قاعدتا اين گفته به معناي صدور مجوز براي احداث جاده اي خواهد بود که بعد از آزادراه تهران-شمال بحث برانگيزترين پروژه راهسازي در کشور بوده و بيشترين مناقشات و مخالفتها را برانگيخته است.  با اين وجود پرسشهاي کارشناسان محيط زيست همچنان باقي است: نقشه هاي موصوف چرا اسناد طبقه بندي تلقي شده و هرگز پيش از آغاز عمليات اجرايي در معرض تماشا و قضاوت نهادهاي علمي و کارشناسان مستقل قرار نمي گيرند؟ اين نقشه ها را چه کسي تهيه کرده است؟ چگونه ممکن است جاده اي که زيستگاه را به دو نيم تقسيم مي کند مشکل زيست محيطي نداشته باشد؟ زيستگاههاي دو نيم شده بر اساس شاخصهاي زيست محيطي بين پنجاه تا حتي نود درصد ارزش خود را از دست مي دهند. اين ميزان در پروژه جنگل ابر آيا مورد محاسبه قرار گرفته است؟ به خاطر فقط چند کيلومتر کوتاهتر شدن مسير، آيا واقعا ضرورت دارد به موازات جاده آسانگذر و ايمن آزادشهر-شاهرود جاده ديگري در قلب يکي از کم نظيرترين چشم اندازهاي طبيعت ايران احداث شود؟ شبهاتي که در باره تغيير کاربري و فروش هزاران هکتار اراضي کشاورزي و جنگلي مسير جاده جديد وجود د ارد چقدر جدي است؟

بعد: پس زمينه اقتصادي و اجرايي مديريت کنوني سازمان حفاظت محيط زيست از بدو انتصاب ايشان در سال 1388 اين گمان را گسترانده بود که قرار است در دوره جديد سازمان مذکور نقش تسهيل کننده در مسير اجراي پروژه هاي عمراني را داشته و به اين شکل روند پرداخت هزينه توسعه از محل محيط زيست و ميراث طبيعي ايران تشديد شود. تبليغ گسترده براي شوآفهايي مثل طرح احياي ببر مازندران (با واردات دو ببر سيبريايي ناخوش که يکي هم تاکنون جان به جان آفرين تسليم کرده و ديگري هم به زودي تلف خواهد شد!) و برعکس چشم بستن مدام بر اجراي انواع پروژه هاي مخرب و زيانبار تاکنون مويد انگاره مذکور بوده است. موافقت با احداث جاده ابر متاسفانه فرض مذکور رااز يک انگاره به انگاشتي مسلم تغيير مي دهد.

این‌ها بخشی از اظهارات «سلیم شالوم» مربی کوهنوردی و راهنمای کوهنوردان است که اکنون هدایت 9 گردشگر و کوهنورد آلمانی را در علم‌کوه برعهده دارد.

این گردشگران آلمانی که یک راهنمای کوهنورد از آلمان و یک راهنمای تور ایرانی آن‌ها را در این سفر همراهی می‌کنند، قرار است پس از علم‌کوه به دماوند صعود کنند و سپس سفر در ایران را با گشتن در اصفهان و شیراز ادامه دهند. برنامه‌ی آن‌ها توسط یک شرکت گردشگری معروف آلمانی که تورهای کوهنوردی را اجرا می‌کند و هدف آن، بیشتر صعود به قله‌های بلند است، برنامه‌ریزی شده است.

شالوم درباره‌ی وضعیتی که در علم‌کوه با آن مواجه شده‌اند، به خبرنگار سرویس گردشگری خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، توضیح داد: فدراسیون کوهنوردی این هزینه‌ی ورودی را در کوه‌هایی مانند علم‌کوه و دماوند فقط از خارجی‌ها می‌گیرد و در حالی که این کوهنوردان و گردشگران انتظار دارند به ازای پرداخت این پول، خدماتی دریافت کنند، هیچ خدماتی به آن‌ها داده نمی‌شود.

او ادامه داد: یک خارجی 450 یورو می‌دهد تا به ایران سفر کند و وقتی به کوه می‌آید، توقع دارد خدمات خوبی بگیرد.

این مربی کوهنوردی سپس به شرایط علم‌کوه اشاره کرد و گفت: این منطقه، کثیف است و زباله‌ها در مسیر حرکت کوهنوردان ریخته شده‌اند. ‌اگر فدراسیون پولی بدهد، آخر فصل تعدادی قاطر بالا می‌فرستند که زباله‌ها را پایین کوه بیاورند. علاوه بر این، علم‌کوه دو سرویس بهداشتی دارد که یکی را طوفان خراب کرده و دیگری هم درش بسته است. این شرایط در حالی است که گردشگران و کوهنوردان خارجی باید 30 دلار ورودی بدهند.

شالوم اظهار کرد: فدراسیون کوهنوردی خدمات خوبی نمی‌دهد. سال گذشته در این منطقه سیل آمد و تعدادی از پل‌ها خراب شدند و هنوز برخی از آن‌ها تعمیر نشده‌اند. به همین دلیل، عبور برای کوهنوردان و گردشگران سخت‌ شده است، بویژه آن‌که در گروه 9 نفره‌ی ما، چند نفر بیشتر از 70 سال سن دارند و عبور آن‌ها از این پل‌ها خیلی نگران‌کننده بود.

این مربی کوهنوردی به مشکلاتی که باربرهای محلی برای کوهنوردان و گردشگران ایجاد می‌کنند، اشاره و بیان کرد: ‌باربرهای محلی هر قیمتی که بخواهند از کوهنوردان می‌گیرند، چون می‌دانند ما برای حمل وسایل‌مان به آن‌ها و قاطرهای‌شان وابسته هستیم و اصلا کوتاه نمی‌آیند. به همین دلیل، ما مجبور شدیم برای یک ساعت اضافه راه، حدود 700هزار تومان به باربرها بدهیم که دست آخر هم تا یک مسیری بیشتر نیامدند.

او همچنین افزود: این مشکل در کوه دماوند هم وجود دارد، باربرهای محلی هر قیمتی که بخواهند به کوهنوردان و گردشگران خارجی می‌دهند، مثلا آن‌ها که برای حمل یک کوله‌پشتی 18 کیلوگرمی 25هزار تومان می‌گیرند، از یک خارجی 100 تا 150هزار تومان برای حمل همین کوله طلب می‌کنند.

مهران اعتمادی که راهنمای تور این گروه 9 نفره‌ی آلمانی است هم به خبرنگار ایسنا گفت: حدود پنج سال است که فدراسیون کوهنوردی برای علم‌کوه ورودی تعیین کرده است. با این حال، وقتی به این منطقه می‌آییم باید پیش از آمدن گردشگران و کوهنوردان خارجی سریع برای تمییز کردن پناهگاه اقدام کنیم، خیلی وقت‌ها هم این افراد متوجه حرکت ما می‌شوند که این برای ما آبروریزی است.

او ادامه داد: در این گروه، یک کوهنورد حرفه‌یی آلمانی حضور دارد که به 62 کشور دنیا سفر کرده و سه بار هم به ایران آمده است، برای همین ما نمی‌توانیم سر او کلاه بگذاریم و او متوجه شرایط ما می‌شود. دست کم می‌توانند این ورودی را نگذارند تا ما تکلیف خود را بدانیم.

اعتمادی همچنین به رفتار برخی باربرهای محلی اشاره کرد و افزود: محلی‌ها به محض این‌که یک خارجی می‌بینند، فکر می‌کنند باید پول بیشتری بگیرند، مگر چه فرقی می‌کند؟!

این راهنمای تور بیان کرد: اگر قرار است نظارتی باشد، قیمت‌ها را مشخص کنند تا ما با باربرهای محلی دچار مشکل نشویم، اگر هم قرار نیست نظارت کنند، ورودی برای این کوه‌ها نگیرند، چون پنج شش سال پیش که علم‌کوه ورودی نداشت، شرایط ما بهتر از حالا بود.

اعتمادی در پایان سخنانش از مسؤولان خواست که برای طبیعت و اکوتوریسم هیچ کاری نکنند و در ادامه هم گفت: اگر آن‌ها با طبیعت کاری نداشته باشند، همه چیز روی روال خود پیش می‌رود، چون دقیقا از زمانی که فکر کردند از این راه می‌شود، پول درآورد، اوضاع طبیعت بدتر شده است.

قبلا و در موارد مشابه گفته می شد که مسئولان به جای اقدام راهبردی و موثر فقط حرف می زنند. ظاهرا موضوع انرژی پایدار آنقدر کم اهمیت بوده که حتی به یک اشاره مختصر در انتهای یک سخنرانی یا ذیل یک بیانیه هم نمی ارزیده است. من کلی اخبار و فعالیتهای سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در چند ماه گذشته را وارسی و جستجو کردم، دریغ از حتی یک اشاره مختصر. یا خبر ندارند امسال برای متولیان گردشگری چه سالی است، یا علاقه ای به انرژی پایدار ندارند و یا اینکه سرشان گرم هزار کار دیگر است که نمی گذارد به این امور بپردازند. به هر حال جنابان متولی گردشگری! دست کم برای اینکه ما علاقمندان و طرفداران محیط زیست عقده ای نشویم در امسال که به عنوان سال جهانی انرژی پایدار نامگذاری شده، یک سطر جایی در این باره حرفی بزنید، یک سطر، توقع زیادی نداریم.

به گزارش سرویس «محیط زیست» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، این گونه جدید که از خانواده خرچنگ اسکوات است حدود 5 سانتی متر طول دارد و نارنجی رنگ است. خرچنگ‌های اسکوات گونه نزدیک تری به خرچنگ‌های پورسلاین و خرچنگ‌های هرمیت یا گوشه گیر هستند.

به گزارش مجله آنلاین لایوساینس، این گونه جدید از خرچنگ‌های اسکوات در عمق 1410 متری زیر آب پیدا شده‌اند. اسکوات‌ها که خرچنگ‌های چنبره زده نیز نامیده می‌شوند، جزو سخت پوستان منزوی هستند و تعداد زیادی از آنها در کوه‌های زیر دریایی این نواحی ساحلی در اسپانیا زندگی می‌کنند. اسکوات‌های این منطقه تاکنون از صید بی رویه آبزیان در امان بوده‌اند.

به گزارش ایسنا، با توجه به نام علمی این خرچنگ‌ها موسوم به «اوروپتی کوس کارتسی» این گونه بیشترین شباهت را با گونه‌های یافت شده در دریای کارائیب دارند و به نظر می رسد که هر دو گونه اجداد یکسانی داشته‌اند.

به گزارش ايسنا، هدف از اجراي اين طرح، حفاظت از آبهاي يک منطقه‌‌ اقيانوسي وسيع تقريبا معادل مساحت کشور هند و در عين حال ايجاد ممنوعيت ها و محدوديت‌هاي بيشتر براي اکتشافات نفتي و گازي و محدود ساختن صيد تجاري در برخي از آسيب پذيرترين زيستگاه‌هاي دريايي است.
به گزارش اسکاتمن نيوز، با اجراي برنامه جديد، مناطق حفاظت شده دريايي استراليا از 27 منطقه به 60 منطقه افزايش خواهد يافت و به اين ترتيب حدود يک سوم از کل آبهاي اين کشور را شامل خواهد شد. خبر احداث اين شبکه عظيم درست يک هفته پيش از آغاز يکي از بزرگترين اجلاس‌هاي سازمان ملل در عرصه توسعه پايدار و مقابله با تغييرات جوي که قرار است در «ريو دو ژانيرو» با حضور بيش از 130 تن از سران کشورها و دولت‌هاي برگزار شود، اعلام شد.
«توني بورک»، وزير محيط زيست استراليا در اين باره تاکيد کرد: مناطق حفاظت شده جديد از منطقه «پرت کانيون» در جنوب غرب تا «جزيره کانگورو» در ساحل جنوبي کشور را شامل مي‌شود اما منطقه اصلي براي حفاظت يا به اصلاح «جواهر اين تاج»، درياي کورال است که «صخره مرجاني بزرگ استراليا» يا Great Barrier Reef را در شمال شرقي استراليا دربرمي‌‌گيرد.
به گزارش ايسنا، با اين حال طرح جديد، مخالفان و منتقداني نيز در ميان گروه‌هاي محيط زيستي، لابي‌هاي مستقل و يا سياستمداران احزاب مخالف داشته است. برخي از اين منتقدان معتقدند که اقدام فوق، تاثيرات مخربي برجاي خواهد گذاشت و بيش از همه، جوامع ساحلي از اين طرح متضرر خواهند شد. اين در حالي است که در ابتداي ماه جاري ميلادي (ژوئن) سازمان ملل در گزارش جديدي هشدار داده بود که صخره‌هاي مرجاني بزرگ استراليا به دليل رشد صنعتي در اين مطنقه در معرض خطر و آسيب ديدگي هستند و بايد ظرف سال آينده در فهرست ميراث جهاني و جزو زيستگاه‌هاي در معرض تهديد، وارد شود.

به گزارش خبرگزاري خاورميانه، تحقيقات علمي محققان دانشگاه شفلد انگيلس نشان مي دهد: آشپزخانه هاي مدرن داراي اجاق گاز، سطح بالايي از آلاينده هاي سمي را توليد مي کند که بيشتر از قرار گرفتن در معرض دود و آلاينده هاي خودروها در خيابانهاي شلوغ است.

محققان دريافته اند هواي آلوده درون خانه ها و ساختمانها به علت خوشبوکننده ها و مواد شوينده و تميزکننده قوي سه برابر بيشتر از دود و گازهاي خارج شده از خودروها و کارخانه ها خطر دارد.

محققان دانشگاه شفلد در جريان تحقيقات، تمرکز خود را روي خطرات آلودگي در محيط هاي بسته گذاشته و سه خانه را مورد بررسي قرار دادند که اولين خانه، سنگي و داراي يک اجاق پخت و پز برقي در روستاي هاثريج بود اما دو خانه ديگر داراي اجاق گاز بودند که يکي در مرکز شهر و ديگري بالاي يک فروشگاه در خياباني شلوغ قرار داشتند.

اين محققان از هواي داخل و خارج از خانه در يک دوره چهار هفته اي متوالي نمونه برداري کردند و مقادير اندکي گاز بسيار سمي مونو اکسيد کربن در آشپزخانه خانه اول که در مناطق روستايي بود، يافته شد اما سطح آن در دو خانه داراي اجاق گاز بسيار بالاتر بود.

اجاق گازها يکي از منابع دي اکسيد نيترو‍ن هستند و با قرار داشتن آن در يک آشپزخانه کوچک در مرکز شهر شفلد زيان هاي آن سه برابر بيشتر بود.

سيد نادر موسوي زاده در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار داشت: با حضور نيروهاي اطفاي حريق، آتش سوزي در جنگلهاي کجور در حال کنترل و مهار است.

وي افزود: با درايت به موقع فرماندار نوشهر و تشکيل ستاد بحران در بخشداري کجور تمامي عمليات اطفاي حريق در روستاهاي نيرس و بسطام انجام شده است.

وي با اشاره به دليل وقوع حريق در کجور گفت: گرماي شديد هوا و متاسفانه عامل انساني غير عمد علت وقوع حريق و آتش‌سوزي گزارش شده است.

موسوي‌ زاده عنوان داشت: از همه افرادي ‌که به مناطق جنگلي کجور مراجعه مي‌کنند اين درخواست را داريم که با توجه به گرماي شديد هوا و خشکي مراتع نسبت به رعايت نکات ايمني توجه بيشتري داشته باشند.

وي با قدرداني از همکاري مردم و شوراي اسلامي روستاهاي نيرس و بسطام و يگان حفاظت منابع طبيعي و آتش‌نشانان در حضور به موقع عنوان داشت: بيش از70 نفر در محل آتش‌ سوزي حضور دارند.

بخشدار کجور اضافه کرد: با توجه به وسعت هزار و 200 کيلومتري بخش کجور و پوشش گياهي، نياز شديد وجود دارد تا سازمان آتش‌نشاني مستقل در اين منطقه داير شود.