نظر می رسد این درخت ها سر و ته در زمین فرو رفته باشند. به خصوص اگر زمستان این درخت ها را ببینید، شاخه های خشک آنها شبیه به ریشه هایی هستند که در آسمان فرو رفته اند و امتداد پیدا کرده اند.

این درخت ها، همان بائوباب های معروفی هستند که حکایت شان را در کتاب شازده کوچولوی آنتوانت دوسنت اگزوپری خوانده اید. این درخت ها اغلب در افریقا و استرالیا رشد می کنند و برای پرورش، نیاز به مناطق کم ارتفاع دارند.

افسانه هایی که درباره این درختان وجود دارد، می گوید که یکی از خدایان یهود این درختان را که در باغ او روییده بود دوست نداشت بنابراین درختی را از زمین کند و آن را روی دیوار بهشت انداخت اما درخت از بین نرفت و به زمین فرود آمد اما به صورت وارونه در زمین فرو رفت و استوار ماند!

این درختان به شکل عجیبی رشد می کنند و تا ارتفاع 30 متر می رسند. قطر آن ها حدود 11 متر است و این یعنی که آنها غول پیکرترین درختان زمین هستند!

آفریقایی ها به بائوباب هایشان عشق می ورزند. آنها از قدیم بائوباب ها را به چشم سرپناه هایی دیده اند که در دل خود آب ذخیره می کنند و مخزنی از دانه های خوراکی هستند. گفته می شود که این درختان چندین هزار سال عمر دارند و از عجیب ترین درختان دنیا به حساب می آیند. جالب است بدانید که بائوباب های جوان شبیه درختان معمولی هستند اما وقتی عمر آنها به حدود 100 سال می رسد، کم کم ظاهر عجیبی پیدا می کند. تنه درخت شروع به بزرگ شدن می كند و شاخه های نازک و آن به شکلی خشک شده در آسمان می مانند تا آن را به یک درخت وارونه تمام عیار تبدیل کنند.

بائوباب ها در فصل بارانی سال با تمام تنه خود آب جذب می کنند و متورم می شوند. درست شبیه یک اسفنج. اما در فصل های گرم سال رفته رفته از آب خود تغذیه می کنند و باریک تر می شوند. البته به جز خود درخت انسان ها و فیل های تشنه هم از آب آن استفاده می کنند. فیل ها در این زمان با خرطومشان درخت را سوراخ می کنند و چوب نرم و مرطوب آن را می جوند تا آب مورد نیاز بدنشان تامین شود.

رستم زاد

بخش گردشگری تبیان

http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=188633

عجیب‌ترین درخت ایران را بشناسید

شاید اگر از محلی ها درباره این درخت بپرسید هر کدام چیزی از عجایب آن را برای شما تعریف کنند. حتما از زبان افراد محلی می شنوید که در گذشته از چوب این درخت برای سوزاندن استفاده می کردند چون این درخت چوبی بسیار دیرسوز و پایدار دارد. آن هایی هم که از داروهای گیاهی سررشته دارند ممکن است به شما درباره خواص میوه، برگ ها و پوست درخت چیزهایی بگویند. اگر طرف شما بچه های روستاهای اطراف باشند احتمالا به شما می گویند که در تنه این درخت هیچ میخی فرو نمی رود. تمام این اطلاعات درست است.

درخت انجیلی درخت بومی جنگل های ایران است که ارتفاعش تا حدود 25 متر می رسد. درخت انجیلی با نام علمی Parrotia Persica  به دلیل مقاوم و سخت بودن چوبش، درخت آهن نامیده می شود. Parrotia به معنی جنس طوطی است. شاید علت این نامگذاری دو زائده منقار مانند در دو طرف میوه هایش باشد که میوه ها را شبیه نوک طوطی کرده است.

رنگ چوب این درخت سفید مایل به سرخ است، مقاومت زیادی در برابر پوسیدگی  و آتش دارد و به همین خاطر متاسفانه به عنوان هیزم از آن استفاده می شده است اما از سوی دیگرهمین سخت بودن باعث شده که بریدن این درختان  به کاری سخت و طاقت فرسا تبدیل شود و سخت و شكننده بودن این درخت استفاده صنعتی از چوب این درخت را غیر ممکن کرده است. برای همین است که بر خلاف گونه های گیاهی دیگر، درخت انجیلی تا حدود زیادی از دستبرد چوب دزدها در امان مانده است.

یکی از ویژگی های جالب این درخت قدرت جوش خوردن آن است. به گفته محلی ها وقتی دو شاخه روی هم قرار می گیرند و به هم متصل می شوند خیلی راحت به هم جوش می خورند. این مساله باعث می شود که شاخ و برگ های انجیلی در جنگل به صورت شبکه یی حیرت انگیز در بیایند و اشکال عجیب و موهوم و ترسناکی ایجاد کنند که گاهی درباره آن افسانه هایی هم گفته و شنیده می شود. اما همین قابلیت جوش خوردن به دکوراتورها وطراحان این امکان را می دهد که با استفاده از این درخت به اشکال هنری زیبایی دست پیدا کنند. به دلیل فراوانی در ایران و رنگ های متنوع در پاییز، گونه ای بسیار مناسب برای استفاده در بوستان های جنگلی است و چشم اندازهای بسیار زیبایی در فصول مختلف سال ایجاد می كند.

برگ های انجیلی برای گردشگران و طبیعت دوستان از اهمیت زیادی برخوردار است. برگ های جوان تر به رنگ بنفش مایل به قرمز هستند، در تابستان به رنگ سبز تیره و درخشان تبدیل می‌شوند و در پاییز این برگهای درخشان جنگل ها را به فضایی هزار رنگ تبدیل می کنند؛ رنگهای مختلف زرد پررنگ نارنجی پررنگ و قرمز روشن خالص جنگل های شمالی ایران به خاطر وجود این گونه گیاهی است و برای همین درخت انجیلی برای ایجاد فضای سبز و همچنین جذب توریست در جنگل ها مناسب است. اگر علاقمند هستید تا گل های این درخت را از نزدیک ببنید باید تا اسفندماه صبر کنید. رنگ این گل‌ها می تواند از ارغوانی تا قرمز باشد.

رشد تنه و شاخه های درخت انجیلی بسیار کند است مثلا رشد هر یک متر این درخت یک سال و نیم و هر 10 متر این درخت 15 سال زمان می برد. معمولا قطر تنه آن از نیم متر بیشتر نمی شود و بعد از آن که به سن دو سالگی رسید شاخه ها هم به رشد قطری می رسند و به صورت افقی آغاز به رشد می کنند. تا این که درخت انجیلی در زمان بلوغ به شکل یک گنبد زیبای رنگارنگ درمی آید. این رشد منظم آن قدر متوازن انجام می شود  که ممکن است یک درخت انجیلی داشته باشیم که ارتفاعش حدود 10 متر و تاج مدورش به قطر 8 متر برسد.

درخت انجیلی اسامی دیگری هم دارد؛ آسوندار، انجیلو، رامبورتل، اقچه قبین، انجول، تویی، تفی یا زوند همه این نام ها به این گیاه ارزشمند اشاره دارند. همچنین این درخت در زبانهای خارجی به چوب آهن IRON TREE معروف است .

رستم زاد

بخش گردشگری تبیان

http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=219298

«گرزه مار» را به خاطر بسپار

اگر در سفرهای تابستانی به مناطق کوهستانی و یا سنگلاخی و یا به علفزارها  می‌روید حتما با دقت زیر پایتان را نگاه کنید چون خطر هر لحظه در کمین شما است. حتی یک گزش کوچک مار غیرسمی  می‌تواند مزه شیرین مسافرت تابستانی را زود از بین ببرد و برای شما و همراهانتان دردسرهای زیادی درست کند.

 پس اگر یکی از این خزنده‌های حساس و زودرنج را دیدید مراقب باشید پایتان را روی دمشان نگذارید و از همان جا راهتان را کج کنید و دنبال خوشی خودتان بروید. در این یادداشت کوتاه شما را با یکی از خطرناک ترین مارهای ایران آشنا  می‌کنیم.

«گرزه مار» را در سفرهایتان جدی بگیرید. این مار همیشه جایی نزدیک كوهستانها، لای سنگها و بوته‌ها، تپه ماهورها و علفزارها زندگی  می‌کند و اگر مشغول مراقبت از بچه‌ها و یا تخم هایش باشد آن وقت به حکم مادری پرخاشگر و حساس تر هم  می‌شود. جای دیگری که در فصل تابستان ممکن است گرزه مار یا هر مار دیگری سر راهتان قرار بگیرد کنار چشمه‌ها و آبگیرها است. به هر حال در فصل تابستان مارها زودتر تشنه  می‌شوند و برای تامین آب دور و بر آبگیرها و چشمه‌ها پرسه  می‌زنند بنا بر این در کنار آب مراقب برخورد با مارها باشید.

اگر زیستگاه مار جعفری در جنوب و شرق ایران است، اگر زیستگاه کفچه مار در شمال شرق کشور است اما قهرمان قصه ی ما در تمام خاک ایران حضوری تقریبا جدی دارد ( استانهای آذربایجان شرقی و غربی، اردبیل، زنجان، مركزی، تهران، كردستان، همدان، لرستان، كرمانشاهان، خوزستان، اصفهان، فارس،‌گیلان، مازندران، گلستان، خراسان، سمنان، قزوین، قم ) بنابراین شناخت این خزنده برای هر گردشگری ضروری است.

مشخصات ظاهری گرزه مار

 یک گرزه مار از فاصله نزدیک  می‌تواند این نشانه‌ها را داشته باشد؛ حداكثر طول این مار 168 سانتیمتر و دم آن در مار بالغ به حدود 20 سانتیمتر  می‌رسد. گرزه مار سر مثلثی شكل با پولكهای ریز و گردن كاملا باریک و مشخصی دارد و سر آن برخلاف بعضی از گونه‌های خزندگان به بدنش متصل نشده است. مردمك چشم گرزه مار گرد نیست بلکه عمودی است. پوزه این خزنده گرد بوده و پولك رسترال آن متصل به دو یا سه عدد پولك است. همچنین اگر بتوانید این مار خطرناک را زیر ذره بین بگذارید  می‌توانید بین فاصله دو چشمش 8 تا 12 پولك و ‌دور چشم هایش 13 تا 19 پولك و بین چشم و لب بالای آن 2 یا 3 پولك ببینید.

رنگ بدن گرزه مار معمولا متفاوت است و بیشتر به رنگ خاكستری روشن یا تیره یا نقره ای متمایل به سیاه بوده، و به لحاظ طرح روی بدن هم  نمی‌توان به طور ثابت نظر داد چرا که این مار ممکن است در برخی موارد به صورت ساده و یكنواخت یا با خالهای متفاوت دیده بشود. خال‌های گرزه مار گاهی به شكل دایره‌های ناقص یا كامل با رنگ‌های متمایل به قرمز آجری یا زرد زیتونی همراه با خالهای كوچك تیره هستند. در این موارد در دو طرف گردن و به سمت قسمت خلفی چشم خطی پهن و قهوه ای وجود دارد، سطح پشتی بعضی نمونه‌ها به رنگ قهوه ای روشن یا خاكستری با خطوط قهوه ای تیره و لكه‌های قرمز آجری است.

در هر صورت آن چه که مشخص است قبل از آن که به محدوده خطر نزدیک بشوید بهتر است به جای کنجکاوی و شناسایی نوع آن محل را ترک کنید. البته خوب است بدانید که این مارها از مارمولكها،‌موشها، گنجشكها و تخم پرندگان تغذیه  می‌کنند و در نتیجه به طور طبیعی دشمن و یا شکارچی انسان به شمار  نمی‌آیند. با این حال نباید روی رفتار منطقی مارها حساب کنید و بهتر است فاصله خود را با زیستگاه آن‌ها حفظ کنید. یک نکته را هم به عنوان اطلاعات عمومی به معلوماتتان اضافه کنید؛ مارها اصولأ با اشخاص انس یا آشنائی پیدا  نمی‌کنند و هر وقت احساس ترس کنند، حمله  می‌کنند. برخی از انواع مارها معمولأ حالت غیر طبیعی دارند یا عصبانی هستند و از این رو بی جهت و بدون هدف مشخص طرف مقابل را مورد حمله قرار  می‌دهند. بعضی از انواع مار مانند مار شاخ دار از این گونه هستند.

مشخصات گزیدگی و سم گرزه مار

حجم مار، سن، مقدار تزریق سم و عمق جراحت ناشی از نیش مار، قدرت كشندگی سم، محل تزریق سم در بدن همگی می‌توانند خطر گزیدگی را افزایش داده یا کم کنند. با این حال در اغلب مواقع مقدار سم نوزادان مارهای سمی برای کشتن یک فرد بالغ کافی است و البته گاهی مقدار تزریق سم به شکار کمتر از توان واقعی گزنده است. این مورد به بلندی و کوتاهی دندان سمی مار هم بستگی دارد.

 گزش‌های خطرناك در ایران اكثرا مربوط به گروه افعی‌ها و مخصوصاً گزش گرزه مار یا افعی شاخدار است. علائم بالینی این مارها معمولاً حدود 15 دقیقه یا كمی بیشتر پس از گزش ظاهر  می‌شوند. نشانی‌ها غالباً با درد، تورم، تشنگی، تهوع و گاهی اسهال همراه هستند. تورم در ناحیه گزش به سرعت پیشرفت  می‌كند و غدد لنفاوی مربوطه بزرگ و حساس  می‌شود. كاهش فشار خون و افزایش تپش قلب  می‌تواند مقدمه ای برای یك شوك قریب الوقوع باشد.

از سر راه مار بروید کنار

تذکر یک نکته خیلی لازم است؛ اگر متوجه ماری در نزدیکی دوستتان شدید، اول دوستتان را به سوی خود صدا کنید و بعد از دور شدن از منطقه‌ی خطر، او را از وجود مار آگاه کنید.

یادتان باشد که زنگوله‌ کوچکی به کوله‌پشتی و یا کمر خود ببندید تا مارها را از ورودتان با خبر کند، یا سوت بزنید و آواز بخوانید؛ با سر و صدا کردن باعث فرار مار‌ها از مسیر پیش رویتان شوید و مراقب باشید وارد حریم لانه مارها نشوید.

اگر در شب قصد پیاده‌روی دارید، از چراغ قوه استفاده کنید و جلوی پای خود را به دقت نگاه کنید چون مارها برای شکار زمان تاریکی و خنکای شب را انتخاب  می‌کنند.

هرگز دمپایی نپوشید و از پوتین به جای کفش استفاده کنید و از جوراب‌های زخیم و بلند (تا زیر زانو) استفاده کنید.

موقع رفتن در بین علف‌های بلند با دقت زیر پای خود را نگاه کنید و حتماً هنگام راه رفتن از یک چوب دستی یا یک عصا یا باتون کوه‌نوردی استفاده نمایید و با کشیدن عصا به زمین و ضربه‌زدن به سنگ‌ها و یا شاخه‌های جلوی پای‌تان، مار را از حضور خود آگاه کنید.

اگر با مار مواجه شدید، سر به سرش نگذارید و تحریکش نکنید. سعی نکنید مار را با دست بگیرید، بلکه از وسایلی مثل چوب مارگیری استفاده کنید.

هیچ‌وقت کوله‌پشتی خود را با در باز روی زمین رها نکنید بلکه آن را درون کوله‌پشتی قرار دهید.

هنگام پوشیدن کفش دقت کنید که چیزی داخل آن نباشد. صبح زود هم وقت خوبی برای روبرو شدن با مارها است.

مارها در حالی که از خنکای سحر بی‌حال می‌شوند برای گرم شدن خود را به مکان‌هایی که بعد از طلوع آفتاب‌گیر هستند، می‌کشانند؛ پس مراقب جاهای گرم باشید.

رستم زاد

بخش گردشگری تبیان

http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=219518

جاده چالوس؛ چهارمین جاده زیبای دنیا

رویا نمی بینید! شما در جاده چالوس هستید

 

جاده چالوس شاید از معدود جاده های ایران باشد که عبور از آن بهانه رسیدن به یکی از اماکن گردشگری نیست! این جاده خودِ منطقه گردشگری است! چهارمین جاده زیبای دنیا که صرف نظر از زیبایی رویایی اش، یکی از مهم‌ترین مسیرهای ارتباطی کشور هم محسوب می شود. این جاده از شمال به استان مازندران و شهرستان چالوس، از شرق به شهرستان تهران و شمیرانات، از غرب به منطقه طالقان و از جنوب به شهر کرج می رسد. جاده‌ای با قدمت بیش از نیم قرن که با پیچ و خم‌های متعدد در دل کوه و زیبایی‌های بکر طبیعی سفری خیال انگیز را برای مسافران رقم می زند.

رودخانه کرج که به موازات جاده کرج چـالوس امتداد دارد، سد کرج و روستای کوچک و زیبای واریان که مثل جزیره‌ای کوچک در آن سوی آب سدکرج قرار گرفته، زیبایی‌های این جاده را چند برابر می کنند.

شاید جالب باشد اگر بدانید که جاده کرج - چالوس در هر فصل به رنگی درمی‌آید و گاه تضاد رنگ‌ها چنان مناظر باشکوهی را مقابل چشمانتان می آورد که هر لحظه ممکن است دچار توهم خواب بودن و خواب دیدن شوید!

از سال 1312 که جاده کرج - چالوس مورد بهره برداری قرار گرفت تا مسیر تهران به ساحل دریاچه خزر هموار و کوتاه شود، کم کم انواع رستوران‌ها و واحدهای اقامتی و پذیرایی هم در کنار این جاده شکل گرفتند. این در حالی بود که ساخت سد امیر کبیر کرج هم در سال 1340 به جاذبه های این جاده اضافه کرد و در زمان کوتاهی این جاده به یکی از تفریحگاه‌های مهم گردشگری کشور تبدیل شد.

این بار اگر سری به جاده چالوس زدید، از محصولات و سوغات روستاییان این جاده هم سراغی بگیرید. انواع ترشی خانگی، قره قروت، سیر ترشی، عسل کوهستان، مربای عسل، عسل رس بسته، انواع ماست محلی بدون، سرکه سیب محلی، کره محلی، پنیر گوسفندی، انواع شیره انگور، سبزی های کوهی مانند و الک، قارچ و گلپر خشک و ترشی و... سوغاتی های خوشمزه ای هستند که برای چند روز هم که شده طعم خوراکی های صنعتی و کارخانه ای را از یادتان خواهند برد.

اما زیبایی و خاطره انگیز بودن جاده کرج - چالوس تنها به طبیعت شگفت انگیز و سوغات آن محدود نمی‌شود. این جاده تپه‌های باستانی و روستاهای تاریخی ای دارد که گاه قدمت آن به هزاران سال می رسد. تونل‌های تو در تو و طولانی هم یکی دیگر از جاذبه های جاده کرج چالوس هستند که در میان آنها حتما نام تونل کندوان را شنیده اید. معروفترین و طولانی ترین و یازدهمین تونل جاده چالوس!

بعد از این تونل است که جاده چالوس از خطه کرج خارج شده و به سوی وادی مازندران در آن سوی دیگر سلسله جبال البرز به سوی دریا سرازیر می‌شود. یعنی بعد از طی 79 کیلومتر از شروع جاده.

جالب است بدانید که تا اواخر دوره قاجار، اصلا جاده کرج - چالوس وجود نداشته و تنها یک مسیر خاکی و مالرو، راه دسترسی به روستاهای این‌ منطقه را تشکیل می داده است. اما این راه ناهموار آنقدر طولانی نبود تا ارتباط شمال و جنوب کشور را میسر کند.

اسناد و منابع تاریخی نشان می دهند که آثار باستانی با معماری‌های جالب و همچنین تپه‌های باستانی زیادی در حاشیه شرقی و غربی جاده کرج - چالوس قرار گرفته اند که از جمله آن ها می‌توان به بقایای قلعه‌ها و دژهای استواری مثل شاه دژ، قلعه دختر شهرستانک، قلعه تنگه کسیر، قلعه ری زمین و امامزاده های تاریخی با معماری های زیبا اشاره کرد.

این جاده رودخانه های شیرین و متعددی مثل رودخانه‌های وارنگه رود و شهرستانک است که همه و همه شاخه‌هایی از رودخانه اصلی کرج هستند.

البته جاذبه های این جاده به همین جا ختم نمی شود. اماکان تفریحی دیگری هم در کنار جاده کرج - چالوس هستند که اوقات خوشی را برای خانواده ها دست و پا می کنند. پیست اسکی در دیزین و پیست اسکی خور و روستاهای بسیار زیبای خور، آسارا، گچسر و واریان که به عنوان روستاهای هدف گردشگری کرج هم معرفی می شوند.

این در حالی است که چشمه وله در 70 کیلومتری شمال شرق کرج در روستای وله، چشمه گل کیله در شمال کاخ شهرستانک در کوههای بشم آهار و هفت چشمه در اوایل جاده چالوس از جاذبه های توریسم درمانی جاده کرج - چالوس به شمار می روند.

زیباترین جاده‌های جهان کدامند؟

اگر راننده وسیله نقلیه نباشید و مثلا به عنوان مسافر با اتوبوس در این جاده ها سفر کنید شاید به این نتیجه برسید جاده از مقصد بیش تر باعث تمدد اعصاب شما شده است. برخی از زیباترین جاده های جهان به قرار زیرند:

جاده سنگ قرمز آمریکا

این جاده سنگ قرمز را اغلب به نام "موزه بدون دیوار"هم می شناسند. جاده نمایش پر زرق و برقی از سنگ قرمز خیره کننده ارایه میدهد که به نظر می رسد مانند روح بی انتها است.

جاده اقیانوسه نروژ

جاده اقیانوسیه به عنوان یکی از برترین های ساخت و سازقرن انتخاب شده است و جاده اتصال Molde و Kristiansund در این کشور است. این جاده با مناظر جادویی از دریا شما را مشایعت می کند.

جاده اوبرلاپ سوئیس

جاده اوبرلاپ جاده ای باور نکردنی در کوه های سوئیس است که ارتباط مهمی بین مرکزی سوئیس و Graubunden Oberland است. این جاده واقعا محبوب تمام رانندگان اروپا است اما فقط در طول ماههای تابستان باز است. در فصل زمستان بسته می شود!

جاده له- مانالی هند

بزرگراه Leh – Manali در هند و با بیش از 297 مایل در میان رشته کوه هیمالیا واقع شده است. این جاده از یکی از بلندترین کوه ها در جهان می گذرد که با ارتفاع 2 تا 3 مایل از سطح دریا می باشد. گردشگران از سراسر جهان از این راه برای دیدن منظره های زیبا و عکاسی استفاده می کنند. مردم زیادی در کنار این جاده زندگی می کنند و در طول تابستان و درآمد زیادی از راه گردشگران کسب می کنند.

رانندگی در این جاده بسیار دیوانه کننده و پر خطر است اما منظره های زیبای آن باعث می شود بسیاری از افراد این جاده را انتخاب کنند

جاده استلویو ایتالیا

رانندگی در این جاده بسیار دیوانه کننده و پر خطر است اما منظره های زیبای آن باعث می شود بسیاری از افراد این جاده را انتخاب کنند. این جاده پر پیچ و خم، دارای صعود و فرود زیاد و بیش از 60 پیچ با چرخش تند است. در طول مسیر ارتفاع جاده 9000 پا افزایش پیدا می کند. این جاده در سال 1820 ساخته شده است و طرح آن کمی در دو قرن گذشته تغییر کرده است.

جاده کول دی تورینی فرانسه

این جاده در کوه های آلپ در بخش Alpes-Maritimes در فرانسه است. این جاده اساسا مجموعه ای از چرخش های تند است البته در عین حال می توانید از مناظر زیبای آن استفاده کنید. در اطراف این جاده خانه و ساختمان های دیگر، بسیار کم وجود دارد.

جاده چالوس

یکی از زیباترین جاده های داخلی کشور که تقریبا تمام مردم ایران آن را می شناسند جاده چالوس است. عبور از میان جنگل های انبوه وهیجان رانندگی در لبه پرتگاه های بلند این جاده باعث می شود تا عده ای تنها برای لذت بردن از جاده در آن سفر کنند. این جاده در سال 1312 به بهربرداری رسید و به عنوان چهارمین جاده زیبای دنیا شناخته می شود.

http://www.darabadmuseum.com/ موزه ی دارآباد تهران

موزه نهادی دائمی با اهداف غیر انتفاعی، در خدمت جامعه و تو سعه آن است که بروی همگان گشوده شده است و پژوهشهایی را در مورد شواهد مادی بشر و محیط زیست او انجام می دهد، این شواهد را گرد می آورد، نگهداری میکند، منتشر می سازد و به ویژه آنها را به منظور مطالعه، آموزش و تفریح به نمایش می گذارد.
موزه در برگیرنده مجموعه های با ارزش از نظر فرهنگی، هنری و تاریخی است.
در موزه این مجموعه ها در بخش های جانوری، گیاهی، زمین شناسی و مردم شناسی به نمایش گذاشته می شوند.
مهمترین وظیفه موزه های تاریخ طبیعی مطالعه و بررسی میراث طبیعی و انتقال این دانش از طریق آموزش و به نمایش گذاردن نمونه های قابل نگهداری و در جهت افزایش دانش زیست محیطی مردم و تشویق به حفاظت از آنها است.
از دلایل پیدایش این مجموعه ها، که در برگیرنده نمونه های طبیعی هستند، افزایش علاقه به تاریخ انسانی و طبیعی از جمله حیات وحش به معنی تمام موجودات زنده از گیاهان، جانوران، باکتری ها و سایر موجودات ذره بینی است که در محیط طبیعی خود زندگی می کنند.
کشور ما به علت وسعت زیاد، چین خوردگیها ، پستی و بلندیها و شرایط اقلیمی خاص از زیستگاههای طبیعی با ارزش است که گونه های متنوع و بی نظیری از حیات وحش گیاهی و جانوری را در دل خود جای داده است. این شرایط اقلیمی ویژه موجب شده است تا حدود 8000 گونه گیاهی، حدود 1086 گونه جانوری و در برگیرنده بیش از 517 گونه پرنده، حدود 209 گونه خزنده، 164 گونه ماهی، 194 گونه پستاندار، 22 گونه دو زیست و تعداد قابل توجهی از بی مهرگان در این محیط به زیست خود ادامه می دهند هر چند توجه به این امرضروری است که از میان این گیاهان و جانوران تعدادی از گونه ها در معرض خطر انقراض قرار دارند.
ساختمان دو طبقه موزه با زیر بنای بیش از 2500 متر مربع در زمینی به مساحت 12000 متر مربع در دارآباد واقع است. این بنا در سال 1372 در کوتاهترین زمان ممکن با انجام تغییرات وسیع و اساسی با صرف هزینه های قابل توجه، توسط شهرداری منطقه یک تهران تبدیل به موزه حیات وحش ایران شد.
موزه در سال 1376 به عضویت شورای بین المللی موزه ها (ICOM) و کمیسیون آموزش و ارتباطات سازمان جهانی حفاظت از طبیعت (IUCN-CEC) در آمد و در همین سال به شبکه جهانی اینترنت نیز پیوست.
موزه طبیعت و حیات وحش ایران در بخش های متعدد نمایشگر نمونه های زیستی متنوع ایران است و در سالن های آن پنج راسته پستانداران شامل خرگوشها، جوندگان، گوشتخواران، فردسمان، زوج سمان در 12 خانواده در برگیرنده خرگوش، سنجاب، موش، سگ سانان، خرسها، راسو، کفتار، گربه سانان، اسب و الاغ، گوزن، گاوسانان و خوکها ، بیش از 26 گونه از موجودات را به نمایش گذاشته است .
همچنین افزون بر 165 گونه پرنده از مجموع حدود 517 گونه پرنده شناسایی شده در ایران در سالن های موزه به نمایش در آمده است. از نمونه های قابل توجه و کمیابی که به مجموعه جانوری موزه اضافه شده پوست ببر منقرض شده ایران است.

عرفان خسروی: دانشمندان گامی دیگر به حل یکی از اسرار زندگی نزدیک‌تر شده‌اند؛ این‌که چرا اندازه خانواده‌ها با ثروتمندتر شدن جوامع، کوچک‌تر می‌شود؟
زیست‌شناسان فرگشتی مدت‌هاست بر سر این معما سردرگم هستند، زیرا انتظار می‌رود که انتخاب طبیعی به موجودات زنده فشار آورد تا تولید مثل خود را به حداکثر ممکن برسانند. اما در جوامع صنعتی سراسر جهان، افزایش ثروت مردم عمدتا با محدودشدن اندازه خانواده‌ها همزمان بوده است، پدیده‌ای که به اصطلاح «گذار جمعیتی» نامیده می‌شود.
در مطالعه‌ای که در نشریه Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences منتشرشده، محققان دانشکده بهداشت و پزشکی گرمسیری لندن، مرکز مطالعات عدالت تندرستی (موسسه کارولینسکا در دانشگاه استکهلم) و UCL (دانشگاه کالج لندن) نظریه‌ای محبوب را برای توضیح این پدیده عجیب، رد کرده‌اند. نظریه ردشده بیان می‌کرد باروری پایین می‌تواند در درازمدت موفقیت تکاملی را افزایش دهد، زیرا فرزندان تواناتر می‌شوند که به نوبه خود تعداد فرزندان با عمر بیش‌تر را افزایش می‌دهد و افرادی که عمر طولانی داشته باشند، می‌توانند فرزندان بیشتری پرورش دهند.
محققان دریافتند که با داشتن کودکان کمتر موفقیت اقتصادی و موقعیت اجتماعی فرزندان تا چهار نسل افزایش می‌یابد، اما در درازمدت باعث کاهش تعداد کل فرزندان می‌شود. آن‌ها نتیجه گرفتند که محدود کردن اندازه خانواده به عنوان یک انتخاب راهبردی در بهبود موفقیت اجتماعی و اقتصادی بچه‌ها و نوه‌ها در جوامع مدرن شناخته شده است، اما کسب این مزیت اجتماعی و اقتصادی لزوما به معنی دست‌یابی به موفقیت تکاملی و تولیدمثلی نیست.
این مطالعه حاکی از وجود رقابتی در جوامع مدرن میان تمایل به بهبود منافع اقتصادی و اجتماعی از یک سو و در مقابل موفقیت فرگشتی از سوی دیگر است. در این جوامع، موفقیت اقتصادی منجر به پیدایش نسل‌هایی می‌شود که زادگان کم‌تری تولید می‌کنند. درحالی که در جوامع سنتی و جوامع در حال توسعه، رفتارهایی که ثروت و موقعیت اجتماعی را بهبود می‌دهند، معمولا منجر به ظهور نسلی می‌شود که فرزندان بیشتری به دنیا می‌آورند.
محققان این فرضیه‌ها را با استفاده از داده‌های مربوط به زندگی 14هزار نفر سوئدی متولد اوایل قرن بیستم و نسل‌های بعدی آن‌ها آزمایش کردند. آن‌ها موفقیت‌های اجتماعی و اقتصادی هر نسل را با بررسی نشانه‌هایی مثل نوع مدرسه، ورود به دانشگاه و درآمد پس از بلوغ، بررسی کردند. موفقیت‌های فرگشتی نیز بر اساس میزان باروری و بقای زاده‌ها تا بزرگسالی، ازدواج قبل از سن 40 سالگی و و باروری ارزیابی شد.
در میان کودکان پسر و دختر گروه اصلی، هم کوچک‌تر بودن خانواده و هم موقعیت اقتصادی و اجتماعی بالاتر والدین در ارتباطی تنگاتنگ با نتایج بهتر در مدرسه، ورود به دانشگاه و درآمد آن‌ها بود. این اثرات به خصوص وقتی بزرگ‌تر بود که که باروری پایین و وضعیت اجتماعی و اقتصادی بالاتر همزمان وجود داشتند. به‌این ترتیب منافع خانواده‌های کوچک به ویژه در گروه‌های ثروتمندتر برجسته‌تر است. علاوه بر این، این برتری‌ها به نوبه خود به نوه‌ها و نبیره‌ها نیز منتقل شده‌اند.
اما بر خلاف نظریه‌ای که توسط این پژوهش رد شد، نه اندازه کوچک خانواده و نه توانایی پدر و مادر ارتباطی با موفقیت تولیدمثلی فراتر از نسل اول فرزندان نداشتند و حتی روی موفقیت تولید مثلی نسل‌های بعدی تأثیر منفی گذاشتند.
سرپرست این پژوهش، دکتر آنا گودمن، پژوهشگر دانشکده بهداشت و پزشکی گرمسیری لندن، می‌گوید: «بر اساس انتخاب طبیعی، شما انتظار دارید موجودات زنده منابع خود را برای تولید فرزندان بیشتر استفاده کنند تا تطابق بیشتری با محیط در نسل‌های بعدی آن‌ها پیدا شود. گذار جمعیتی از این نظر یک معما به شمار می‌رود، زیرا در نگاه نخست به نظر نمی‌رسد مردم چنین کاری انجام دهند. یکی از توضیحات سنتی برای این معما این است که تعادلی میان کیفیت و کمیت تولید مثل وجود دارد، زیرا داشتن فرزند بیشتر به نسلی منتهی می‌شود که خود کمتر قادر به تولید مثل هستند. یعنی کمیت بیشتر، منجر به کاهش کیفیت زیستی آن‌ها می‌شود. اما مطالعات ما نشان داد این تقابل کمیت با کیفیت تنها به موفقیت اقتصادی و اجتماعی فرزندان منتهی می‌شود، نه به موفقیت تولید مثلی آن‌ها.»
پژوهشگر دیگر این پژوهش، دکتر دیوید لاوسون، از گروه انسان‌شناسی در دانشگاه کالج لندن می‌گوید: «یکی از جالب‌ترین یافته‌های ما این است که رشد در یک خانواده ثروتمند باعث می‌شود مزایای تشکیل یک خانواده کوچک حتی بیش‌تر شود. در عوض کسانی که در خانواده‌های فقیرتر رشد می‌کنند، نفع چندانی از تشکیل خانواده‌های کوچک نمی‌برند، به این دلیل که موفقیت فرزندان خود را مرهون عوامل گسترده‌تر اجتماعی می‌دانند نه سرمایه خانوادگی و میراث مادی که برای آن‌ها به جا می‌ماند. این مشاهدات نشان می‌دهد عقلانیتی خاص در الگوهای باروری در جهان مدرن وجود دارد، زیرا نرخ زاد و ولد به نحو قابل ملاحظه‌ای در بخش ثروتمند جامعه کاهش می‌یابد و این همان زمانی است که گذار جمعیتی رخ می‌دهد.»
پروفسور ایلونا کوپیل از مرکز مطالعات عدالت تندرستی (موسسه کارولینسکا در دانشگاه استکهلم) گفت: «مهم است که به تبعات برابری‌خواهانه این یافته‌ها توجه داشته باشید. نخست این که تفاوت اندازه خانواده می‌تواند پیامدهای ماندگاری بر نابرابری‌های اجتماعی بگذارد. دوم این که این پژوهش نشان می‌دهد سطح آموزشی مردم و ثروت هر نسل نه تنها سطح تحصیل و درآمد فرزندان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بلکه همین اثر را روی نوه‌ها و نبیره‌های آن‌ها نیز می‌گذارد. از منظر گسترده‌تر سیاست‌های اجتماعی، یافته‌های ما نشان می‌دهد که حتی در یک کشور مانند سوئد با سطح نسبتا پایین نابرابری، باز هم به سیاست‌هایی نیاز داریم فرصت‌های برابر برای کودکان همه خانواده‌ها ایجاد کنند.»http://www.khabaronline.ir/detail/239606/science/fundamental-knowledge ۱۳۹۱/۶/۱۰