دکتر اوپن لندر: "هزینه واقعی انتخاب محصولات حیوانی = تخلیه منابع زمین"
دکتر ریچارد اوپن لندر، طرفدار محیط زیست و سلامتی و یک گیاهخوار وگان هستند که در طول ۴ دهه گذشته به مطالعه اثرات انتخاب های غذایی بر سلامت انسان و محیط زیست پرداخته است. ایشان همچنین رئیس و بنیانگذار مرکز تولید و آموزش مواد غذایی ارگانیک و نیز از بنیانگذاران پناهگاه نجات حیوانات هستند.
یافته های تحقیقاتی ایشان نشان می دهد که...

تولید محصولات حیوانی و مصرف آنها به شدت به سلامت ما آسیب می رساند و با کاهش مقدار عظیمی از زمین ها، آب شیرین، هوای تازه، موجودی غذایی، تنوع زیستی و منابع انرژی با سرعتی هراس انگیز ، آسیب های زیادی به زمین وارد می کند.

ایشان به عنوان نویسندۀ کتاب "به راحتی نا آگاه: ویرانی جهان و مسئولیت غذایی... آنچه برای خوردن انتخاب می کنید، سیاره مان را نابود می کند" در برنامه های رادیویی شرکت می کنند و برای روزنامه ها و مجلات مقاله می نویسند تا به افزایش آگاهی در مورد تغذیه آگاهانه بپردازد.

دکتر ریچارد اوپن لندر: ما در حال از دست دادن منابع جهانی با سرعتی بی سابقه هستیم. ما سالانه ۷۰ میلیارد یا بیشتر حیوان تولید می کنیم و این کار با سرعت تصاعدی در حال افزایش است. توضیح و درک این ارقام دشوار است، زیرا در هر روز به گفته سازمان خواربار و کشاورزی سازمان ملل 1.7 تریلیون مرغ در جهان و ۱ تا ۲ تریلیون ماهی در روندی قرار می گیرند که دیر یا زود کشته می شوند. این آمار بسیار زیاد است و همه منابع ما به خاطر همین مسئله، در حال کاهش است.

از سوی دیگر، ما همه این منابع و انرژیهایمان را برای تولید خوراک لازم برای پرورش این حیوانات به کار می بریم. در واقع فقط در حال تولید غذا نیستیم، بلکه حیوان تولید می کنیم و بعد آنها را می خوریم و نتیجه نهایی این است که ما چیزی می خوریم که برای خودمان نیز ناسالم است. لذا این به نوعی یک شمشیر دو لبه است که هم اینک با آن سر و کار داریم.

تولید گوشت در مقایسه با پرورش گیاهان برای غذا کم بازده است. سالانه ناحیه وسیعی از جنگل های بارانی ویران می شوند تا برای چرای دام و پرورش محصولات غذایی برای تغذیه دام زمین فراهم شود. بر اساس گزارش برنامه زیست محیطی سازمان ملل، فعالیت های مرتبط با پرورش دام بیش از % ۳۸ از زمین های سیاره را به خود اختصاص داده است. تولید محصولات حیوانی نیز به مقدار زیادی آب نیاز دارد. یک گوشتخوار، روزانه بیش از ۱۵ هزار لیتر آب مصرف می کند که ۱۵ برابر مقدار آبی است که یک فرد وگان مصرف می کند!

آب به تنهایی بزرگترین نگرانی هر دانشمندی است که به بررسی موقعیت ما در آینده می پردازد. ما در حال از دست دادن زمینها هستیم و انتظار می رود که تنها در عرض ۱۹ سال، سیستم های آبی مان را% ۴۰ خالی کنیم. لذا اگر ما برای همه جنبه های دامپروری، از آب استفاده نمی کردیم، حتماً می توانستیم هم اینک با صرفه جویی بیشتری آن را برای مصرف خود به کار بریم. واقعیت این است که همه در مورد کمبود آب نگران هستند، در حالیکه در واقع مشکل، مدیریت آب است.

توجه به گزینه های انتخابی مان و اثرات آن بر سلامتی خود و محیط زیست

به جای فن آوری ها، باید به گزینه ها نگاه کنیم. به جای انتخاب خوردن محصولات حیوانی که از مقدار زیادی آب استفاده می کند، می توانیم برای بقای خودمان از آب استفاده کنیم. اگر شما زمین تان را برای پرورش دام هایی به کار برید که از علف ها تغذیه می کنند، یک جریب هم برایتان کافی نیست.

برای این کار در اکثر زمینهای جهان، به ۵، ۱۰ و حتی بیش از ۲۰ جریب نیاز دارید. وقتی این کار را انجام دهید، بعد از ۲٫۵ سال، یعنی زمانی که طول می کشد یک گاو رشد کند. اساساً ۴۸۰ پوند (۲۱۷ کیلوگرم) از آن محصول حیوانی که مردم به آن غذا می گویند، به دست می آورید. در طول این ۲٫۵ سال، شما حدود ۳ تا ۴ تن متان و دی اکسید کربن ایجاد می کنید. و از حداقل ۲۰ تا ۳۰ هزار گالن آب استفاده کرده اید.

این حداقل مقدار آبی است که آنها می نوشند. اما در بیشتر موارد، آنها حدود ۱ تا ۲ میلیون گالن آب مصرف می کنند، به خاطر همه یونجه ها، و دیگر جنبه های مصرف آب که برای مثلاً آبیاری زمین به منظور رویش چمن برای تغذیه آنها نیاز است.

اگر شما برای تولید چیزی نظیر ترکیب کلم یا کوینولا از همان مقدار زمین تان استفاده کنید، در عرض این ۲٫۵ سال، حدود ۱۵۰۰۰ پوند (۶۸۰۰ کیلوگرم) غذا تولید می کنید. اگر نیم هکتار از زمین تان را برای کشت آبی استفاده کنید، می توانید در آن ۲٫۵ سال، ۳۰ هزار پوند (۱۳۶۰۰ کیلوگرم) گوجه فرنگی تولید کنید و در نهایت غذایی دارید که خوردن آن برای شما و کشت آن برای سیاره بسیار سالمتر است، بر خلاف محصولات حیوانی.

ارزش تنوع زیستی، تخمین ناپذیر است. در سطح جهان مقدار زیادی از گونه های گیاهان، غذای جمعیت جهان را تأمین می کنند و به بهبود کیفیت زندگی انسانها و حیوانات می پردازند. به عنوان مثال، بیش از ۷۰ هزار گونه گیاهی منابع دارویی هستند. گیاهان همچنین از منابع آبی و خاک حفاظت می کنند و از ذخیره غذایی حمایت می نمایند. اما در حال حاضر به خاطر تولید و مصرف غذاهای حیوانی و دیگر فعالیت های بسیار زیان آور انسان ها، ما وارد مرحله ای شده ایم که به آن "ششمین انقراض بزرگ" می گویند و میزان کنونی کاهش تنوع زیستی گیاهان و حیوانات، هزار تا ۱۰ هزار برابر بیشتر از میزان انقراض طبیعی است.

بسیاری از مردم متوجه ارتباط غذایشان با کاهش گونه هایی نظیر ببر جاوان، ببر تاسمانی یا لاکپشت ریدلی نیستند. اما در واقع، به گفته تعدادی از سازمانهای علمی نظیر اتحادیه جهانی حفاظت از منابع طبیعی، بیشترین مقدار از کاهش تنوع زیستی، به خاطر کاهش زیستگاه است.

فیلم مستندی وجود دارند که در آنها به وضوح نشان داده شده است که اکثر زمین ها برای دام استفاده می شود، نه برای کشاورزی. لذا سالانه ۳۰ هزار گونه حیوانی در حال انقراض هستند. در عرض تنها یک روز ۸۲ گونه حیوان دیگر نیز برای همیشه منقرض می شوند.
اکثر آن گونه های حیوانی به طریقی تحت تأثیر غذایی که ما می خوریم، یا اقدامات زیست ناپایدار برای صید ماهی در اقیانوس های ما، یا پرورش حیواناتی که در زمین شاهد هستیم، مرتبط است. واضح است که اگر ما به طور کامل از رژیم گیاهی پیروی کنیم، به سوی حفاظت واقعی از سیاره گام برمی داریم، چرا که در زیستگاه مان و در اقیانوس هایمان اینقدر ویرانی به بار نمی آوریم و گونه ها نیز حفظ می شوند.

هزینه های سنگین مصرف گوشت بر سلامت انسان ها و محیط زیست

دکتر اوپن لندر برآورد می کند که مصرف گوشت سبب می شود هزینه های درمانی سالیانه در آمریکا، حداقل ۱۵۰ میلیارد دلار باشد. من معمولاً سعی می کنم این موضوع را به طور متفاوت توضیح بدهم. سعی می کنم به این اشاره کنم که ما در آمریکا ۲٫۱ تا ۲٫۳ تریلیون دلار هزینه درمان می دهیم. در سال (۲۰۱۰) این هزینه ۲٫۱ تا ۲٫۳ تریلیون بود. حالا حداقل مقداری که می توان به مصرف محصولات حیوانی مرتبط دانست، حدود ۱۵۰ میلیارد دلار است. این حداقل مقدار آن است. زیرا اگر شما بیش از ۸۸ میلیارد دلار هزینۀ بیماری های ناشی از محصولات حیوانی یا ۱۸۰ میلیارد دلار هزینۀ فشار خون، ۳۰۰ میلیارد دلار هزینه سالیانه بیماری قلبی یا مشکلات قلبی عروقی و نیز ۱۰۰ تا ۱۲۰ میلیارد دلار هزینه دیابت را نیز به آن اضافه کنید، می بینید که دام ها یا حیوانات حداقل بین ۲۰، ۲۵، ۳۰ درصد از عوامل خطرناک همه این بیماری ها هستند. لذا حداقل هزینۀ درمان ۱۵۰ میلیارد دلار است. من فکر می کنم که این امر باید در طرح های ملی خدمات درمانی و بیمه محاسبه شود. و فکر می کنم عنوان کتاب بعدی من این باشد: "چرا باید بهای چیزی را پرداخت کنیم که دیگران آن را برای خوردن انتخاب کرده اند؟"

پرورش دام، بزرگترین منبع ناشی از فعالیت های انسانی برای تولید مقدار زیادی متان است، این گاز گلخانه ای در طول یک دوره ۲۰ ساله، پتانسیل گرمایی ۷۲ برابر بیشتر از دی اکسید کربن دارد.
دانشمندان می دانند که با افزایش گازهای گلخانه ای در اتمسفر در این دوران، که بیشتر از هر زمان دیگر است، گرمایش جهانی افزایش می یابد. لذا ما باید برای حل آن کاری انجام دهیم. نمی توانیم همچنان به این کارهایی که می کنیم، ادامه دهیم.

تحقیقات محققان نشان داده است که پرورش دام عامل % ۵۱ از همه آلاینده های گازهای گلخانه ای در اتمسفر ماست. مشکل از پرورش دام برای تغذیه انسان هاست. این آلاینده ها برطرف نمی شوند، مگر اینکه به طور کامل از خوردن حیوانات دست برداریم.

کشاورزی ارگانیک وگان به بهبود کیفیت خاک، آب و هوای سیاره می پردازد، لذا به تنوع زیستی کمک می کند. این اقدام همچنین با جذب و ذخیره دی اکسید کربن تغییرات اقلیمی را مهار می کند. آزمون کشاورزی مؤسسه رودال در آمریکا نشان داد که اگر ۳٫۵ میلیارد زمین قابل کشت در سیاره برای کشاورزی ارگانیک استفاده شود، این کار به حذف % ۴۰ از آلاینده های کنونی دی اکسید کربن می انجامد.

هم اینک جنبش های غذایی زیادی در جریان است. مشکل این است که همه آنها مثل یک قایق به پایین رود می روند و همه آنها با حیوانات مرتبط هستند. لذا این جنبش ها به هیچ جایی نمی رسند. در واقع آنها با این کار منابع بیشتری را هدر می دهند. لذا ما باید حیوانات را از این روند حذف کنیم. غذای واقعی، غذای ارگانیک و خرید غذاهای محلی، همگی بدون حیوانات بسیار سالم هستند. لذا می توان گفت که اگر ما حیوانات را مصرف کنیم، چه ارگانیک باشند چه نباشند، فرقی نمی کند، زیرا این کار برای محیط زیست، سیاره و خود ما سالم نیست. بنابراین اگر قرار است در مورد ارگانیک یا غیر ارگانیک صحبت شود، بهتر است آن را در مورد منابع گیاهی و سبزیجات به کار بریم و برای حفظ سلامتی خود و محیط زیست رژیم وگان ارگانیک را اتخاذ نماییم.

برای کسب اطلاعات بیشتر از دکتر ریچارد اوپن لندر لطفاً از این سایت دیدن نمائید:

www.ComfortablyUnaware.com

کتاب ایشان، به راحتی نا آگاه Comfortably Unaware در سایت بالا در دسترس است. برای تماشای فیلم ها، سمینارها و گوش دادن به فایل های صوتی دکتر ریچارد اوپن لندر و همچنین مطالعه مقالات علمی ایشان، لطفا از این قسمت دیدن فرمائید:

http://www.comfortablyunaware.com/media/
http://www.comfortablyunaware.com/speaking/
http://www.comfortablyunaware.com/video-of-the-month/

چندین نسل است که زباله هایمان را بیرون گذاشته ایم تا شهرداری آنها را جمع آوری و در زمینی با گودالهای بزرگ، موسوم به محل دفن زباله، مدفون کند. این درحالی است که در مقایسه با گذشته اقلام مصرفی بیشتری تولید می شود و جمعیت بیشتری روی سیاره در حال زندگی هستند که با فرهنگی که در آن بر مصرف بیشتر و بیشتر تاکید می شود، بدون توجه یا با توجهی اندک به اینکه کالاهایمان از کجا می آیند و چگونه ساخته می شوند. اکنون خرید به فعالیت و گرایشی اصلی در وقت فراغت تبدیل شده است و جاذبه اصلی یک کالای ویژه بسته به نحوه و نوع بسته بندی آن دارد. در این مقاله در مورد لزوم و فوریت ایجاد فرهنگسازی بازیافت در جامعه توضیحات بیشتری ارائه خواهد شد.
ما به عنوان یک جامعه منابع جهان را بیشتر و بیشتر مصرف و بیشتر و بیشتر مواد زائد تولید می کنیم. مسئولان محلی برای کاهش میزان دور ریزی مواد در جایگاه های دفن زباله و کوره های زباله سوزی تحت فشار فزاینده ای هستند. مشکل این است که این حفره های عظیم بر اثر میزان فزاینده ی زباله هرچه سریعتر پر می شود محلهای دفن زباله تعطیل می شوند و تدارک و اقدام برای ساخت محلهای جدید بسیار سخت است؛ چون:

• هیچکس نمی خواهد در مجاورت محل دفن زباله زندگی کند.
•  محل های دفن زباله گاز و مایع سمی تولید می کنند که باید کنترل و رسیدگی شود ولی بدون شک پدیدآورنده حوادثی خواهند بود.
•  

• هیچ کس نمی خواهد نزدیک یا مجاور کوره زباله سوزی که خاکستر و گازهای سمی و بوی بد تولید می نماید، زندگی کند

به همین دلیل در حال حاضر بریتانیا نه تنها اکنون مالیات بر دفن زباله دارد بلکه از سال 2006 یک دستورالعمل اتحادیه اروپا به مرحله اجرا در آمده است که برای تمامی کشورهای عضو، کاهش پیاپی مقادیری که در نهایت در محل دفن زباله دور ریخته می شود اجباری است . این به معنای دستیابی به مقادیر بیشتر بازیافت و کود و همچنین به معنی تغییر تلقی های ما از "مواد زائد" خواهد بود.

تصورات غلط درباره بازیافت:

چندین استدلال غلط بارها درباره بازیافت مطرح شده است، که گاها به دلیل استفاده نامطلوب از آمار و ارقام می باشد. اگرچه نیازمند گسترش امکانات و تسهیلات عمل آوری مجدد محلی تر، و ایجاد بازار مصارف همه موادی که بازیافت می شوند هستیم، اما این انتقادات صرفا اوهامی در مورد بازیافت هستند که به بررسی تعدادی از آنها را در این مقاله می پردازیم:

هزینه بازیافت کردن چیزها از تولید آنها از مواد جدید بیشتر است

این موضوع حقیقت ندارد . بسیاری از محصولات بازیافتی نه تنها در مصرف انرژی و آب صرفه جویی می کنند، بلکه مصرف مواد خام و مصرف انرژی برای تولید آن و همچنین آلایندگی ایجاد شده در فرآیند تحصیل مواد خام را کاهش می دهند. برای مثال خیلی بهتر است که آلومینیوم را به طور مداوم بازیافت کرد تا اینکه ذخایر محدود بوکسیت را به اسراف استخراج کرد و باعث آلایندگی غیرضروری و اتلاف انرژی در فرآیند تولید آن شد.

هزینه بازیافت کردن از هزینه دور ریختن زباله بیشتر است

تمامی هزینه ای که می کنیم برای جمع آوری زباله است ولی هزینه واقعی زیر پوشش هزینه های یارانه ای برای گورستان زباله پنهان است. با پرشدن گورستانهای زباله که هر سال افزایش می یابد، بازیافت روز به روز توجیه مالی بیشتری پیدا می کند.
" تولید یک تن کاغذ بازیافتی در مقایسه با تولید کاغذ از خمیر چوب نو، 74 درصد آلودگی هوای کمتر و 43 درصد آلودگی آب کمتر دارد."

حمل و نقل تمام مواد قابل بازیافت در سراسر کشور باعث ایجاد آلودگی زیادی می شود

درست است که در حال حاضر تعداد کمی دستگاه عمل آوری مجدد برای مواد قابل بازیافت وجود دارد و هزینه های حمل و نقل و آلایندگی های مربوط به آنها قابل توجه است، با این حال هرچه مصارف بیشتر شود، بازارها گسترش یابند و عمل آوری مجدد ملی بیشتری ایجاد شود، تقاضای بازار برای موار بازیافتی افزایش خواهد یافت.

 مستلزم زمان بسیار و مکان بزرگ است، که در اختیار نیست

لازم است که ظرفی را برای مواد قابل بازیافت اختصاص دهید، و در این صورت در فضای ظرف زباله تان صرفه جویی می شود و شاید حتی احتیاج به ظرف زباله کوچکتری باشد. هنگامی که کار بازیافت را به طور منظم انجام دهید، زمان کمی صرف آن خواهد شد.

باید تمام برچسبها کنده شوند و این کار زحمت بسیاری دارد

لازم نیست برچسب های روی قوطی ها و بطری های را بکنید، اما ظرفهای حاوی غذا باید آبکشی شوند چراکه با این کار می توان تا حد زیادی در انرژی مصرفی برای شستشوی قوطیها و بطری ها صرفه جویی کرد.

کالاهای بازیافتی کیفیت پایینی دارند

کالاهای تولیدی از مواد بازیافتی، به همان خوبی _اگر بهتر نباشند_ کالاهای ساخته شده از مواد خام هستند. برای مثال در سراسر دنیا، هواپیماهای تجاری و نظامی از لاستیکهای روکش شده استفاده می کنند و این در جایی است که ایمنی در آن بسیار اهمیت دارد.

( WWW.greenshop.co.uk) 

آلومینیوم، شیشه و بعضی پلاستیکها را می توان بدون اینکه کیفیت کاهش یابد بازیافت کرد. با این حال، کاغذ را فقط می توان در تعداد دفعات محدودی بازیافت کرد. زیرا الیافهای آن کوچک و کوچکتر می شوند اما می توان آن را برای دیگر کالاها مجددا عمل آورد. بسیاری از عمل آورنده های کاغذ برای ساخت کاغذ جدید، الیفهای نو و دراز را با کاغذی که مجددا عمل آوری شده مخلوط می کنند.

کالاهای بازیافتی بسیار گران هستند

همیشه این طور نیست! به هرحال این بازار جدید است و ایجاد تقاضا برای کالاهایی که مواد بازیافتی را مصرف می کنند اهمیت دارد و به پایین تر آمدن قیمتها در دراز مدت کمک می کند.میزان مواد دور انداختنی که می توان دوباره از آنها استفاده کرد حیرت انگیز است. بنابراین بهترین گزینه کاهش دادن مواد زائد است. در اینجا به چند راهکار بسیار ساده اشاره می کنیم:

کمتر مصرف کنید، کمتر جنس بخرید

بیشتر چیزهایی را که دور می اندازیم می تواند توسط افراد دیگری استفاده شود . موسسات خیریه، مراکز فروش اجناس دسته دوم و بازار خیریه خدمت بزرگی در حیات تازه بخشیدن به اقلام اضافی ما می کنند.

هرجایی که می شود از بسته بندی احتراز کنید

تقریبا هر زمانی که به خرید می رویم با عرضه بیش از حد اقلام بسته بندی شده مواجه می شویم. غالبا تمام اینها در کیسه کوچک پلاستیکی دیگر و سپس در یک کیسه پلاستیکی بزرگ قرار داده می شوند. خودتان را عادت دهید که از دریافت این کیسه ها امتناع کنید! همیشه کیسه های خرید خودتان را همراه داشته باشید.

هر زمان که می توانید کالاهای با کیفیت بخرید

از خرید کالاهای بی دوام اجتناب کنید (البته در صورت امکان) همه می دانیم که چیزی که واقعا خوب ساخته شده است بیشتر از کالاهای ارزان تر نامرغوب عمر می کند.

محلی خرید کنید، جهانی فکر کنید و اقتصاد محلی تان را تقویت کنید

- محلی خرید کنید، جهانی فکر کنید و اقتصاد محلی تان را تقویت کنید.
- خرید محلی و کالهای دست ساخت را مورد توجه قرار دهید و صنعتگران محلی را حمایت کنید.
- در هنگام خرید قطعات پیش ساخته قابل مونتاژ به دنبال نوعی باشید که از منبعی با مدیریت جنگل پایدار تامین شده است.
-تا حد امکان از اجناس یکبار مصرف استفاده نکنید
- تا حد امکان از چیزهایی که نمی توانید آنها را دوباره استفاده یا بازیافت کنید، اجتناب کنید.
- تعمیر کنیم، به وضع اول برگردانیم، دوباره به کار بیندازیم،باز آفرینی کنیم و دوباره استفاده کنیم.

تفکیک و تمیز کردن زباله هایمان را در زمره کسب عاداتمان قرار دهیم

بسیاری از ما به آسانی امکان تفکیک حداقل معمول ترین موار بازیافت همچون شیشه، مجلات و روزنامه ها، قوطی های قلعی و آلومینیومی و لباسها را داریم.

اقلام بازیافتی را بخرید

هرچه تعداد بیشتری از ما در پی خرید اقلام بازیافتی باشد کیفیت ساخت آنها نیز به مرور بهتر خواهد شد.

کود سازی (کمپوست)

 کودسازی خانگی بسیار تاثیر گذار است. این امر صرفا عمل آوری مجددی است که می توانیم آن را به طور کامل انجام دهیم و به این طریق مقدار زیادی از محتویات سطل زباله حذف می شود. حدود 2/3 از زباله هایمان از موادی است که می توان به کود تبدیل کرد. (در آینده به طور مفصل به این بحث خواهیم پرداخت).
از طریق بازیافت ، در مصرف انرژی و مصرف ذخایر طبیعی صرفه جویی می شود و دفع زباله کاهش می یابد. در دنیایی مملو از پیامهای گمراه کننده، جایی که به نظر می رسد مشکلات زیست محیطی آنقدر بزرگ است که ما بطور انفرادی نمی توانیم روی آنها اثر بگذاریم، یکی از ساده ترین روشها برای تاثیر مثبت داشتن برجهان، کاهش زباله های فردی خود، بازیافت و به کود تبدیل کردن آنها است.

منبع:

کمتر مصرف کنید، دوباره استفاده کنید، بازیافت کنید
نوشته نیکی اسکات
ترجمه: محمد رضا هراتی

استراتژی ها و مزایای استفاده از نور طبیعی

نور طبیعی یک وسیلۀ مهم در دست یافتن به پایداری است. تولید الکتریسیته یکی از آلوده کننده های بزرگ است که مواد شیمایی مضری را تولید می کند مانند دی اکسید سولفور، کربن و انتشار جیوه. همچنین تولید نیروی الکتریکی می تواند به دیگر مشکلات زیست محیطی مانند تاثیر بر کیفیت آب، افزایش تولید زباله ها و افزایش مناطق صنعتی، ارتباط داده شود. از اینرو، کاهش استفاده از نور مصنوعی، حیاتی می باشد.

در اینجا به برخی از استراتژی هایی که می توانید به همراه مزایای نور طبیعی از آن ها استفاده کنید، می پردازیم.

استراتژی های نور طبیعی:

1. جهت صحیح قرار گیری پنجره برای به حداکثر رساندن استفاده از مزایای روشنایی روز: هدف از این استراتژی استفاده از نور خورشید است که از طریق اندازه و محل قرار گیری پنجره ها وارد می شود این استراتژی باید کیفیت نور را با توجه به ماهیت اتاق، افزایش دهد. برخی از مزایای بدست آمده در استفاده از روشنایی روز، کاهش مقدار عایق بندی و چشم اندازهای خوب هستند. اما این مشکلات می توانند با استفاده از سایه بان های* سقفی و بوسیله اجتناب از قرار دادن پنجره ها در دو سمت شرقی و غربی ساختمان، کاهش بیابند.
* هرگونه پیش آمدگی در ساختمان مانند کنسول یا پیشخوان که جلوی تابش مستقیم خورشید را گرفته و نور غیر مستقیم را باعث شود.

2. تعبیه ردیفی از پنجره ها در بخش فوقانی دیوار: این استراتژی از مدت ها قبل در معماری مصر مورد استفاده قرار گرفته است. یک نورگیر در بالای دیوارها با استفاده از ردیفی از پنجره هاست. این استراتژی باستانی و طبیعی نوردهی برای خانه های هم کف و وسیع که سقف در امتداد خط پشت بام است* مناسب است.
* منظور ساختمان یک طبقه و وسیع است که سقف داخلی با سقف خارجی یکی باشند.

3. در نظر گرفتن نورگیرهای سقفی. اگرچه این استراتژی نوردهی طبیعی بعنوان منبعی مستعد برای دریافت گرمای بیش از حد و همچنین از دست دادن گرما در زمستان در نظر گرفته می شود، اما نصب صحیح آن می تواند این مشکلات را کاهش داده و مزایای آن را افزایش دهد. استفاده از شیشه نیمه شفاف (مات) می تواند بطور بالقوه ای انعکاس نور بیش از حد را کاهش داده و باید حداقل از شیشه های دوجداره استفاده شود. حتی یک دریچه سقفی که در پایین میله نورگیر قرار دارد نیز به بهبود پخش نور کمک می کند.

نورگیرهای لوله ای نوعی از نورگیرهای سقفی هستند که به مهیا نمودن نور طبیعی در قسمت هایی که امکان نصب پنجره به خاطر ارتفاع یا طراحی اتاق وجود ندارد، کمک می کنند. نورگیرهای لوله ای از یک جمع کننده نور که در سقف نصب شده استفاده می کنند که می تواند نور را به درون یک لوله پلاستیکی یا فلزی منعکس کند که بعد از آن نور خورشید منتشر شده را به فضای داخلی راهنمایی می کند. این وسایل برای زیرزمین های فاقد پنجره و حتی زیرزمین ها در خانه های یک طبقه ای مناسب می باشند.

4. انتخاب سایبان های جمع شدنی. این استراتژی نگرانی برای کنترل شدت نور طبیعی را حل می کند. سایبان های جمع شدنی از دیگر استراتژی های نفوذ نور در پنجره ها از قبیل شیشه های دودی، کرکره ها و سایبان های ثابت، به مراتب برتر هستند. این وسیله حرارت جمع شده در طول فصل های گرم را کاهش می دهد و در طول زمستان بعنوان عایق عمل می کند.

5. طاقچه های نور و کرکره های روزنه دار پنجره. تمرکز این استراتژی بر انعکاس نور از منابع مستقیم نور می باشد که به موجب آن از شدت نور کاسته شده در حالیکه نور در بخش هایی که امکان دسترسی به آن ها را ندارد نیز منتشر می شود.

دلایل قانع کننده:

1. کاهش مصرف انرژی. وابستگی کمتر به نوردهی مصنوعی می تواند به کاهش 10 درصدی استفاده از الکترسیته کمک کند.
2. کاهش عوامل میکروبی و قارچ های داخل ساختمان. بیشتر بیماری ها، بویژه مشکلات مزمن تنفسی اغلب با عوامل باکتریایی و قارچ ها که در بخش های مرطوب ساختمان از قبیل زیرزمین ها و حمام ها تشکیل می شوند، ارتباط داده می شوند. نور طبیعی می تواند بطور طبیعی تولید ارگانیسم های مضر را کاهش دهد و نور خورشید بعنوان یکی از بهترین ضد عفونی کننده ها در نظر گرفته می شود.
3. سلامتی ناشی از ویتامین D. مقدار فراوان نور خورشید می تواند از کمبود ویتامین های D و B1 که ممکن است باعث ایجاد بیماری هایی از قبیل نرمی استخوان و بری بری شوند، جلوگیری کند.
4. بهبود کارایی به سبب تغییرات در محیط کار. بسیاری از موارد بررسی شده به این نتیجه رسیده اند که در اماکنی که از نور طبیعی استفاده شده است، بهبود قابل توجهی در کارایی کارکنان دیده می شود.
5. افزایش جذابیت های بصری در طراحی داخلی. روشنایی طبیعی هنوز هم یکی از بهترین انواع سیستم های نوردهی می باشد که در طراحی داخلی استفاه می شود و می تواند چالش برانگیز و در عین حال کاری رضایت بخش در ترکیب موفقیت آمیز آن با سازه یا ساختمان، باشد.

روی هم رفته، نوردهی طبیعی گستره ای از مزایای بلند مدت را ارائه می دهد که بر کل سلامت دنیایی که در آن زندگی می کنیم تاثیر می گذارد.

http://www.onegreenplanet.org/lifestyle/natural-lighting/

بزرگترین دریاچه جهان را صدها هزار تن آلودگی نفتی تهدید می کند

میانگین دمای هوا در تاریخ زمین هیچ گاه این اندازه بالا نبوده است

  منبع:http://erijd.ir/index.php?option=com_content&task=view&id=1198&Itemid=1

روشی نوین برای حذف رنگدانه های آلی از محیط زیست ارائه شد

محققان پژوهشگاه مواد و انرژی، به روشی برای تخریب رنگدانه های آلی مضر از محیط زیست دست یافتند. رنگ ها یكی از پرمصرف ترین مواد شیمیایی محسوب می شوند و همواره بخشی از آن وارد طبیعت می گردد. بنابراین باید به دنبال راه حلی برای از بین بردن آنها در محیط زیست بود. آذرمیدخت حسین نیا، عضو هیئت علمی پژوهشگاه مواد و انرژی در مورد هدف انجام كار پژوهشی خود گفت: هدف ما از انجام این كار پژوهشی این بود كه توانایی كاتالیزوری نانوپودر تیتانیم دی اكسید را نشان دهیم. حسین نیا افزود: لذا برای دستیابی به هدف خود، ابتدا نانوپودر تیتانیوم دی اكسید را با روش رسوبی یعنی با استفاده از تیتانیوم كلراید و محلول رقیق آمونیاك در ایزوپروپانول تهیه كرده و پس از صاف كردن رسوب آن به روش تقطیر آزئوتروپیك، با بنزن آبگیری نمودیم. پودر به دست آمده پس از كلسینه كردن، دارای نانوكریستال های تقریباً یكنواختی بودند. در ادامه شش نوع رنگ آلی با مركز رنگی مختلف را انتخاب كرده و محلول آنها در آب یا مخلوط آب و الكل را تحت تابش نور خورشید قرار دادیم و سرعت تخریب آنها را بررسی كردیم. نتایج این پژوهش حاكی از آن است كه رنگ های آلی با هر مركز رنگی در حضور نانوذرات TiO۲ با (اندازه ای كوچكتر از ۲۵ نانومتر)، با سرعت های متفاوت تخریب می شوند كه البته تابش نور خورشید برای این تخریب كافی است. وی در مورد كاربرد این كار تحقیقاتی در ایران گفت: متأسفانه در كشور ما خیلی برای بهبود محیط زیست هزینه نمی شود و كمتر ارگانی در این رابطه سرمایه گذاری می كند.

برگرفته از: www.aftab.ir

7تالاب در فهرست سايتهاي تخريب شده ايران

  منبع: http://erijd.ir/index.php?option=com_content&task=view&id=1202&Itemid=1

ترجمه: حامد صوفی

از بمبئی خبر می رسد: وزارت مؤتلفه محیط زیست و جنگل های هندوستان¹ MoEF)) آزمایش بر روی حیوانات زنده را در مؤسسات آموزشی و پژوهشی (به استثنای تحقیقات مولکولی)، ممنوع اعلام نمود.

وزارت مزبور، به موجب قانون پیشگیری از ظلم به حیوانات² و به منظور خاتمه بخشیدن به زنده شکافی حیوانات در دانشگاه ها، دانشکده ها، مؤسسات تحقیقاتی، بیمارستان ها و آزمایشگاه ها، دستورالعمل هایی را به کمیسیون اعطای کمک های مالی دانشگاهی، وزرات بهداشت و رفاه خانواده و شوراهای داروسازی و پزشکی هند، صادر نموده و از آنها خواسته است نسبت به استفاده از جایگزین هایی از قبیل شبیه سازهای کامپیوتری مبادرت بورزند.

بر طبق اظهار نظر MoEF، دولت مرکزی موظف است به منظور اجتناب از اعمال درد و رنج های غیرضروری به حیوانات، جایگزین های آزمایش روی حیوانات را به کار ببندد؛ هم اکنون جایگزین های مؤثری در قالب سی دی ها، شبیه سازهای کامپیوتری و مانکن ها در دسترس بوده و نه تنها به طور کامل می توانند جایگزین آموزش آناتومی و فیزیولوژی گردند، بلکه ابزارهایی به مراتب بهتر در آموزش داروسازی و علوم پزشکی نیز محسوب می شوند.

دستورالعمل های مربوطه، بر پایه وظایف کمیته کنترل و نظارت بر تحقیقات و حیوانات³ (CPCSEA) تنظیم  شده اند؛ این کمیته، بر پایه مفاد بند 15 قانون پیشگیری از ظلم به حیوانات شکل گرفته است و هفت نماینده را در بر می گیرد که سه نفر از آنها توسط CPCSEA تعیین شده و چهار نفر دیگر، مربوط به مؤسسات آموزشی می شوند.

منگل جین⁴، نماینده کمیته رسمی اخلاق حیوانی⁵ (IAEC) و منصوب شده توسط CPCSEA، بیان می دارد: صرف نظر از تحقیقات مولکولی نوین، لازم است انجام آزمایش های حیوانی در کلیه مؤسسات متوقف شود. حیوانات، قربانی حجم بالایی از تحقیقات تکراری در آزمایشگاه ها می باشند ... می توان در دانشکده های پزشکی و دارسازی، از اعمال ظلم های ناخواسته  نسبت به حیوانات جلوگیری به عمل آورد. دستورالعمل های تنظیم شده، دوره های 5 ساله حبس و مجازات های مالی را در بر می گیرد.

ترجمه : باهر طالاری

در روند تولید و پشت پرده محصولات آرایشی و زیبایی حقیقتی زشت نهفته است :

آزمایش بر روی حیوانات جان هزاران حیوان مثل خرگوش ، خوکچه هندی ، موش و موش صحرایی وحیوانات دیگر را برای تست هایی مثل سم شناسی (Toxicology) به مخاطره انداخته و زندگی آنها را پر از درد و رنج کرده است، مثل مرسوم ترین آنها که آزمایش سوزش پوست می باشد و هر ساله برای محصولات بهداشتی و نظایر آن ها بر روی هزاران حیوان صورت می گیرد.

حرکت جدید سازمان کمیته پزشکان برای پزشکی مسئولانه (PCRM) با نام COME CLEAN از شرکت های آرایشی می خواهد که اگر از این آزمایشات استفاده می کنند به آنان اطلاع دهند تا بتوانند به این شرکت ها در جایگزین کردن راه کارهای برتر و عاری ازظلم کمک کنند .

نمونه ای از پلیدی های پشت پرده برخی شرکت های آرایشی در مورد آزمایشات حیوانی که می تواند به سادگی با روش های غیر حیوانی جایگزین شود :

پوست خرگوش یا دیگر حیوانات را برهنه و آغشته به مواد شیمیایی می کنند و به مدت چهار ساعت برای آزمایش تحریک پوستی یا جوش ، التهاب ، زخم و یا دیگر علائم آسیب پوست منتظر می مانند . سپس به مدت بیش از 14 روز برای تست آسیب های قابل برگشت و یا غیر قابل بازگشت پوستی مورد مشاهده قرار می گیرد .

در حالی که این آزمایشات دردناک روشی موثر و قابل قبول برای آزمایش محصولات آرایشی و بهداشتی نیستند ، و موجودات مختلف واکنش های متفاوتی در مقابل مواد از خود نشان دهند .

بنابراین آزمایش های حیوانی به طور درست و دقیق پیش بینی نمی کند که این مواد شیمیایی چه تاثیری بر پوست انسان خواهد داشت . روش های آزمایش غیر حیوانی برای سلامت عمومی بسیار ضروری است ، چون آنان می توانند نحوه واکنش و پاسخ انسان ها به محصولات و ترکیبات آن ها را دقیق تر پیش بینی نمایند .

ما در مورد این قضیه چه کارهایی می کنیم ؟

جنبش COME CLEAN از شرکت های آرایشی و محصولات بهداشتی می خواهد تا تضمین کنند که از حیوانات برای هیچ یک از آزمایشات محصولات و یا ترکیبات محصولات خود استفاده نمی کنند .

کارشناسان PCRM با شرکت هایی که از آزمایشات حیوانی استفاده می کنند کار خواهند کرد و به آنان آگاهی داده و توصیه خواهند نمود که روش های غیر حیوانی را در برنامه های خود وارد کنند تا هم محصولاتی سالم تر برای انسان ها فراهم سازند و هم حیوانات را از درد و رنج خلاص کنند .

قانون هیچ شرکت آرایشی و بهداشتی را ملزم به استفاده از آزمایش های حیوانی نکرده است . اتحادیه اروپا آزمایش های حیوانی برای این گونه محصولات را ممنوع نموده است . و بیشتر آمریکایی ها خواستار توقف آزمایش های حیوانی برای این محصولات می باشند .

یک نظرسنجی مستقل از PCRM که در سال گذشته انجام گرفت نشان می دهد که 61 درصد آمریکایی ها بر این عقیده می باشند که نباید به شرکت ها اجازه داده شود تا محصولات آرایش صورت ، کرم های اصلاحی و دیگر محصولات آرایشی و همچنین بهداشتی را بر روی حیوانات آزمایش کنند . 72 درصد از مردم آمریکا گفته اند که آزمایش محصولات آرایشی و بهداشتی بر روی حیوانات غیر اخلاقی می باشد .

-------------------------------------------------
Dr.Bernard , June 21, 2012

http://noanimaltesting.ir